De Sony Hear.on Wireless NC is een draadloze variant van de Hear.on-koptelefoon, die ik vorig jaar testte. Voor deze bluetooth-variant betaal je echter wel fors meer, maar je krijgt er wel noise cancellation bij. Is de koptelefoon de investering waard?

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Vorig jaar was ik behoorlijk onder de indruk van de Hear.on-koptelefoon van Sony. Dit was vooral te danken aan het kraakheldere geluid. Hierdoor was het natuurlijk erg prettig om muziek te luisteren via de koptelefoon, maar vond hij ook regelmatig zijn weg naar m'n laptop. De koptelefoon leende zich namelijk ook prima voor het kijken (of bewerken) van video's en het spelen van games. Hiermee onderscheidt de Hear.on zich van veel andere koptelefoons, die juist bas oppompen om muziek prettiger te laten klinken. Uiteindelijk was ik na het testen dusdanig verkocht dat ik na het schrijven van de review de koptelefoon heb besteld, maar voor z'n 180 euro moest ik bij het afrekenen wel even slikken. Lees ook: Muziek streamen in de allerhoogste kwaliteit.

Dure extraatjes

Voor het afrekenen van de Hear.on Wireless NC is het helemaal even slikken. 300 euro. Dat is een flinke meerprijs van zo'n 120 euro voor bluetooth en noise cancellation. De koptelefoon kan net als zijn bedrade broer high-res audio aan. Dat is een term die overladen is met marketing-nonsense en frequenties die voor mensen niet eens hoorbaar kunnen zijn. Bovendien heb je het draadje nodig om de beste geluidskwaliteit te kunnen garanderen. Die gelukkig gewoon meegeleverd is, zodat je de keuze hebt tussen bluetooth of bedraad. Bovendien kun je makkelijk een ander 3,5 mm-kabeltje aansluiten bij draadbreuk, of wanneer je hem gewoonweg vergeet. Overigens zit er ook een doosje bij om te koptelefoon veilig in mee te nemen. Helaas heeft deze wel een wat lomp formaat.

Het geluid vind ik zeker de moeite waard, maar niet helemaal hetzelfde als de gewone Hear.on. De draadloze variant heeft een basgeluid dat iets zwaarder klinkt, wat lekker is voor muziek, maar minder voor andere doeleinden. Gelukkig is het geluid zeker helder genoeg om ook andere klanken goed te onderscheiden. De koptelefoon weegt wat zwaarder door z'n elektronica, batterijtje en metalen bouw bovendien zit hij wat strak op je hoofd, wellicht is dat bewust gedaan om het buitengeluid goed te kunnen weren als de noise cancellation aan staat. Gelukkig zit hij nog steeds erg comfortabel, vooral dankzij de goede kussentjes op de oren.

De bouwkwaliteit is een van de sterkste punten. De afwerking is van metaal en de kussentjes van zacht rubber-achtig leer. De kleuren zijn ook erg mooi, alhoewel je door het metaal wel op moet letten op krasjes. De koptelefoon is in te klappen om hem makkelijk mee te kunnen nemen.

Subtiele omgevingsonderdrukking

Via een knopje op de koptelefoon kun je noise cancellation aanzetten. Wanneer dit aan staat merk je een lichte druk op je oren, waar je even aan moet wennen. De noise cancellation is wel redelijk subtiel. Persoonlijk vind ik dat erg prettig, de geluiden in je omgeving vervagen heel ver naar de achtergrond, maar je wordt niet volledig afgesloten. Andere noise cancelling-koptelefoons die ik heb getest werkten té goed, waardoor ik regelmatig schrok van mensen in mijn omgeving en onbereikbaar was. Deelnemen aan het verkeer is dan helemaal vragen om problemen, alhoewel ik dat nog steeds afraad noise cancelling aan te zetten op de Hear.on op straat.

Via een knopje op de koptelefoon kun je noise cancelling bedienen, maar er zijn meerdere knopjes te vinden voor bediening van de muziek en volume. Maar omdat deze knopjes bij het dragen achter je oren zitten, zijn ze bijzonder lastig te vinden. Gedurende de testperiode bleef ik maar zoeken met m'n vingers om het volgende nummer aan te zetten. Ik denk dat je hier op termijn aan kunt wennen, maar deze knopjes aan een klein blokje aan het kabeltje zouden een prettige toevoeging zijn.

De batterij voor noise cancellation en bluetooth wordt opgeladen via een micro-usb-poort. Je hoeft je weinig zorgen te maken over het regelmatig opladen van de koptelefoon. Tijdens de testperiode van enkele weken hebben we de batterij niet leeg gekregen.

Conclusie

De Hear.on is net als zijn bedrade broer een uitstekende koptelefoon met een helder geluid en uitstekende bouwkwaliteit. Het geluid heeft een iets te opgepompte bas als je hem ook aansluit op je pc. Ook met de prijs heb ik een beetje moeite. Maar heb je dat voor een goede draadloze koptelefoon met noise cancellation over, dan is de Hear.on Wireless NC een goede keuze.

Ubisoft heeft bevestigd dat er ongeveer veertig werknemers van diens studio in Toronto, Canada worden ontslagen. Wel benadrukt het bedrijf dat de Splinter Cell-remake nog altijd in ontwikkeling is.

De veertig ontslagen werknemers beslaan ongeveer acht procent van de complete Ubisoft Toronto-studio. Dat is een van de grotere Ubisoft-studio's. "Dit besluit is niet lichtzinnig gemaakt en zegt niets over het talent, de motivatie en bijdrage van de individuen", zo stelde een woordvoerder.

Ubisoft Toronto heeft odner andere Far Cry 6, Splinter Cell: Blacklist en Watch Dogs Legion ontwikkeld. Ook werkt het al geruime tijd aan een remake van Splinter Cell. Ubisoft heeft benadrukt dat die remake in ontwikkeling blijft bij de studio.

Remake van Splinter Cell

In 2021 werd de remake van de klassieke stealthgame Splinter Cell aangekondigd. Sindsdien is er maar mondjesmaat informatie over de game naar buiten gekomen. Kort na de aankondiging werd gemeld dat het verhaal wordt herschreven voor een moderner publiek.

Eind vorig jaar bleek dat David Grivel terugkeerde naar Ubisoft Toronto om aan het spel te werken. Hij nam de regie van de remake oorspronkelijk op zich, maar vertrok in 2022. Inmiddels is hij dus weer terug op het oude nest en werkt hij weer aan het spel.

Reorganisatie van Ubisoft

Afgelopen januari kondigde de Franse uitgever en ontwikkelaar Ubisoft al een grootschalige reorganisatie van het bedrijf aan, waarbij ook zes games werden geannuleerd - waaronder de remake van Prince of Persia: The Sands of Time.

Ubisoft noemde de reorganisatie een "grote organisatorische, operationele en portfolio-reset". Daarbij wil het bedrijf nog meer letten op de kwaliteit die het uitgeeft. Ubisofts nieuwe model gaat zich richten op verschillende 'creatieve huizen' die zich elk met andere soorten games bezighouden. Een daarvan is Vantage Studios, de vorig jaar met Tencent opgerichte dochteronderneming waar Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six nu onder vallen.

Ubisoft heeft daarnaast aangekondigd dat het thuiswerken niet meer toelaat en dat alle werknemers worden geacht om fulltime op kantoor aanwezig te zijn. Wel krijgen werknemers een "een jaarlijkse toelage bestaande uit thuiswerkdagen". Twee studio's van Ubisoft sloten daarnaast hun deuren: de studio's in Halifax en Stockholm. Gedurende de volgende twee jaren wil het bedrijf nog eens 200 miljoen euro besparen.

Ubisoft heeft de laatste jaren wisselend succes met zijn games. Zo viel de verkoop van het miljoenenproject Star Wars Outlaws tegen. Zover bekend is het begin vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows wel een verkoopsucces.

Na een korte teaser vorig najaar is deze week de eerste volledige trailer van de aankomende animatiefilm Toy Story 5 uitgebracht.

In het vijfde deel van de uiterst succesvolle Pixar-animatiefilmreeks maakt het levende speelgoed kennis met de Lilypad. Dat is een tablet waar alle aandacht naar uit gaat en dus een bedreiging vormt voor het speelgoed.

Met dat concept speelt de film slim in op de hedendaagse tijd. Tablets en smartphones zijn immers niet meer weg te denken uit de hedendaagse maatschappij, ook onder de jeugd. Lilypad luistert zelfs altijd mee, een duidelijke referentie naar de vrees dat onze smartphones ook alles wat we doen vastleggen.

Woody, Buzz en het andere speelgoed dat we nog kennen uit de vorige vier Toy Story-films zal er in ieder geval een stokje voor proberen te steken. Hoe dat afloopt, is vanaf 19 juni in de Amerikaanse bioscopen. Vaak is de Nederlandse premièredatum een dagje eerder op donderdag - in dit geval 18 juni - en waarschijnlijk geldt dat ook voor Toy Story 5.