Soms krijgen we van fabrikanten telefoons opgestuurd waarover we erg sceptisch zijn. De Kingzone is er zo één - een Chinees merk waar we nog nooit van hoorden, en dat claimt een toptoestel te zijn voor een topprijs. Die hebben we vaker gehoord, maar over de Kingzone K1 zijn we aangenaam verrast over de prijs-kwaliteitsverhouding.

De Kingzone is een degelijke smartphone, met een zeldzaam stevige behuizing. Het hele apparaat heeft een metalen behuizing, zowel aan de zij- als de achterkanten. Die is aan de boven- en onderkant ook nog eens strak afgewerkt, waarbij de buitenkant mooi als één geheel aanvoelt. Nadeel is wel dat het toestel er behoorlijk zwaar mee wordt - lange tijd met het apparaat levert uiteindelijk pijn aan je handen op.

Poorten aan de zijkant

Die ronde randen betekenen overigens wel dat de poorten van het apparaat aan de zijkant zitten. De usb-poort zit bovenaan aan de zijkant, maar vooral de positie van de 3,5 mm-plug voor oordopjes zit vreemd onderaan. Dat is in de praktijk behoorlijk onpraktisch, zeker als je het apparaat in je broekzak hebt zitten.

Het scherm is een groot nadeel van de telefoon, want hoewel dat 5,5" groot is heeft de Kingzone K1 een resolutie van slechts 1280 x 720 pixels. Dat is niet heel goed, en dat merk je ook een het toestel. Het scherm leest af en toe wat moeilijk en is niet bijster helder.

Draadloos opladen

Een handige feature van het toestel is dat je die draadloos kunt opladen. Het toestel kan met een speciaal hoesje worden opgeladen met een draadloze powerbank, via NFC. Dat werkt redelijk snel, maar uiteindelijk is het eigenlijk wel zo gemakkelijk om een oplader te zoeken - of desnoods een kabel aan je powerbank te hangen.

Handgebaarbediening

Een andere leuke toevoeging is dat je de telefoon kunt bedienen met handgebaren. Dat betekent dat je je vingers over de camera kunt vegen, zodat je bijvoorbeeld naar een volgende webpagina kan gaan of een andere app kunt openen. Dat werkt verrassend goed, maar blijkt in de praktijk vooral een leuke gimmick die meer tijd kost dan het oplevert.

Lelijke skin

De Kingzone K1 draait op Android 4.4, met een eigen unieke schil die eigenlijk best vervelend is. Veel icoontjes van standaard-apps, zoals de browser, geven niet meteen duidelijk aan om welke apps het gaat, al is dat uiteindelijk een kwestie van gewenning. Bovendien zijn alternatieve browsers als Firefox of Chrome gewoon beschikbaar, dus kun je in het uiterste geval die nog gebruiken.

... maar wel snel

Opvallend is ook hoe snel en stabiel de Kingzone is, zeker voor het geld dat je betaalt voor het toestel. De specificaties verklappen weinig goeds - een 1,4 GHz CPU is en 2 GB RAM zijn niet echt iets om over naar huis te schrijven - maar de telefoon is verrassend snel. Ook met het draaien van meerdere apps vind je amper lag in het OS, al starten apps na verloop van tijd trager op dan in het begin.

Snelle camera

Ook de camera is verrassend goed. De 14-megapixel-camera komt van Sony, en maakt snelle foto's. De camera ondersteunt HDR-foto's en heeft een hoop features zoals een panorama-modus en een een 'oppoetsmodus'. De camera focust snel, maar maakt soms nog wat korrelige foto's. Ook in het donker is de camera niet heel sterk.

Het grote probleem is dat het toestel amper te koop is in Nederland. Je kunt het via websites als deze proberen, die het toestel voor je importeren vanuit China.

Conclusie

De Kingzone K1 is een verrassend goed toestel, dat je voor heel weinig geld kunt kopen. Je krijgt een degelijk apparaat met redelijk goede specificaties, al blijft het toestel op sommige vlakken absoluut in de middenklasse. Vooral het scherm is een tegenvaller - met slechts 1280 x 720 pixels is niet alles even helder. Het grootste pluspunt is echter de behuizing, die van solide metaal is en strak afgewerkt is. Dat voelt extreem stevig aan, al merk je dat wel aan het zware gezwicht. Dat mag voor die prijs niet veel uitmaken - je kunt de Kingzone K1 al voor 240 euro kopen. Daar krijg je een prima toestel voor.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.