Soms krijgen we van fabrikanten telefoons opgestuurd waarover we erg sceptisch zijn. De Kingzone is er zo één - een Chinees merk waar we nog nooit van hoorden, en dat claimt een toptoestel te zijn voor een topprijs. Die hebben we vaker gehoord, maar over de Kingzone K1 zijn we aangenaam verrast over de prijs-kwaliteitsverhouding.

De Kingzone is een degelijke smartphone, met een zeldzaam stevige behuizing. Het hele apparaat heeft een metalen behuizing, zowel aan de zij- als de achterkanten. Die is aan de boven- en onderkant ook nog eens strak afgewerkt, waarbij de buitenkant mooi als één geheel aanvoelt. Nadeel is wel dat het toestel er behoorlijk zwaar mee wordt - lange tijd met het apparaat levert uiteindelijk pijn aan je handen op.

Poorten aan de zijkant

Die ronde randen betekenen overigens wel dat de poorten van het apparaat aan de zijkant zitten. De usb-poort zit bovenaan aan de zijkant, maar vooral de positie van de 3,5 mm-plug voor oordopjes zit vreemd onderaan. Dat is in de praktijk behoorlijk onpraktisch, zeker als je het apparaat in je broekzak hebt zitten.

Het scherm is een groot nadeel van de telefoon, want hoewel dat 5,5" groot is heeft de Kingzone K1 een resolutie van slechts 1280 x 720 pixels. Dat is niet heel goed, en dat merk je ook een het toestel. Het scherm leest af en toe wat moeilijk en is niet bijster helder.

Draadloos opladen

Een handige feature van het toestel is dat je die draadloos kunt opladen. Het toestel kan met een speciaal hoesje worden opgeladen met een draadloze powerbank, via NFC. Dat werkt redelijk snel, maar uiteindelijk is het eigenlijk wel zo gemakkelijk om een oplader te zoeken - of desnoods een kabel aan je powerbank te hangen.

Handgebaarbediening

Een andere leuke toevoeging is dat je de telefoon kunt bedienen met handgebaren. Dat betekent dat je je vingers over de camera kunt vegen, zodat je bijvoorbeeld naar een volgende webpagina kan gaan of een andere app kunt openen. Dat werkt verrassend goed, maar blijkt in de praktijk vooral een leuke gimmick die meer tijd kost dan het oplevert.

Lelijke skin

De Kingzone K1 draait op Android 4.4, met een eigen unieke schil die eigenlijk best vervelend is. Veel icoontjes van standaard-apps, zoals de browser, geven niet meteen duidelijk aan om welke apps het gaat, al is dat uiteindelijk een kwestie van gewenning. Bovendien zijn alternatieve browsers als Firefox of Chrome gewoon beschikbaar, dus kun je in het uiterste geval die nog gebruiken.

... maar wel snel

Opvallend is ook hoe snel en stabiel de Kingzone is, zeker voor het geld dat je betaalt voor het toestel. De specificaties verklappen weinig goeds - een 1,4 GHz CPU is en 2 GB RAM zijn niet echt iets om over naar huis te schrijven - maar de telefoon is verrassend snel. Ook met het draaien van meerdere apps vind je amper lag in het OS, al starten apps na verloop van tijd trager op dan in het begin.

Snelle camera

Ook de camera is verrassend goed. De 14-megapixel-camera komt van Sony, en maakt snelle foto's. De camera ondersteunt HDR-foto's en heeft een hoop features zoals een panorama-modus en een een 'oppoetsmodus'. De camera focust snel, maar maakt soms nog wat korrelige foto's. Ook in het donker is de camera niet heel sterk.

Het grote probleem is dat het toestel amper te koop is in Nederland. Je kunt het via websites als deze proberen, die het toestel voor je importeren vanuit China.

Conclusie

De Kingzone K1 is een verrassend goed toestel, dat je voor heel weinig geld kunt kopen. Je krijgt een degelijk apparaat met redelijk goede specificaties, al blijft het toestel op sommige vlakken absoluut in de middenklasse. Vooral het scherm is een tegenvaller - met slechts 1280 x 720 pixels is niet alles even helder. Het grootste pluspunt is echter de behuizing, die van solide metaal is en strak afgewerkt is. Dat voelt extreem stevig aan, al merk je dat wel aan het zware gezwicht. Dat mag voor die prijs niet veel uitmaken - je kunt de Kingzone K1 al voor 240 euro kopen. Daar krijg je een prima toestel voor.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.