Windows 10 krijgt standaard tweemaal per jaar een grote update. Jammer genoeg verlopen deze updates niet altijd zonder problemen. We kunnen ons voorstellen dat de mogelijkheid tot Windows-updates uitstellen je goed uitkomt. In dit artikel kijken we naar alle opties die je daarvoor hebt.

We gaan er even van uit dat je minstens Windows 10-versie 1903 draait, of in de nieuwe Microsoft-terminologie: versie 19H1, de upgrade die in de eerste helft van 2019 verscheen. Met versie 19H1 heeft Microsoft namelijk een paar wijzigingen doorgevoerd die het hele updategebeuren net iets minder dwingend – of dringend – maken.

Een aantal daarvan richt zich op gebruikers van het Windows-Insider-programma, maar ook gewone gebruikers hebben het nu wat makkelijker om updates uit te stellen. Dat kon bij Windows 10 Pro en hoger al langer, maar die uitstelfunctie zat wel verstopt bij de geavanceerde opties van Windows Update (druk op Windows-toets+I en kies Bijwerken en beveiliging / Windows Update).

Ook Windows Home-gebruikers kunnen updates nu tot maximaal 35 dagen uitstellen: het volstaat dat je hiervoor op Updates 7 dagen onderbreken klikt. Iedere keer dat je hierop klikt, komt er een week uitstel bij. Windows Pro-gebruikers kunnen via Geavanceerde opties ook de exacte dag binnen die periode aanduiden en daar ook specifiek onderdelen- en kwaliteitsupdates tot respectievelijk 365 en 30 dagen pauzeren.

De halfjaarlijkse functie-upgrades zullen voortaan niet langer automatisch worden gedownload en geïnstalleerd wanneer je op Naar updates zoeken klikt. Je krijgt hiervan een melding en pas na je bevestiging zal de upgrade worden uitgevoerd, tenzij je huidige versie al zo oud is dat een functie-upgrade noodzakelijk is om beveiligingsupdates te kunnen installeren.

©PXimport

Windows-updates in groepsbeleid (group policy editor)

In Windows Pro en hoger kun je via de Editor voor lokaal groepsbeleid naast de bovenvermelde uitstelopties nog heel wat andere aspecten van het updateproces bijsturen. Druk op Windows-toets+R en voer gpedit.msc uit. Open achtereenvolgens Computerconfiguratie / Beheersjablonen / Windows-onderdelen / Windows Update. Hier staan meer dan dertig instelbare opties die allemaal met Windows-updates te maken hebben. Wanneer je dubbelklikt op zo’n item krijg je uitgebreide informatie, en kun je het desgewenst inschakelen en verder configureren. Een voorbeeld: schakel je Geen stuurprogramma’s opnemen in Windows-updates in, dan zal Windows geen drivers opnemen in de Windows-kwaliteitsupdates.

Bij het item Windows Update voor bedrijven staan de uitstelopties voor de onderdelen- en kwaliteitsupdates. Wil je je inschrijven voor het Windows Insider-programma (zie paragraaf ‘Insider’), dan moet je er hier voor zorgen dat het item Preview-builds beheren niet is uitgeschakeld (wat overigens niet hetzelfde is als niet-geconfigureerd).

In principe moeten Windows Home-gebruikers het zonder Editor voor lokaal groepsbeleid stellen, maar via trucjes is het alsnog mogelijk die Editor ook daar aan de praat te krijgen. Let op: je voert deze instructies uit op eigen risico. En we kunnen geen garantie geven dat alle opties werken of blijven werken.

©PXimport

Windows-update mislukt, wat nu?

Het kan gebeuren dat het Windows-updateproces niet helemaal vlekkeloos verloopt. Een handmatige installatie van een nukkige update kan mogelijk een oplossing bieden (zie volgende paragraaf), maar wellicht krijg je met een van de volgende tips het updateproces toch weer aan de gang.

Je kunt het eerst proberen met de wizard van Microsoft. Die biedt in eerste instantie de hulp van de Windows Update-probleemoplosser aan, maar als dat niet helpt, krijg je nog andere opties aangereikt – tot het laatste noodmiddel Een nieuwe installatie van Windows 10 uitvoeren.

Een andere uitweg is Microsofts Reset Windows Update Tool. Pak het gedownloade wureset.zip-bestand uit en voer het exe-bestand voor jouw systeemarchitectuur als administrator uit. Kies de gewenste taal (0 voor English), bevestig met Y en kies 2 Resets the Windows Update Components.

Ligt het probleem bij een specifieke update, dan kun je die in eerste instantie proberen te verwijderen vanuit de updategeschiedenis. Open Instellingen / Bijwerken en beveiliging / Windows Update en kies Geschiedenis van updates weergeven. Klik op Installatie van updates ongedaan maken, selecteer de nukkige update en klik op Verwijderen.

Je zult merken dat in het configuratiescherm lang niet bij elke update de knop Verwijderen beschikbaar komt. Een extra middel is het als administrator via de Opdrachtprompt te proberen met:

waarbij je <id> door het juiste KB-nummer vervangt (Knowledge Base). Je voert zo’n commando wel op eigen risico uit. Immers, het geforceerd verwijderen van een recalcitrante update kan weleens tot onverwachte problemen leiden.

©PXimport

Microsoft Update Catalog

We kunnen ons best voorstellen dat je als beheerder van meerdere machines liever nog meer controle over de installatie van de updates houdt. Daar bestaan externe programma’s voor zoals Windows Update MiniTool, bij voorkeur aangestuurd door (de scripttool) Sledgehammer. Die neemt de updatefunctie van Windows over, controleert op beschikbare updates en laat je zelf kiezen welke je wilt installeren.

Voor nog meer controle gebruik je Microsoft Update Catalog. Dit is een doorzoekbare database van Microsoft-updates, zowel cumulatieve Windows-updates als patches voor Windows en andere Microsoft-producten. Je zoekt hier naar updates op basis van het KB-nummer. Zulke nummers kom je vaak tegen in Windows Update, in supportartikelen van Microsoft of in tools als het reeds vermelde Windows Update MiniTool.

Vul je hier bijvoorbeeld kb4505903 in, dan krijg je een cumulatieve update voor Windows 10 versie 1903 te zien, voor diverse architecturen (ARM64, x64, x64 voor Windows Server en x86). Je kunt ook alle beschikbare updates voor een bepaalde Windows-versie opvragen via een zoekopdracht als Windows 10 1903 x64 (of x86).

Klik op een item voor meer feedback. Je kiest logischerwijze de download die met de architectuur van je eigen systeem overeenkomt, maar je kunt gerust ook updates voor andere toestellen downloaden – Windows Update installeert in principe geen incompatibele updates. Dat installeren doe je met een dubbelklik op het bijbehorende msu-bestand.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.