Soms krijgen we van fabrikanten telefoons opgestuurd waarover we erg sceptisch zijn. De Kingzone is er zo één - een Chinees merk waar we nog nooit van hoorden, en dat claimt een toptoestel te zijn voor een topprijs. Die hebben we vaker gehoord, maar over de Kingzone K1 zijn we aangenaam verrast over de prijs-kwaliteitsverhouding.

De Kingzone is een degelijke smartphone, met een zeldzaam stevige behuizing. Het hele apparaat heeft een metalen behuizing, zowel aan de zij- als de achterkanten. Die is aan de boven- en onderkant ook nog eens strak afgewerkt, waarbij de buitenkant mooi als één geheel aanvoelt. Nadeel is wel dat het toestel er behoorlijk zwaar mee wordt - lange tijd met het apparaat levert uiteindelijk pijn aan je handen op.

Poorten aan de zijkant

Die ronde randen betekenen overigens wel dat de poorten van het apparaat aan de zijkant zitten. De usb-poort zit bovenaan aan de zijkant, maar vooral de positie van de 3,5 mm-plug voor oordopjes zit vreemd onderaan. Dat is in de praktijk behoorlijk onpraktisch, zeker als je het apparaat in je broekzak hebt zitten.

Het scherm is een groot nadeel van de telefoon, want hoewel dat 5,5" groot is heeft de Kingzone K1 een resolutie van slechts 1280 x 720 pixels. Dat is niet heel goed, en dat merk je ook een het toestel. Het scherm leest af en toe wat moeilijk en is niet bijster helder.

Draadloos opladen

Een handige feature van het toestel is dat je die draadloos kunt opladen. Het toestel kan met een speciaal hoesje worden opgeladen met een draadloze powerbank, via NFC. Dat werkt redelijk snel, maar uiteindelijk is het eigenlijk wel zo gemakkelijk om een oplader te zoeken - of desnoods een kabel aan je powerbank te hangen.

Handgebaarbediening

Een andere leuke toevoeging is dat je de telefoon kunt bedienen met handgebaren. Dat betekent dat je je vingers over de camera kunt vegen, zodat je bijvoorbeeld naar een volgende webpagina kan gaan of een andere app kunt openen. Dat werkt verrassend goed, maar blijkt in de praktijk vooral een leuke gimmick die meer tijd kost dan het oplevert.

Lelijke skin

De Kingzone K1 draait op Android 4.4, met een eigen unieke schil die eigenlijk best vervelend is. Veel icoontjes van standaard-apps, zoals de browser, geven niet meteen duidelijk aan om welke apps het gaat, al is dat uiteindelijk een kwestie van gewenning. Bovendien zijn alternatieve browsers als Firefox of Chrome gewoon beschikbaar, dus kun je in het uiterste geval die nog gebruiken.

... maar wel snel

Opvallend is ook hoe snel en stabiel de Kingzone is, zeker voor het geld dat je betaalt voor het toestel. De specificaties verklappen weinig goeds - een 1,4 GHz CPU is en 2 GB RAM zijn niet echt iets om over naar huis te schrijven - maar de telefoon is verrassend snel. Ook met het draaien van meerdere apps vind je amper lag in het OS, al starten apps na verloop van tijd trager op dan in het begin.

Snelle camera

Ook de camera is verrassend goed. De 14-megapixel-camera komt van Sony, en maakt snelle foto's. De camera ondersteunt HDR-foto's en heeft een hoop features zoals een panorama-modus en een een 'oppoetsmodus'. De camera focust snel, maar maakt soms nog wat korrelige foto's. Ook in het donker is de camera niet heel sterk.

Het grote probleem is dat het toestel amper te koop is in Nederland. Je kunt het via websites als deze proberen, die het toestel voor je importeren vanuit China.

Conclusie

De Kingzone K1 is een verrassend goed toestel, dat je voor heel weinig geld kunt kopen. Je krijgt een degelijk apparaat met redelijk goede specificaties, al blijft het toestel op sommige vlakken absoluut in de middenklasse. Vooral het scherm is een tegenvaller - met slechts 1280 x 720 pixels is niet alles even helder. Het grootste pluspunt is echter de behuizing, die van solide metaal is en strak afgewerkt is. Dat voelt extreem stevig aan, al merk je dat wel aan het zware gezwicht. Dat mag voor die prijs niet veel uitmaken - je kunt de Kingzone K1 al voor 240 euro kopen. Daar krijg je een prima toestel voor.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.