De Mercedes-Benz EQT 200 is het elektrische instapmodel van het Duitse merk. Een praktische gezinsauto op basis van een bestelwagen, met genoeg ruimte voor vijf tot zelfs zeven passagiers en een heleboel bagage. Dat klinkt allemaal allemaal woest aantrekkelijk, maar hoe bevalt de Mercedes EQT 200 in de praktijk?

©Mercedes-Benz

De bedrijfswagentak van Mercedes-Benz werkt al lange tijd nauw samen met Renault en Nissan. Net als zijn voorganger, de Citan, heeft de Mercedes-Benz T-klasse veel gemeen met de Renault Kangoo en Nissan Townstar. De elektrisch aangedreven variant van de T-klasse wordt verkocht onder de naam EQT. Het model is sinds kort verkrijgbaar in twee lengtevarianten, met een standaard of met een verlengde wielbasis. Bij deze langere versie is er 38 centimeter extra ruimte tussen de voor- en de achteras gecreëerd, zodat hij ook als zevenzitter kan worden besteld.

Meer dan bij de Citan hebben de ontwerpers uit Stuttgart een Mercedes-sausje over de EQT gegoten. Om de familiebanden met de grotere EQ-modellen te versterken, wordt de neus van de EQT gekenmerkt door het 'black panel'. Het aerodynamische effect van dit paneel is op de EQT echter minimaal. Vanwege zijn hoge, niet bijzonder gestroomlijnde carrosserie snijdt de auto immers als een botte bijl door de atmosfeer. Voor voldoende koeling van de voorin geplaatste aandrijftechniek was Mercedes bovendien genoodzaakt om een paar luchtsleuven in het paneel aan te brengen.

©Mercedes-Benz

Gigantische bagageruimte

De hoge bouw van de Mercedes-Benz EQT 200 belooft echter een zee van binnenruimte. En dat is waarschijnlijk ook de belangrijkste reden voor EQT-kopers om deze uiterst praktische en pragmatische EV aan te schaffen. Door het hoge dak is de hoofdruimte eindeloos. De achterbank is toegankelijk via twee schuifdeuren – hartstikke handig als je in de stad in een krappe ruimte geparkeerd staat.

Verrassend genoeg is de hoeveelheid beenruimte op de achterbank vrij beperkt. Als bestuurder of bijrijder moet je je stoel algauw een stuk naar voren schuiven om de passagiers op de achterbank voldoende bewegingsvrijheid te gunnen. Doordat het batterijpakket onder de achterbank is geplaatst, zit je hier ook wat hoger dan in de reguliere T-klasse met benzine- of dieselmotor.

Achter de grote achterklep van de Mercedes-Benz EQT 200 gaat echter een reusachtige bagageruimte schuil. Wanneer de achterbank in gebruik is, heb je tot de raamlijn al ruimte voor 551 liter aan spullen. Klap je de achterbank helemaal plat, dan laat de EQT pas echt zien dat hij gebaseerd is op een bestelwagen. Berekend tot het dak kan er een vracht van maar liefst 1979 liter mee. Aan de trekhaak mag een aanhangwagen met een maximum (geremd) gewicht van 1500 kilo worden gekoppeld.

©Mercedes-Benz

Standaard 22kW-boordlader

De Mercedes-Benz EQT 200 laat echter niet alleen achterin zien dan hij gebaseerd is op een bedrijfswagen. Voor de aandrijving zorgt een 122 pk sterke elektromotor die zijn energie put uit een lithium-ionbatterij met een bruikbare capaciteit van 45 kWh. Meer dan genoeg voor de pakketdienst of de installateur die vooral in een stedelijke omgeving werkt en met de elektrische bestelwagen zelden de bebouwde kom verlaat. Voorzien van zijruiten en een achterbank zou de EQT 200 als taxi prima op zijn binnenstedelijke taken berekend zijn.

De professionele chauffeur heeft aan een maximale WLTP-actieradius van 278 kilometer genoeg om de werkdag door te komen. En mocht het tussentijds zover komen dat de batterij moet worden opgeladen, dan kun je je beroepen op de standaard 22kW-boordlader. Aan een laadpaal die zo veel vermogen kan leveren, is een lege accu in 2,5 uur weer helemaal vol. Aan de snellader piekt de EQT bij 75 kW en duurt het 38 minuten om van 10 procent 'state of charge' bij te laden tot 80 procent. De laadpoort van de EQT is in de neus verwerkt: achter het Mercedes-embleem.

©Mercedes-Benz

Verbruik: geen verrassing

Genoemde getallen zullen voor menig particulier gebruiker ruimschoots voldoende zijn voor de dagelijkse behoeften in en om de woonplaats. Hoewel een motorvermogen van 122 pk aan de karige kant lijkt, houdt de Mercedes-Benz EQT 200 best van opschieten. Dat wil zeggen: tot zo'n 90 km/u. Want boven die snelheid is het wel gedaan met de daadkracht van de elektromotor, en bij 132 km/u wint de luchtweerstand het definitief van de voortstuwingskracht. Maar daarmee is de EQT vlot genoeg om zich in de verkeersstroom op de snelweg staande te houden.

©Mercedes-Benz

Uiteraard hebben we ook met de Mercedes-Benz EQT 200 onze 170 kilometer lange verbruiksronde afgelegd. Onderweg werd al snel duidelijk dat de hoge carrosserie een grote luchtweerstand opbouwt, en dat vreet energie. Mercedes maakt daar geen geheim van: het Duitse merk geeft voor de EQT 200 een gemiddeld stroomverbruik op van 19,5 kWh/100 km.

Wij legden onze verbruiksronde af op een kille, regenachtige avond, omstandigheden waarbij nog meer van de energiehuishouding wordt gevergd. Na afloop van de verbruikstest, waarbij ook een circa 20 km lange snelwegetappe bij constant 130 km/u is inbegrepen, toonde de boordcomputer een doorsneeverbruik van 22,0 kWh/100 km. Daarmee kan ternauwernood 200 kilometer uit een volle 45kWh-batterij worden gepeuterd. Een resultaat dat echter niet als een verrassing komt.

©Mercedes-Benz

'Hé Mercedes'

De Mercedes-Benz EQT mag dan op de Renault Kangoo zijn gebaseerd, vanaf de bestuurdersstoel merk je daar nauwelijks iets van. De EQT heeft een heel ander dashboard, waarin de voor Mercedes kenmerkende ronde ventilatieroosters van de ventilatie en het 'zwevende' MBUX-multimediasysteem voor de nodige verschillen zorgen. Dit MBUX-systeem is een vereenvoudigde versie van het bedieningsconcept dat bekend is uit de personenauto's van het merk. Belangrijke functies kunnen met gesproken opdrachten worden geactiveerd door 'Hé Mercedes' te zeggen. Dat werkt heel gebruiksvriendelijk.

De EQT heeft geen toegang gekregen tot de digitaliseringsboot die enkele jaren geleden bij Mercedes-Benz aanmeerde. Er is geen breedbeeldscherm als instrumentarium, maar analoge meters voor de snelheid en de vermogensbehoefte. De overzichtelijkheid van het geheel heeft daar echter niet onder te lijden. De stoelen van de EQT zijn over een groot bereik verstelbaar en zitten ook op lange ritten comfortabel. Afhankelijk van het gekozen uitrustingsniveau worden ze door Mercedes bekleed met kunstleer en microvezel. En een deel van het dashboard wordt daarbij meteen meegenomen. Dat geeft het pragmatische interieur een luxe uitstraling.

©Mercedes-Benz

Net zo duur als een EQB

Ook al stuurt de Mercedes-website je voor meer informatie over de EQT rechtstreeks door richting de bedrijfswagentak van het merk, de rijeigenschappen van de auto zijn beslist gecultiveerd. Dankzij de lichte besturing manoeuvreer je eenvoudig door de drukte van de stad en op de snelweg maakt de EQT een aangenaam stabiele indruk. Ondanks de hoge carrosserie heeft een stevige bries op de flank weinig invloed op de koersvastheid van de EQT. Je voelt dat de auto berekend is op een zware vracht; de schokdemping verwerkt de bewegingen van de wielen met vrij straffe hand. Oncomfortabel wordt de auto echter nooit.

Totdat de prijslijst van de Mercedes-Benz EQT erbij wordt gepakt. De basisversie staat daarin vermeld voor 50.227 euro. En dat is een heleboel geld voor een auto die het op de eerste plaats van zijn praktische en ruime interieur moet hebben. Op technologisch gebied staat de EQT duidelijk een niveau lager dan veel elektrische personenauto's. Voor hetzelfde geld kun je ook voor de Mercedes EQB kiezen. Eerlijkheidshalve moeten we daarbij wel vertellen dat ook concurrerende modellen relatief hooggeprijsd zijn. Basisversies van de Peugeot e-Rifter, Citroën ë-Berlingo en Opel Combo Electric zitten eveneens ruimschoots boven de 40.000 euro. Maar dat is nog altijd 10 mille minder dan de Mercedes-Benz EQT 200 kost...

©Mercedes-Benz

Bij de een is het bureaublad een leeg vlak, bij de ander een bende. Dat kan anders. Met een doordachte indeling, slimme mappen, goede snelkoppelingen en gratis tools. Daarmee verander je die onbenutte ruimte achter je vensters in een krachtig instrument. Zo combineer je de eigen Windows-functies met lichte hulpprogramma's om bijvoorbeeld sneller te werken en beter te focussen.

Voor je iets opbouwt, maak je het bureaublad eerst voorspelbaar en rustig. Controleer hiervoor de zichtbaarheid van symbolen door met de rechtermuisknop te klikken op het bureaublad en Beeld / Bureaubladpictogrammen weergeven in of uit te schakelen. Pas meteen de pictogramgrootte aan via Beeld / Grote pictogrammen, Normale pictogrammen of Kleine pictogrammen, zodat de schaal overeenkomt met je monitor. Zet nu de systeemiconen goed door Instellingen / Persoonlijke instellingen / Thema's / Instellingen voor bureaubladpictogrammen te openen en alleen essentiële items als Deze pc en Prullenbak te tonen.

Wil je tijdens een presentatie of schermdeling snel een leeg bureaublad, gebruik dan de eerder genoemde schakelaar, of roep het bureaublad op met de toetscombinatie Windows-toets+D.

Kies tot slot een rustige achtergrond in Instellingen / Persoonlijke instellingen / Achtergrond en voorkom ruis door geen drukke diavoorstelling te gebruiken. Zo leg je een stabiele basis waarop je straks doelgericht verder bouwt en voorkom je dat de vorm boven de functie gaat.

Mappen slim groeperen

De kern van een productief bureaublad is een logische groepering. Maak daarom eens drie hoofdmappen die je werkstroom dekken. Je hoeft dan alleen nog maar met de rechtermuisknop te klikken op het bureaublad en te kiezen voor Nieuw / Map. Noem ze bijvoorbeeld 0_Inbox, 1_Projecten en 9_Archief. De cijfers zorgen dat ze alfabetisch bovenaan blijven.

De inboxmap is je tijdelijke parkeerplaats voor downloads en screenshots die je nog moet verwerken. In de projectenmap komen submappen per project of dossier. De archiefmap is de plek waar afgeronde zaken heengaan, zodat je werkveld schoon blijft. Sleep bestaande snelkoppelingen en losse bestanden het liefst naar de juiste map in plaats van ze overal neer te zetten.

Wil je de mapstructuur ook vanuit verkenner gelijk houden, zet 1_Projecten dan vast aan de zijbalk. Dat doe je door de map te selecteren en te kiezen voor Vastmaken aan Snelle toegang. Zo ontstaat een vaste routine: neerzetten in de inboxmap, ordenen naar de projectenmap en afsluiten in de archiefmap.

Snelkoppelingen die werken

Goede snelkoppelingen besparen tientallen muisklikken per dag. Maak er één via een klik met rechts op je bureaublad en Nieuw / Snelkoppeling. Kies het doel en geef een beschrijvende naam. Voor documenten en mappen gaat het nog sneller via een klik met rechts en Meer opties weergeven / Kopiëren naar / Bureaublad (snelkoppeling maken).

Open daarna de eigenschappen met een rechtermuisklik en Eigenschappen en stel bij Doel zo nodig parameters in, bijvoorbeeld een specifieke profielmap voor je browser. Gebruik Ander pictogram... om ze visueel goed te kunnen onderscheiden. Kies wel voor rustige pictogrammen die niet schreeuwen om je aandacht.

Sleep apps die je vaak nodig hebt liever naar de taakbalk en kies Aan taakbalk vastmaken, of naar Start met Aan Start vastmaken. Op die manier loopt je bureaublad zelf niet vol. Denk tot slot aan Beginnen in bij Eigenschappen / Snelkoppeling als een tool in de juiste werkmap moet starten. Zo worden snelkoppelingen betrouwbaar gereedschap en geen willekeurige sprongen.

Vensters indelen

Een rustig bureaublad helpt pas echt als vensters snel in de juiste positie vallen. Schakel eerst Snap in via Instellingen / Systeem / Multitasking en zet Uitgelijnde vensters aan. Sleep nu een venster naar een schermrand, zodat je twee of meer apps direct naast elkaar krijgt.

Wil je nog preciezer werken? Installeer dan Microsoft PowerToys via de Microsoft Store en schakel Vensters en indelingen / FancyZones in. Start de zone-editor met de knop Lay-outeditor openen, kies een basisindeling en pas desgewenst tegels aan door ze te splitsen.

Tijdens het slepen houd je de Shift-toets ingedrukt om een venster in een zone te leggen. FancyZones onthoudt je indeling per monitor. Maak bijvoorbeeld een breed schrijfvlak links en twee smalle vensters rechts voor research en chat. Sla profielen op voor verschillende taken en wissel ze in de editor wanneer je context verandert. Door Snap te gebruiken voor het snelle werk en zones voor vaste patronen, minimaliseer je handwerk en maximaliseer je focus.

Virtuele bureaubladen

Als je vaak tussen werk en privé wisselt, zorgen virtuele bureaubladen voor mentale scheiding. Open de taakindeling via het pictogram op de taakbalk of de toetscombinatie Windows-toets+Tab. Kies Nieuw bureaublad, en geef elk bureaublad een naam door op de miniatuur te rechtsklikken en Naam wijzigen te kiezen.

Plaats apps per thema: schrijven en research bij elkaar, communicatie op een ander, testen en metingen weer apart. Klik in de taakweergave met rechts op de miniatuur en kies Achtergrond kiezen om per desktop een andere achtergrond te zetten. Een subtiele kleurcode werkt verrassend goed als geheugensteuntje.

Verplaats apps tussen desktops door in de taakweergave een venster te slepen, of houd de context netjes door een app opnieuw te openen op het gewenste bureaublad. Wisselen gaat vloeiend via de toetscombinatie Windows-toets+Ctrl+Pijl.

Werk je met meerdere beeldschermen? Geef in dat geval elk scherm een vaste rol per desktop en laat die rol gelijk blijven als je van desktop wisselt. Zo krijg je rust zonder dat je productiviteit inzakt door contextwissels.

Informatie op achtergrond

Wil je live-informatie zonder vensterdrukte, gebruik dan Rainmeter. Start het programma en open de beheerder door met rechts te klikken op het Rainmeter-pictogram in het systeemvak rechtsonder. Klik vervolgens op Beheren. Laad een basisskin, bijvoorbeeld illustro, door in het tabblad Skins de gewenste module te selecteren en op Laden te klikken.

Positioneer cpu-, geheugen- of netwerkmeters langs een schermrand en zet ze op de achtergrond door met de rechtermuisknop op een van de onderdelen Instellingen / Positie / Op bureaublad te klikken. Met Lay-outs sla je je indeling op, handig als je je laptop vaak ergens mee naartoe neemt. Houd skins minimalistisch en beperk het aantal fonts en kleuren; het is een werkinstrument, geen poster. Door functionele, lichte skins te combineren met een rustige achtergrond krijg je een dashboard dat informeert zonder af te leiden, precies waar het bureaublad in uitblinkt.

Nieuwe laptop nodig? Kijk en vergelijk op Kieskeurig.nl!

Mappen als 'vensters'

Wil je mappen als 'vensters' op het bureaublad tonen zonder te betalen voor Fences, dan bieden Nimi Places en SideSlide gratis alternatieven. Installeer Nimi Places, zorg dat je het exe-bestand als administrator uitvoert. Kies voor Create place om een container te maken die live de inhoud van een map toont. Sleep de container naar de gewenste plek, zet Always on bottom aan zodat vensters eroverheen kunnen, en kies een sober thema.

Met SideSlide maak je een inklapbaar werkvenster. Open de workspace, sleep mappen en bestanden erin en zet het venster vast aan een schermrand. Klik op het pictogram rechtsboven zodat het pas verschijnt wanneer je de rand aanraakt. Gebruik containers voor projecthotspots, zoals 1_Projecten\KlantA\Assets. Je ziet daarmee direct wat er speelt zonder de verkenner te hoeven openen. Houd het aantal containers laag en kies duidelijke namen in de kopbalk, anders creëer je nieuwe ruis. Door containers te reserveren voor dynamische projectmappen en vaste snelkoppelingen elders te houden, ontstaat een overzichtelijke mix van context en snelheid.

Meldingen onder controle

Afleiding kost focus, dus demp meldingen en matig het geluidsvolume. Zet meldingsrust aan via Instellingen / Systeem / Meldingen en activeer Niet storen als je geconcentreerd moet blijven. Combineer dit met een focussessie via Instellingen / Systeem / Focus om gedurende een vaste tijd badges en knipperende taakbalk-apps te verbergen.

Voor geluid per app is EarTrumpet een uitstekende gratis aanvulling op de eigen mixer van Windows. Installeer de app via de Microsoft Store en open de mixer via het EarTrumpet-pictogram in het systeemvak. Je ziet en bestuurt het volumeniveau per toepassing en kunt snel van uitvoerapparaat wisselen.

Zet tot slot je taakbalk strak via Instellingen / Persoonlijke instellingen / Taakbalk / Gedrag van taakbalk door automatisch verbergen aan te zetten en de uitlijning te kiezen die het beste bij je werkzaamheden past. Minder visueel lawaai en direct de juiste volumebalans zorgen ervoor dat audio en notificaties ondersteunen in plaats van storen, precies wat je van een productiviteitsbureaublad verwacht.

Klein onderhoud

Wissel je tussen laptop en monitor, dan verspringen bureaubladpictogrammen soms. Maak daarom regelmatig een snapshot van je pictogrammen en herstel die bij nood. Bewaar je Rainmeter-layout via Lay-outs en exporteer je PowerToys-instellingen vanuit PowerToys Instellingen / Algemeen / Back-up maken en herstellen.

Controleer eens per maand dode snelkoppelingen door ze te openen. Vervang netwerkpaden door betrouwbare, gesynchroniseerde padnamen. Herzie je drie hoofdmappen en archiveer oude projectsubmappen, zodat je containers en snelkoppelingen alleen actuele inhoud tonen.

Houd ook je Snap- en FancyZones-profielen bij de tijd als je workflow wijzigt. Door klein, periodiek onderhoud blijft je bureaublad voorspelbaar gedrag vertonen, ook wanneer hardware verandert of je tijdelijk in een andere opstelling werkt.

Bureaublad als startblok

Een productief bureaublad is geen nutteloos onderdeel, maar een werkinstrument. Door eerst orde te scheppen, mappen slim te groeperen en snelkoppelingen bewust in te zetten, kun je het prima inzetten voor je dagelijkse taken. Met Snap en FancyZones vallen vensters direct op hun plek. Virtuele desktops en kalme Rainmeter-skins geven context zonder ruis. Containers vervangen volle vensters wanneer je mapinhoud in één oogopslag wilt zien, terwijl PowerToys Run en Everything pictogrammen overbodig maken. Door meldingen uit te schakelen en het geluidsvolume te dempen, behoud je focus. En met klein onderhoud blijft alles stabiel, ook bij wisselende opstellingen.

Samsung heeft op CES 2026 een nieuwe topklasse televisie gepresenteerd: een 130-inch Micro RGB-tv met modelnaam R95H. Het is volgens de fabrikant het grootste Micro RGB-scherm tot nu toe en tegelijk het eerste in dit formaat.

De 130 inch tv valt in de eerste plaats op door zijn formaat. Met een schermdiagonaal van ruim drie meter is het toestel bedoeld voor grote woonruimtes en echte thuisbioscopen. Samsung kiest daarbij voor een ontwerp dat minder nadruk legt op de televisie als apparaat en meer op het scherm als onderdeel van de ruimte. Het frame is dikker dan bij reguliere tv's en bevat ook de luidsprekers, waardoor losse speakers niet per se nodig zijn.

Het ontwerp heet Timeless Frame en is een doorontwikkeling van Samsungs Gallery-concept uit 2013. De tv oogt daardoor meer als een groot raam of wandobject dan als een traditioneel scherm. Volgens Samsung is het idee dat het beeld 'zwevend' binnen het frame wordt gepresenteerd, met geluid dat direct uit de rand van het scherm komt en is afgestemd op het formaat.

Technisch gezien draait de R95H om Micro RGB. In plaats van een klassiek kleurenfilter werkt het scherm met afzonderlijke rode, groene en blauwe lichtbronnen. Samsung combineert dit met een nieuwe beeldprocessor en diverse AI-functies die kleur, contrast en details aanpassen per scène. Het resultaat moet vooral zichtbaar zijn in subtiele kleurovergangen en in donkere delen van het beeld, waar bij grote schermen snel detailverlies optreedt.

Het paneel dekt volgens Samsung het volledige BT.2020-kleurenspectrum en is gecertificeerd door de Duitse keuringsinstantie VDE voor kleurnauwkeurigheid. Daarnaast is een nieuwe versie van Samsungs Glare Free-technologie aanwezig, bedoeld om reflecties te beperken in ruimtes met veel omgevingslicht. Ondersteuning voor HDR10+ Advanced is standaard, net als Eclipsa Audio voor ruimtelijk geluid.

De 130-inch Micro RGB-tv ondersteunt Samsungs Vision AI Companion, met functies zoals spraakgestuurd zoeken, aanbevelingen en toegang tot diverse AI-apps, afhankelijk van regio en instellingen. Ook apps en functies zoals Live Translate, generatieve achtergronden en integraties met Microsoft Copilot en Perplexity worden ondersteund, afhankelijk van regio en instellingen.

Samsung heeft nog geen informatie gedeeld over prijs, beschikbaarheid of specifieke uitvoeringen voor consumentenmarkten.

Wat is Micro RGB?

Bij Micro RGB bestaat elke pixel uit afzonderlijke rode, groene en blauwe lichtbronnen. In tegenstelling tot lcd-tv’s is er geen wit backlight met kleurfilters nodig. Daardoor gaat minder licht verloren en kunnen kleuren nauwkeuriger worden aangestuurd. Vooral bij zeer grote schermen zorgt dat voor een groter kleurbereik, gelijkmatigere kleuren en subtielere overgangen tussen tinten.

©Samsung