De BYD Atto 3 is een nieuwe elektrische auto uit China, die sinds enkele maanden in Nederland wordt verkocht. Ongeacht de gekozen uitvoering kom je als particuliere koper in aanmerking voor SEPP-aanschafsubsidie – ook bij private lease. In deze review lees je alles over de kwaliteiten en tekortkomingen van de BYD Atto 3.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Eerst even een rondje om de BYD Atto 3…

BYD is sinds het najaar van 2022 in Nederland actief. Nou ja, dat is niet helemaal waar. In Rotterdam waren immers al taxi’s van het Chinese merk in gebruik en als je op Schiphol een keer met de bus vanaf de gate naar je vliegtuig bent gebracht, was dat zeer waarschijnlijk ook met een BYD. Overigens is die lettercombinatie een afkorting van ‘Build Your Dreams’. Een zweverige tegeltjeswijsheid, daarom houden wij het liever bij BYD.

BYD pakt de zaken meteen serieus aan en komt in één keer met een hele reeks elektrisch aangedreven modellen op de markt. In eerste instantie de compacte Atto 3, de zevenzits Tang en de zakelijke Han. In de loop van 2023 verschijnt ook een compacte hatchback van het formaat Renault Megane E-Tech Electric, alsmede een middenklasse sedan (zie kader onderaan dit artikel).

Wij testen hier de BYD Atto 3. Met een lengte van 4,45 meter is dit model een paar centimeter langer dan de populaire Kia Niro EV, maar door de wat bollere vormen maakt hij een kleinere indruk. Het design van de carrosserie oogt vriendelijk, met aantrekkelijke details als de gebogen led-strip die de koplampen met elkaar verbindt. Ook op de achterzijde loopt zo’n balkje over de breedte, en onderstreept het de breed uitgeschreven merknaam ‘Build Your Dreams’.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Het interieur van de Atto 3 is fantasierijk van design. Organische vormen hebben de overhand en je ziet tal van geinige details. Daar moet je van houden; lang niet iedereen doet dat en zelfs de associatie met een walvis werd gemaakt. Ongeacht de uitvoering is het interieur bekleed met donkerblauw, lichtgrijs en zwart kunstleer, dat is afgebiesd met rode draad. Een gimmick is het kantelbare touchscreen midden op het dashboard; handig om bij het kaartlezen het scherm rechtop te zetten, maar verder ontgaat ons het nut ervan. Alle functies worden bediend via dit grote scherm: van airco tot navigatie en van rijprogramma's (Eco, Normal of Sport) tot audio. Voordat wij onze weg een beetje in het systeem hadden gevonden, waren we een paar dagen verder.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Wat kost de Atto 3 en wat krijg je allemaal voor die prijs?

De BYD Atto 3 is er in twee verschillende uitvoeringen: Comfort en Design. Technisch zijn beide varianten identiek, het draait bij deze modellen puur om het verschil in standaarduitrusting. De Atto 3 Comfort wordt verkocht voor 42.998 euro. Voor dat bedrag krijg je onder meer kunstleren bekleding, 18-inch lichtmetalen wielen, elektrische stoelverstelling, automatische airco met twee temperatuurzones, een uitgebreid pakket met veiligheids- en rijhulpsystemen, een draaibaar touchscreen van 12,8 inch en navigatie op basis van HERE Maps.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Kies je voor de Design-uitvoering, dan krijg je voor een meerprijs van 2.000 euro een glazen panorama schuif-/kanteldak, een 15,6-inch draaibaar touchscreen, een elektrisch bediende achterklep en een vehicle-to-load-aansluiting, waar je bijvoorbeeld een koelkastje of koffiezetapparaat op kunt aansluiten. Handig voor op de camping! Private-leasetarieven via BYD beginnen bij 585 euro per maand (op basis van 60 maanden en 10.000 km per jaar). Voor zowel de Comfort als de Design geldt dat je als particuliere koper in aanmerking komt voor SEPP-subsidie – zolang er geld in de pot zit.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Onder de loep: de accutechniek en aandrijflijn

BYD is in Nederland een onbeschreven blad: de nieuwe elektrische modellen zullen zich bij het kritische koperspubliek eerst nog moeten bewijzen. In de wereld van de accutechnologie loopt het Chinese concern echter al bijna 30 jaar mee; in de Atto 3, Tang en Han wordt met de toegepaste accutechniek een andere weg bewandeld dan veel andere autofabrikanten doen. In de sandwichbodem is een zogenaamde ‘blade battery’ verwerkt. De accucellen zien eruit als lange planken, die naast elkaar in een frame zijn gerangschikt. Door deze constructie worden ze minder heet en vormen ze een sterk geheel. BYD maakt gebruik van LFP-accu’s (lithium-ijzer-fosfaat). Daarin is geen nikkel of kobalt verwerkt.

Een enkele elektromotor met een vermogen van 150 kW (204 pk) drijft de voorwielen van de Atto 3 aan. De accu heeft een bruikbare capaciteit van 60,48 kWh. Volgens de WLTP-normering is een stroomverbruik van 16,0 kWh/100 km mogelijk; tijdens de testperiode noteerden wij een gemiddelde van 16,2 kWh/100 km. Zodoende kwamen we heel dicht bij de beloofde actieradius van 420 kilometer. Een warmtepomp is standaard, en dat kan menig concurrent niet zeggen.

Aan de snellader bereikt de Atto 3 echter niet meer dan een piekvermogen van 88 kW. Bij verschillende EV's uit dezelfde prijscategorie schiet de meter veel hoger uit. In het laadvermogen van de accu zit echter weinig verloop; dat doet de Atto 3 dan weer erg goed. Zodoende sta je alsnog niet langer dan een halfuurtje stil van 30 procent accuvulling naar 80 procent bij te laden.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

En hoe bevalt de BYD Atto 3 in de praktijk?

De Atto 3 laat over de gehele linie een positieve indruk achter. Comfort viert hoogtij, het soepel geveerde onderstel maant de bestuurder tot rust. Daarmee hebben we meteen een verklaring gevonden voor ons lage energieverbruik – we hebben zelden de maximum toegestane snelheid overschreden. En anders werden we door de Atto 3 zonder omhaal gewezen op ons onverantwoordelijke gedrag; de rijhulpsystemen staan wel héél gevoelig afgesteld. Ook het systeem dat de wegbelijning in de gaten houdt, liet regelmatig met een trilling in het stuur weten dat we misschien toch iets meer ruimte moesten bewaren… Een klein maar opmerkelijk detail is het gemis van een regensensor. Als de bui losbarst, moet je de wissers handmatig bedienen. Komen we niet vaak meer tegen in nieuwe auto’s.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

De Atto 3 weet als gezinsauto beslist te overtuigen. De auto heeft voldoende ruimte, de kofferbak biedt plaats aan 440 liter bagage. BYD zou trouwens liters kunnen winnen door de hoedenplank op dezelfde hoogte als de achterbankleuning en de achterruit te leggen. BYD levert overigens geen trekhaak op de Atto 3. Over levering gesproken: momenteel heeft het Chinese merk alleen een vestiging in Amsterdam en Rotterdam. Later zullen meer vestigingen worden geopend, ook voor onderhoud. Wie een BYD Atto 3 wil bestellen, doet dat online. Gelukkig zijn de keuzemogelijkheden zeer overzichtelijk.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Wat zijn de concurrenten van de Atto 3?

Gelet op het formaat en de prijs van de BYD Atto 3, zijn modellen als de Kia Niro EV en de Volkswagen ID.3 voor de hand liggende alternatieven. Maar ook de Smart #1 kan worden gezien als een concurrent. Dat model is weliswaar iets kleiner, maar doet qua binnenruimte nauwelijks voor de Atto 3 onder en biedt voor een vergelijkbare prijs een hoger motorvermogen.

©Igor Stuifzand (ID.nl)

Conclusie

Prima auto, die BYD Atto 3! Hij heeft een heleboel te bieden voor een betrekkelijk scherpe prijs. Zonder schoonheidsfoutjes is hij niet, maar daarvoor moeten we echt in de details duiken. En misschien wat geduld hebben, want softwarematig krijgt de auto regelmatig ‘over the air’ een update. Zo zijn de eerste kopers van een Atto 3 onlangs bijvoorbeeld getrakteerd op Apple CarPlay en Android Auto. Of kritische kopers echter bereid zijn om hun vertrouwde Volkswagen ID. 3 of Kia Niro EV in te ruilen voor een nieuw model van een onbekend merk? De tijd zal het leren.

Laatste nieuws: BYD Dolphin en Seal (2023)

Onlangs heeft BYD twee nieuwe modellen aangekondigd: de Dolphin en Seal. Beide auto's verschijnen nog dit jaar op de Nederlandse weg. Net als de Atto 3 beschikt de Dolphin over voorwielaandrijving. De grotere Seal wordt leverbaar met achter- en vierwielaandrijving.

De BYD Dolphin is een compacte hatchback die zal concurreren met auto's als de MG 4 Electric, Nissan Leaf en de basisversie van de Cupra Born. Hij heeft een accu met een capaciteit van 60 kWh, waarmee een range van ruim 400 kilometer binnen bereik ligt.

De BYD Seal is een middenklasse sedan en richt zijn pijlen op de Tesla Model 3, Hyundai Ioniq 6 en Polestar 2. Met een accupakket van 82 kWh is een actieradius van maximaal 570 kilometer mogelijk. Afhankelijk van de motorvariant die je kiest, heeft de BYD Seal een vermogen van 313 of 531 pk.

De BYD Dolphin en Seal worden in het vierde kwartaal van 2023 in Nederland verwacht. Prijzen zijn nog niet bekend, maar als we mogen afgaan op de bedragen die voor de Atto 3 worden gevraagd, kunnen de nieuwe modellen wel eens heel concurrerend geprijsd worden.

Wil je een laadpaal thuis laten plaatsen? 
Check hier het aanbod bij Coolblue!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.