Er is altijd weer discussie over het feit of een virusscanner op de Mac nou wel of niet noodzakelijk is. Er is geen eenduidig antwoord, het is allemaal erg afhankelijk van hoe je je systeem gebruikt.

Om maar meteen een mythe uit de weg te ruimen: ja, er zijn virussen voor macOS in omloop. Maar het zijn er heel weinig en je moet echt moeite doen om ze te installeren. Dat laatste heeft alles te maken met de ingebouwde beveiliging van macOS die de installatie van 'vage' software met alle macht probeert te voorkomen. Verder geldt dat elk programma dat onder macOS draait flink wat restricties kent. De meeste virussen kun je bovendien nauwelijks 'echte' virussen in de zin van destructieve software noemen. Het betreft veelal adware-achtige rommel, een enkele keylogger die in een browser draait, een malafide Office-macro, een handjevol spyware en één vervelend ransomware-programma dat bestanden versleutelt en vervolgens geldt vraagt om die actie weer ongedaan te maken. Het goede nieuws is dat je al deze ellende niet vaak 'in het wild' tegenkomt. MacOS is soms zelf in staat ellende te herkennen. En geldt dat je ongewenste software pas op je systeem krijgt als je flink wat dringende waarschuwingen genegeerd hebt. Kortom: het zal zo'n vaart niet lopen met malware onder macOS. Een virusscanner is dus niet nodig? Dat is ook weer niet helemaal waar!

Het is belangrijk om niet te vergeten dat Mac OS kwetsbaar is voor malware, die zich in theorie achter je rug om kan installeren door foutjes in de software. Net als bij Windows altijd het geval is geweest. Op smartphones en tablets (Android en iOS) is dat anders: daar kan malware alleen toeslaan via apps die je zelf installeert. Daar is een virusscanner dus niet nodig.

Een malware-uitbraak zoals ransomware komt op Mac OS niet vaak voor, maar het kan wel degelijk. Een virusscanner biedt een extra beveiligingslaag hiertegen. Mac OS is gewoonweg voor malwaremakers een minder interessant doelwit: het aantal gebruikers ligt heel veel lager, de meeste gebruikers zijn minder snel geneigd rode vlaggen te negeren en Mac OS lijkt minder kwetsbaar te zijn dan Windows.

Netwerk met Windowscomputers

Een scenario waarbij een virusscanner op de Mac uitstekend van pas komt is een (thuis)netwerk waarop naast die Mac ook Windowscomputers draaien. Download je software of bestanden met de Mac die je vervolgens ook opent op een Windows systeem (of wanneer daar een gerede kans op is), dan onderschept een op de Mac geïnstalleerde virusscanner eventuele ellende die verstopt zit in die downloads. In dit geval niet om macOS te beschermen, maar om een van de Windowscomputers elders in het netwerk te vrijwaren van ellende. De virusscanner op de Mac is dan simpelweg een eerstelijns-defensie tegen (voornamelijk) Windows-malware. Geen overbodige luxe gezien de gigantische hoeveelheid malware die voor Windows in omloop is. Vooral als je een NAS gebruikt voor centrale opslag van al je bestanden is het verstandig om elke download door een virusscanner te laten checken. Ook op de Mac dus, vanwege het deelbare karakter van die bestanden.

Soorten

Er zijn twee soorten virusscanners voor de Mac: actieve en passieve. De passieve exemplaren vereisen een gebruikersactie alvorens een bestand of map gescand wordt. Denk aan Control-klik op een bestand en dan iets van 'Scan op virussen'. Een prima methode voor als je slechts incidenteel bestanden downloadt, vooral als je bedenkt dat dit meestal gratis oplossingen zijn. De actieve variant van een virusscanner is vergelijkbaar met wat er onder Windows aan scanners draait. Ofwel: bestanden worden volautomatisch en continu in de gaten gehouden en live onderschept. Dat heeft een (minimale) invloed op de prestatie van je Mac, maar met de huidige generatie processoren merk je daar in de praktijk niet veel van. Tenzij er continu achtergrondscans bezig zijn in geval bijvoorbeeld grote bestanden in mailmappen van mailclients wijzigen. In dat geval kun je een dergelijke map uitsluiten van scannen. De meeste virusscanners zullen bij openen van een besmette mailbijlage ook dan nog alarm slaan. Preventief scannen van mailmappen is dus eigenlijk weinig zinvol en kan vooral voor continu draaiende achtergrondscans zorgen.

Beveiligingen van macOS zelf

MacOS zelf biedt ook een scala aan beveiligingen tegen malware. Een van die dingen heet Gatekeeper en dat is software wat zo uit de doos werkt. Het is geen virusscanner, maar herkent wel een grote hoeveelheid software. En kan dus nagaan of het legitiem is, bekende malware of onbekend. In het laatste geval moet je zelf beslissen of je een programma wel of niet installeert. Gatekeeper wordt in principe automatisch up-to-date gehouden. Het is hierbij wel even opletten. Je kunt de Mac namelijk zo instellen dat updates automatisch worden geïnstalleerd of handmatig. En daarmee doelen we op systeemupdates. Veel Mac-gebruikers kiezen voor een handmatige update. Handig, want zo bepaal je zelf wanneer systeemupdates worden geïnstalleerd en hou je de regie wat dat betreft in handen. Alleen: de lijst met opties hiervoor is wat 'knullig' in elkaar gezet. Klik maar eens op het appeltje in de menubalk en dan op Over deze Mac. Klik op de knop Software-update, wacht even tot de detectie voltooid is en klik vervolgens op de knop Geavanceerd. Je ziet nu een lijst met uitschakelbare opties; standaard staat alles of vrijwel alles aan. Wil je alleen laten controleren op systeemupdates, maar deze niet automatisch laten installeren, dan zet je alleen de eerste (Zoek naar updates) en de laatste (Installeer systeembestanden en beveiligingsupdates) aan. Hoewel het niet logisch klinkt heeft deze laatste optie namelijk niets met OS-updates van doen, maar is het bedoeld voor updaten van meer administratieve zaken. Denk aan het installeren van een update voor een lettertype, updates van (software)compatibileits-settings en ook de Gatekeeper-database. Feitelijk hoort die laatste optie natuurlijk niet thuis in dit rijtje van verder onschuldige en niet direct noodzakelijk zaken. Maar hij zit er wel in, dus zorg dat deze optie aan staat.

©PXimport

Welke scanner?

Kies je uiteindelijk voor een virusscanner en wil je een 'set-and-forget'-oplossing, dan is het 't best om voor een actieve scanner te kiezen. Net als bij Windows-equivalenten zit je dan veelal vast aan een abonnementsconstructies, maar daar valt - wat ons betreft - ook wel weer mee te leven. Zo ongeveer elke zichzelf respecteren AV-softwarefabrikant heeft tegenwoordig ook scanners voor de Mac klaarstaan. Denk aan merken als Bitdefender, Kaspersky, Norton en meer. Qua functionaliteit komt het allemaal op 't zelfde neer. Wel is het goed om te weten dat dit soort software kernel-extensies gebruikt en ook allerlei verdergaande rechten betreffende het bestandssysteem vraagt. En omdat ook het schrijven van een virusscanner nog altijd mensenwerk is en er dus bugs in voor kunnen komen, loop je met een continu draaiende virusscanner op de achtergrond ook een (heel klein) risico op systeeminstabiliteit. Veelal verhelpt een bugfix van de scanner de ellende, maar als je liefst zo min mogelijk 'riskante' software hebt draaien wel iets om in het achterhoofd te houden.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.