Het beheer van je bestanden is geen eenvoudige taak. Er is veel keuze: veel keuze uit e-maildiensten, verschillende adresboeken en veel keuze uit clouddiensten. Gebruik deze acht tips om je persoonlijke, digitale leven weer geordend en overzichtelijk te maken.

1. Mailaccounts samenvoegen

We hebben allemaal wel eens een e-mailadres bij de ene aanbieder aangemaakt om te gebruiken voor de andere. Daardoor zou je bijvoorbeeld de neiging kunnen hebben om over te stappen van Gmail naar Outlook.com of vice versa, of naar een compleet andere aanbieder. Soms wil je echter gewoon alles op een plek hebben. Om twee e-mailaccounts samen te voegen, bijvoorbeeld Outlook.com en Gmail, kun je de volgende stappen volgen.

Gmail heeft ingebouwd de mogelijkheid om e-mail en contacten van een andere e-mailaccount te importeren. Hiervoor is geen extra software nodig. Om deze actie uit te voeren, gaan we eerst naar de Gmail-interface via https://mail.google.com/. Vervolgens klikken we op het tandwiel rechtsboven en kiezen we voor Instellingen. Klik vervolgens op het tabblad Accounts en import. Klik nu op E-mailberichten en contacten importeren en volg de stappen in de wizard. Je zal worden gevraagd de gegevens in te voeren van de andere e-maildienst om zo de e-mail over te zetten. Afhankelijk van het aantal mailtjes in de andere account, kan het downloaden van e-mail soms een aantal dagen (!) duren. 

Outlook.com heeft dezelfde functie ingebouwd als Gmail en kan eveneens automatisch e-mail downloaden en importeren in je mailaccount. Hiervoor gaan we naar de site van Outlook.com en klikken we op het tandwieltje rechtsboven. Kies voor Opties en vervolgens voor E-mailaccounts importeren. Je hebt de keuze uit Gmail, Yahoo en andere e-mailproviders en –programma’s op je pc, hoewel je voor die laatste wel Internet Explorer nodig hebt. Volg de stappen om het proces uit te voeren.

©PXimport

2. E-mail doorsturen

Nu de e-mail is overgezet naar je favoriete e-maildienst is het nodig om mail van je oude adres door te sturen naar het nieuwe adres. Gelukkig kan dit volautomatisch en hoef je je nergens zorgen over te maken als het eenmaal is ingesteld. De stappen verschillen wel per aanbieder:

Outlook.com: Log in op https://outlook.com en klik op het tandwiel rechtsboven. Kies voor Opties en vervolgens onder Account beheren voor E-mail doorsturen. Kies voor E-mail doorsturen naar een ander e-mailaccount en vul het nieuwe adres in. Voor de veiligheid kun je de optie Een kopie van de doorgestuurde berichten bewaren in het Postvak IN van Outlook.com aanvinken, totdat je bevestigd hebt dat de e-mail ook daadwerkelijk aankomt. Klik op Opslaan om de instellingen te bevestigen.

Gmail: Log in op https://gmail.com en klik in de Gmail-interface op het tandwiel rechtsboven. Kies voor Instellingen en ga naar het tabblad Doorsturen en POP/IMAP. Kies bovenaan voor de optie Een doorstuuradres toevoegen. Vul het nieuwe e-mailadres in en klik op Volgende en kies voor Doorgaan. In Gmail wordt eerst een bevestigingsmail naar het nieuwe adres gestuurd om zeker te zijn dat alles klopt. Open dit mailtje in je nieuwe account en kopieer de bevestigingscode. Vul deze in achter [nieuwe e-mailadres] controleren en klik op Controleren. Het e-mailadres kan nu geselecteerd worden bij Een kopie van een inkomend bericht doorsturen aan. Kies vervolgens bij Gmail-kopie behouden in Postvak IN de gewenste actie. Je kunt kiezen uit de kopie behouden, de kopie direct als lezen markeren, de kopie archiveren of de kopie verwijderen.

3. Unified inbox

Houd je toch liever je e-mailaccounts gescheiden? Dan kan het handig zijn om voor een ‘unified inbox’ te kiezen om je mail op één plek op je computer of smartphone te beheren. Op de desktop zijn er verschillende applicaties die de mail voor je kunnen samenvoegen. Het handigste programma voor Windows dat dit doet is Windows Live Mail dat aanwezig is in de Windows Essentials-suite. Als je hieraan je e-mailaccounts toevoegt, kun je in de map Ongelezen e-mails in één oogopslag ongelezen berichten vinden, in welke account dan ook. Voor OS X biedt overigens Mail.app standaard al een samengevoegd Postvak IN. Ook Mozilla Thunderbird ondersteunt een ‘unified inbox’, maar heeft daar wel een add-on voor nodig. Onze voorkeur gaat uit naar Thunderbird Conversations.

Deze is te vinden door in Thunderbird naar het hamburgermenu, de drie streepjes rechtsboven, te gaan, te kiezen voor Add-ons en vervolgens te zoeken naar de naam van de add-on. Klik op Add to Thunderbird om de add-on direct toe te voegen. De add-on wordt als download aangeboden. Sla het bestand ergens op waar deze snel toegankelijk is, open vervolgens de map waar het bestand zich bevindt en sleep dit naar Thunderbird en laat het los. Let op dat je het bovenaan naar de interface sleept om de installatie te starten. Klik ten slotte op Nu installeren en daarna op Wijzigingen toepassen om alles in een keer te vereenvoudigen.

©PXimport

4. Adresboeken overzetten

Na het samenvoegen van e-mailaccounts, blijft er nog een klus over, namelijk het samenvoegen van alle contactpersonen die je over de jaren hebt opgebouwd in de ene e-mailaccount. Ook voor het samenvoegen van adresboeken moeten we wat handmatig werk verrichten. In deze stappengids gaan we uit van Outlook.com, Gmail en dit keer ook iCloud omdat deze service vaak als adresboek op iPhones en iPads gebruikt wordt.

Voor Gmail gaan we naar de webinterface en klikken we linksboven op Gmail, kies vervolgens voor Contacten. Vervolgens klikken we op Meer en kiezen we voor Exporteren…. Kies bij Welke contactpersonen wil je exporteren? Voor Alle contactpersonen, of kies, indien gewenst, de relevante groep, indien je niet alles wilt overzetten. Bij Welke exportindeling? kies je de relevante indeling. Je hebt de keuze uit CSV voor Google, CSV voor Outlook en vCard voor een Apple-adresboek of een derde applicatie.

Het geëxporteerde .csv-bestand van Outlook kan weer als volgt worden geïmporteerd in Gmail: we openen de webinterface en gaan opnieuw naar het contactgedeelte van de dienst, door op Gmail te klikken en te kiezen voor Contacten. Vervolgens klikken we bij Meer op Importeren…. Onder Selecteer een CSV- of vCard-bestand om te uploaden bevindt zich een knop om een bestand te uploaden. Selecteer het betreffende bestand en klik op Importeren. De import wordt gestart en na de import verschijnt onder Mijn contacten een nieuwe map genaamd Geïmporteerd op [datum].

Om in Outlook.com je contactpersonen over te zetten, gaan we naar de webinterface. Klik op het blokje linksboven naast Outlook.com en kies voor Personen. In de balk bovenaan, kies voor Beheren en klik op Exporteren voor Outlook.com en andere services. Er wordt automatisch een .csv-bestand gegenereerd en als download aangeboden. Dit bestand kun je gebruiken om in andere diensten te importeren, zoals in Gmail.com. Om in Outlook.com het adresboek te importeren, gaan we naar https://people.live.com/import. Kies vervolgens de dienst van waaruit geïmporteerd moet worden en volg de stappen in de browser. Dit is erg goed uitgelegd door Microsoft.

Voor iCloud gaan we naar http://icloud.com en loggen we in met onze Apple ID. We klikken op Contacten. Linksonder klikken we op het tandwieltje en kiezen voor Selecteer alles, gevolgd door, in hetzelfde menu, Exporteer vCard.... Er wordt nu een .vcf-bestand als download aangeboden dat we in andere services kunnen gebruiken. Om in iCloud contactpersonen te importeren, klikken we opnieuw op het tandwiel linksonder en kiezen we voor Importeer vCard…. Kies het vCard-bestand afkomstig uit de andere dienst en het importeren wordt gestart. 

5. Dubbele contacten samenvoegen

Het is in de verschillende diensten mogelijk om dubbele contactpersonen te vinden. Dat proces is erg eenvoudig en snel voltooid. We bespreken hieronder enkele diensten in het kort.

Om in Outlook.com dubbele contactpersonen te vinden, ga naar https://people.live.com en klik op Beheren bovenaan in de balk. Kies vervolgens voor de optie Contactpersonen opschonen. Er wordt nu gezocht naar duplicaten.

Om in Gmail dubbele contactpersonen te vinden, gaan we naar de webinterface van Gmail en klikken we op Gmail boven Opstellen. Kies nu voor Contacten uit het uitklapmenu. Klik op de knop Meer en kies voor Dubbele vermeldingen zoeken en samenvoegen…. Er verschijnt een melding of er kopieën zijn gevonden.

Het samenvoegen van iCloud-contacten kan alleen in een keer via de Contacten-app op OS X. Open hiervoor deze app en ga daarna naar het menu Kaart en klik op Zoek dubbele vermeldingen. Klik ten slotte op Voeg samen om het samenvoegen te starten. Helaas is er geen voorbeeldweergave te zien van wat er precies allemaal gevonden is en wie er samengevoegd zullen worden. Op iOS is het samenvoegen niet in een keer mogelijk. In plaats daarvan moet een contactpersoon worden aangeklikt in de Contacten-app. Tik vervolgens op Wijzig en scroll helemaal naar onderen. Hier bevindt zich de optie om een contactpersoon te ‘linken’, waarmee ze worden samengevoegd.

©PXimport

6. Clouddiensten samenvoegen

De meeste clouddienst bieden gratis maar een beperkte opslagruimte. Als je wilt overstappen naar een clouddienst, dan is het een kwestie van alle bestanden kopiëren en plakken naar de nieuwe dienst. Wil je toch liever meerdere diensten tegelijk gebruiken, dan is het lastig om de verschillende diensten te integreren, met verschillende clients en webinterfaces. Gelukkig kunnen dan Drive by Jolicloud of MultCloud uitkomst bieden.

Jolicloud Drive kan verbinden met populaire clouddiensten, zoals Dropbox, Google Drive, OneDrive en Box. Jammer is dat er geen native client beschikbaar is voor bijvoorbeeld Windows of OS X: Drive by Jolicloud werkt alleen in de browser. In de webinterface houdt het de verschillende diensten gescheiden. Het is mogelijk een bestand van de ene dienst naar de andere dienst te slepen, dat is wel erg handig. Aanmelden is erg eenvoudig: op de site van Jolicloud kun je direct inloggen met Dropbox of Google Drive. Vervolgens is het mogelijk andere clouddiensten toe te voegen.

MultCloud biedt eveneens geen native client voor je desktop. Het proces werkt soortgelijk als Jolicloud, alleen moet hier wel een aparte account voor de dienst worden aangemaakt. Zodra dat is gebeurd, kunnen verschillende populaire clouddiensten worden toegevoegd. Bovendien kan er verbonden worden met WebDAV-schijven.

7. Dubbele bestanden verwijderen

Erg irritant kan het zijn als je kopieën van kopieën hebt staan op verschillende locaties omdat je bang bent het origineel te verliezen. Helemaal als er nog maar weinig schijfruimte op je computer of laptop beschikbaar is. Gelukkig is daar een oplossing voor: DuplicateCleaner. De gratis versie van dit programma kan dubbele bestanden op Windows opsporen en ze voor je opruimen. Het is mogelijk om dubbele bestanden te vinden aan de hand van inhoud, naam of datum. Ook kunnen dubbele foto’s worden gevonden en is het mogelijk om muziek aan de hand van labels te vergelijken.

Om het programma te gebruiken, downloaden we het en voeren we de .exe uit. De installatiewizard wordt gestart. Volg de instructies om het programma te installeren. Na de installatie, start het programma. De interface is misschien even wennen, maar na even kijken toch vrij logisch.

We beginnen op het tabblad Zoek criteria. Daar kunnen verschillende instellingen voor de normale en muziekmodus ingesteld worden. De instellingen voor afbeeldingen zijn alleen in de pro-versie beschikbaar. De standaardinstellingen zijn wat ons betreft voldoende. Vervolgens moet op het tabblad Scan Locatie de zoeklocaties gekozen worden: selecteer een map en klik op het pijltje om deze aan de zoekopdracht toe te voegen. Zodra dat gedaan is, klik bovenaan op Scan nu. Na de scan verschijnt het scherm met dubbele bestanden. Bij ons duurde het overigens ongeveer 6 minuten om iets meer dan 48 GB aan bestanden te scannen, dat gaat dus vrij snel. Daarna kunnen bestanden worden geselecteerd en kan met de knop Bestanden verwijderen… opgeruimd worden. Er is eveneens een selectie-assistent die kan helpen bij de keuze.

Om echt alleen foto’s op te ruimen, wil je misschien gebruik maken van een programma specifiek bedoeld voor foto’s. Een handig programma daarvoor is bijvoorbeeld Awesome Duplicate Photo Finder dat gratis te gebruiken is.

©PXimport

8. Windows Bibliotheken

Windows bevat sinds versie 7 een functie genaamd Bibliotheken. Als je bijvoorbeeld foto’s in twee losse mappen op twee compleet andere locaties of schijven wilt samenvoegen, dan biedt de Windows Bibliotheek daar een oplossing voor. Om deze functie te activeren, open je de Windows Verkenner. In Windows 8 moet je met de rechtermuisknop op de linkerbalk klikken en kiezen voor Bibliotheken weergeven om het te activeren. Op Windows 7 staan de Bibliotheken standaard al aan. Eenmaal aan, staat er in de linkerbalk een optie genaamd Bibliotheken. Klap dit menu uit. Er zijn standaard bibliotheken voor Afbeeldingen, Documenten, Muziek en Video’s, maar het is ook mogelijk zelf een extra bibliotheek aan te maken. Om een eigen bibliotheek toe te voegen, klik je op het kopje Bibliotheek en kies je voor Nieuw en vervolgens voor Bibliotheek. Klik vervolgens op de nieuw aangemaakte bibliotheek en er verschijnt de optie om een map op te nemen in de nieuwe bieb.

Als je met de rechtermuisknop op een al bestaande bibliotheek klikt en kiest voor Eigenschappen… is er de mogelijkheid om een nieuwe map aan je bibliotheek toe te voegen, zo kun je dus eenvoudig meerdere mappen met een type bestand beheren.

Tot zover de standaardfuncties van Windows. Het is mogelijk om nog wat andere, leuke dingen te doen met de Windows-bibliotheken. Met behulp van de tool Librarian is het mogelijk om eigen pictogrammen aan een bibliotheek toe te kennen, zodat ze eenvoudiger te onderscheiden zijn. Ook is er de optie om netwerk- en verwijderbare schijven toe te voegen als bibliotheek. Librarian is hier te downloaden. Pak na het downloaden het .zip-bestand uit en kies je besturingssysteem in de twee mappen. Dubbelklik op Librarian.exe om de tool te starten. Vervolgens kun je met het eerste pictogram op de werkbalk een nieuwe bibliotheek aanmaken.

©PXimport

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.