Oude cv-ketels die door nieuwe modellen of andere systemen worden vervangen, worden vaak niet op de juiste manier uit elkaar gehaald en gerecycled.

De stichting Open - bekend van onder meer de campagne WeCycle - houdt van oude apparatuur bij op welke manier deze wordt gerecycled. Het recyclen van oude apparatuur moet volgens bepaalde regels gebeuren, die zijn vastgelegd in de regeling Afgedankte Elektrische en Elektronische Apparatuur (AEEA).

Volgens deze regels moeten apparaten worden ingenomen en uit elkaar worden gehaald door bedrijven die beschikken over het zogeheten Cenelec-certificaat. Bedrijven met zo'n certificaat voldoen aan de eisen die worden gesteld aan het veilig en verantwoord uit elkaar halen van apparatuur. Toch wordt zo'n bedrijf in veel gevallen niet ingeschakeld en wordt het demonteren van oude cv-ketels bijvoorbeeld gedaan door (schroot)handelaren en metaalverwerkers. Zij verkopen de losse onderdelen uit die ketels vaak weer door, maar dat is tegen de wet. Hierdoor zou ruim 95 procent van de oude cv-ketels op een verkeerde manier worden gerecycled.

Illegale handel

Volgens de stichting Open wordt er jaarlijks 14 miljoen kilo aan cv-ketel-onderdelen en verwarmingsmaterialen verkocht. De stichting krijgt daar maar 300.000 kilo van terug; de rest van de materialen verdwijnt volgens de stichting in het zwartgeldcircuit. De reden is dat metalen sterk in prijs zijn gestegen. Hierdoor gaan handelaren en metaalverwerkers zelf 'onderhands' onderdelen uit cv-ketels verkopen. Soms worden oude cv-ketels wel afgemeld voor demontage, maar gebeurt dat demonteren niet en worden onderdelen bijvoorbeeld naar het buitenland geëxporteerd.

Aandacht

Techniek Nederland - de ondernemingsorganisatie voor technisch dienstverleners, installatiebedrijven en technische detailhandel - zegt tegen het AD zich niet te herkennen in de cijfers die de stichting Open bekendmaakt. Bij navraag door Techniek Nederland bij landelijk opererende grote bedrijven wordt namelijk bevestigd dat cv-ketels alleen volgens de AEEA-regeling worden aangeboden bij Cenelec-gecertificeerde bedrijven. Techniek Nederland gaat desalniettemin de recycle-regels onder de aandacht brengen bij haar leden.

Oproep

Stichting Open doet naar aanleiding van zijn bevindingen een oproep op de Tweede Kamer. Ze wil dat er een afgifteplicht komt voor bedrijven, zodat ze wettelijk verplicht zijn om oude cv-ketels in te leveren bij gecertificeerde bedrijven. Hierdoor kunnen bijvoorbeeld ook inspectiebedrijven beter handhaven of de regels goed worden nageleefd.

Bron: AD.nl

Lees ook: Stappenplan: Radiatoren op de juiste manier ontluchten

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.