ID.nl logo
Leuke activiteiten tijdens je fietstocht
Mobiliteit

Leuke activiteiten tijdens je fietstocht

Fietsen is gezond en ontspannend, en daarom doen we dat massaal. De elektrische fiets maakt het bovendien mogelijk net even vaker en verder te gaan dan zonder die comfortabele ondersteuning. Een mooie fietsroute is met een goede app zo gevonden en de activiteiten in dit artikel maken je fietstochtjes nog leuker!

Een leuke fietstocht begint met een leuke route. Een prima startpunt is de Routeplanner-app van de Fietsersbond, waarmee je met een paar klikken een route van A naar B maakt, maar ook 'een rondje' waarbij je zelf het aantal af te leggen kilometers aangeeft. Hierbij kun je zelf aangeven of je een recreatieve route wilt, een autoluwe route, een route geschikt voor racefietsen en nog veel meer.

De app biedt ook een groeiende selectie Toproutes. Dat zijn prachtige routes door gevarieerde landschappen en met vaak leuke bestemmingen en aandachtspunten onderweg; ideaal om even af te stappen en iets anders te doen voordat je weer verder fietst.

Een goed alternatief is Komoot. Via Komoot plannen en delen wandelaars, hardlopers en tal van fietsers hun favoriete routes. Veel daarvan gaan langs de mooiste plekjes en bieden ook vermaak onderweg. Je kunt Komoot direct routes laten zoeken vanaf het punt waar je nu bent, maar ook bij elke andere stad of streek ter wereld. In elke categorie zijn er ook 'highlights', wederom bestaande uit de mooiste routes.

Pak eens een pontje

Een leuke onderbreking van elke fietstocht is een pontje. Ons waterrijke land kent er vele: van hele kleine, net groot genoeg voor een handjevol fietsen en hun berijders, tot grote waar ook gemotoriseerd verkeer op mee gaat. In alle gevallen is het heerlijk om even af te stappen en uit te waaien.

Bij een handbediend of zelfbedieningskabelveerpont vergt de overtocht een fysieke inspanning, bij grotere gemotoriseerde kabelmotorveerponten of gierponten is er een schipper en kost de overtocht vaak wat (klein)geld. Daarvoor heeft de schipper altijd een goed verhaal en weet hij als geen ander de beste plek aan de overkant voor koffie met een appelpunt of een goede lunch.

Prachtige fietsroutes met meerdere pontjes zijn de Lek- en IJsselroute bij Rotterdam, of bij Utrecht de Eemlandroute en de Gooi- en Eemroute. Maar er zijn er veel meer online te vinden, evenals informatie over veerponten in Nederland.

Bezoek een klein museum

Ons land kent een groot aantal grote musea, waarvan sommige wereldberoemd zijn. Als activiteit tijdens een fietstocht zijn ze echter vaak ongeschikt; een bezoek kost te veel tijd, de toegangsprijs is te hoog om zomaar even binnen te lopen, en staat je fiets er nog wel als je weer buitenkomt?

Ons land kent echter ook een keur aan kleine musea, soms niet groter dan een huiskamer met daarin de verzameling van een enthousiaste amateurverzamelaar. Van nog redelijk grote en professionele, zoals de Buitenplaats in Eelde of het Koninklijk Eise Eisinga Planetarium in Franeker, tot veel kleinere als het Klompenmuseum in Paterswolde of het Electro Radio Nostalgie Museum in Hengelo.

Voor een paar euro vind je bij deze en alle andere kleine musea behalve heel verrassende en liefdevol samengestelde collecties bovenal zeer betrokken en enthousiaste medewerkers. Voorkom dat je voor een dichte deur staat en check vooraf via internet of bel even met het museum. Enthousiast geworden? Fotografe Maartje ter Horst deed onderzoek en maakte een mooi boek over de kleine musea van Nederland.

Vind een schat

Op zoek naar avontuur? Dan is het leuk om onderweg te gaan geocachen. Geocachen is de Nederlandse vervoeging van het Engelse ‘geocaching’, wat weer een samenvoeging is van ‘geo’ (wereld) en ‘caching’ (verbergen). Een geocach is een door enthousiaste amateurs verborgen schat of prachtig uitkijkpunt ergens in het land. Alleen in Nederland liggen er al meer dan 43.000 verstopt!

Je vindt de schat door naar de opgegeven geografische coördinaten te gaan en daar vaak nog even wat te zoeken. Voor het vinden is een smartphone of gps-apparaat met de bijbehorende Geocaching-app wel zo handig. Soms zijn de coördinaten van de geocache direct beschikbaar, maar steeds vaker is er wat eenvoudig puzzelwerk voor nodig.

Begin met een eenvoudige ‘single cache’, waarbij je direct naar de schat wordt geleid; later is het leuk multi-caches te zoeken, waarvoor je eerst een route van waypoint naar waypoint (punt naar punt) aflegt, alvorens bij de schat te geraken. De coördinaten van de schat sprokkel je dan veelal onderweg bij elkaar.

Bezoek eens een boer

Veel boeren zijn trots op hun bedrijf en vinden het leuk erover te vertellen, en dat geldt zeker voor biologische boeren. Soms is de openstelling alleen op bepaalde dagen of in de vooravond bij het melken, maar soms ook doorlopend als onderdeel van een fietstocht of wandeling.

Zoek online op 'fietstocht langs boerderijen' en je vind talloze routes met bezoekjes aan boerderijen, en anders is het boek Boer doet leven een prima startpunt. Vergeet niet de fietstas en wat kleingeld, want fietsend over het platteland kom je steeds meer kraampjes tegen waar je voor weinig vers fruit, eieren, aardappelen maar soms ook de heerlijkste jam en stoofpeertjes koopt. Het maakt een fietstocht langs de Nederlandse boeren nog leuker en garandeert een heerlijke maaltijd 's avonds. De app Het Kraampje laat de echte boerderijwinkels zien, maar kraampjes langs de weg zijn er nog veel meer.

Luister een podcast

Podcasts zijn hot en zeker wanneer je alleen fietst een leuke afleiding. Met een podcast op de oren geniet je tijdens het fietsen van een goed verhaal, een nieuwsanalyse of beluister je alsnog je favoriete radio- of televisieprogramma wanneer je dat van gisteren hebt gemist.

Het aanbod aan goede Nederlandstalige podcasts is de laatste jaren enorm gegroeid en elke smartphone beschikt zonder dat je er iets voor hoeft te doen over een zeer uitgebreide podcast-app. Gebruik bij voorkeur een bone-conduction koptelefoon, zoals van Shokz, zodat je het verkeer rondom gewoon blijft horen. Dit type koptelefoon dekt de oren niet af, maar draagt het geluid over via botgeleiding.

Ervaar zelf een Shokz-headset: hier vind je de beste deal!

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos