Weinig is zo motiverend als een melding van je stappenteller, die je laat weten dat je weer 10.000 stappen hebt gezet. Maar hoe betrouwbaar is die meting van je wearable eigenlijk?

Als je de meting van te stappenteller vergelijkt met die van je telefoon, zit daar ongetwijfeld verschil tussen. Hoe kan dat eigenlijk? In dit artikel ontdek je: hoe een stappenteller weet hoeveel je loopt | waarom het uitmaakt wat voor wearable je draagt | welke meting het betrouwbaarst is.

Ook interessant voor jou: Wearables, wat zijn dat precies?

Zo werkt een stappenteller

Draag je een smartwatch, dan is de kans groot dat daar ook een stappenteller in zit. Maar wellicht heb je ook een losse wearable die alleen je fitnessgegevens in de gaten houdt. Een stappenteller kijkt hoeveel je op een dag loopt, zodat je een indicatie krijgt van hoeveel calorieën je hebt verbrand. Het is een graadmeter van je algemene gezondheid, die ook alarm kan slaan als blijkt dat je te lang achter elkaar op je bureaustoel zit.

Zo'n stappenteller werkt aan de hand van een versnellingsmeter. Beweegt je apparaat? Dan ziet de sensor dit en telt hij er een stapje bij. Zo werken stappentellers al sinds pakweg de 17e eeuw, maar met de jaren zijn ze kleiner en kleiner geworden. En nog belangrijker: inmiddels kijkt software kritisch naar de metingen. Een slim algoritme probeert onderscheid te maken tussen een toevallige polsbeweging en één van een echte wandeling. Wel zo handig, want anders wordt een dag hard op een toetsenbord tikken ineens als een sportactiviteit gerekend.

TipWil je motivatie om meer te sporten? Haal dan dezelfde wearable die je vrienden hebben. De kans is groot dat je dan in een bijbehorende app elkaars voortgang kunt vergelijken en kunt zien wie iedere week 'wint'.

De hardware van stappentellers verschilt per bedrijf niet heel veel, wat betekent dat het onderscheid vooral zit in de gebruikte software. Ieder bedrijf heeft eigen algoritmes gemaakt in een poging zo accuraat mogelijk je wandelingen vast te leggen. Dit is waarom de ene wearable kan zeggen dat je 4500 stappen hebt gelopen, terwijl de anderen het hoger inschat op 5000. 

Verschillende metingen

Daarnaast speelt het type wearable een grote rol. Wearables zoals horloges en fitnesstrackers hangen om je pols, waardoor ze altijd op basis van armbewegingen een wandeling moeten herkennen. Wie een preciezere meting wil, kan kiezen voor een wearable die je om bijvoorbeeld je riem bevestigt, al is de betere werking hiervan relatief: een slecht werkende riem-tracker verliest alsnog van een accurate smartwatch.

Geen enkele stappenteller is helemaal accuraat. Zelfs de betrouwbaarste modellen hebben een lichte afwijking, vooral als je er mee gaat hardlopen. Reken erop dat een goede wearable voor ongeveer 95 procent accuraat is als je stapvoets loopt, een percentage dat afneemt naar zo'n 10 procent tijdens het sporten. Als je héél langzaam loopt, zijn ze nog minder precies, want als je slentert zijn je armbewegingen onberekenbaar.

©Halfpoint - stock.adobe.com

Wat is de beste stappenteller?

Bij de meeste tests van stappentellers komen de apparaten van Fitbit het best uit de verf. Ze wijken het minste af van de 'echte' hoeveelheid stappen die je zet. De Fitbit Versa 3 is de beste variant die je op dit moment kunt halen. 

Hetzelfde kan worden gezegd over de Pixel Watch van Google. Geen wonder, aangezien het bedrijf eerder Fitbit heeft overgenomen. De Pixel Watch is eigenlijk een Fitbit-horloge, maar onder een andere naam. Het apparaat is echter niet officieel in Nederland te koop, wat betekent dat je hem moet importeren. Google zegt wel plannen te hebben om ooit de Pixel Watch in Nederland te verkopen, maar het is nog niet bekend hoelang dat precies gaat duren.

Volgens onderzoekers zijn de horloges van Garmin ook buitengewoon accuraat, soms zelfs iets beter dan bij Fitbit. Duurdere modellen hebben ook preciezere gps, waardoor je locatie beter kan worden gevolgd als je bijvoorbeeld in de zee zwemt. Dat is het geval bij onder meer de Garmin Forerunner 965.

De Apple Watch heeft ook een vrij accurate stappenmeting. Dat komt deels doordat het horloge ook de gps-ontvanger van je telefoon gebruikt om de afgelegde afstand te meten, wat wordt gebruikt om een preciezer gemiddelde te bepalen. Daarnaast hoeft een Apple Watch niet duur te zijn: de SE gaat over de toonbank voor nog geen 300 euro.

Tip: Goede GPS-tracking is alleen belangrijk in specifieke situaties, zoals wanneer je in open water zwemt. Kijk goed of dat bij jou het geval is voordat je een duurder model koopt.

©PXimport

Een privacygevoelige stappenteller

Naast de precisie van je stappenteller is er nog iets om wellicht rekening mee te houden: de privacygevoeligheid. Als je liever niet wil dat Apple, Garmin of Google weten hoeveel je op een dag beweegt, kun je kiezen voor een alternatief. 

Apparaatjes zoals de 3DFitBud hebben geen smartphonekoppeling en laten alleen in digitale cijfers zien hoeveel stappen je die dag hebt gezet. Het betekent dat je zelf achteraf de data die je wil bewaren moet opschrijven, maar hierdoor weten techbedrijven zo min mogelijk over je.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.