Onlangs las ik onder een online Android-artikel een reactie van een lezer die beweerde dat Android even onveilig is als in de begindagen van Windows. Dat is nogal een stelling, maar het laat vooral zien in dat er nog veel onduidelijkheid is over Android beveiliging. Hoe zit dat nu eigenlijk?

Er is veel onduidelijkheid over veiligheid op Android. Google zelf stelt in zijn jaarlijkse persberichten dat de Play Store veiliger is dan ooit. Daarentegen vinden veel fabrikanten het nodig toestellen te leveren met antivirus, hakt de Consumentenbond in op fabrikanten die geen updates en veiligheidspatches uitrollen en komen er vaak nieuwsberichten voorbij over veiligheid op smartphones – niet alleen gericht op Android, maar ook op Apple. In deze nieuwsberichten wordt vaak gewaarschuwd voor malafide apps, die inderdaad doen denken aan malware op Windows. Zelfs ransomware zou in theorie kunnen toeslaan op Android.

Toch gaat de vergelijking met Windows niet op. Windows is een open systeem, waarbij programma’s en processen zich op de achtergrond kunnen installeren. Vaak via fouten in andere programma’s, zoals Adobe Reader of je browser. Dat geeft malware zelfs de kans om te installeren bij het bezoeken van een betrouwbare site waarvan de advertentie-aanbieder gehackt is. Het gebruik van Internet Explorer is in het verleden bijvoorbeeld herhaaldelijk door de overheid afgeraden, omdat het kritieke fouten bevatte. Dat maakt een virusscanner op Windows gewoonweg onmisbaar: gelukkig is die vanaf Windows 8 standaard aanwezig.

Permissies en apparaatbeheerders

Op Android is het een ander verhaal. De malware die ontwikkeld is voor het mobiele besturingssysteem moet via een app geïnstalleerd worden en kan dus niet achter je rug om gebeuren. Verwijder je de app, dan is de besmetting voorbij. Bovendien kan een app nog niets zonder de nodige permissies. Een app moet eerst nog specifiek toegang vragen tot je contactpersonen, locatie, camera, microfoon enzovoort. Wanneer een app permissie vraagt tot het opslaggeheugen, krijgt het een eigen mapje op het Android-apparaat om zijn eigen gegevens op te slaan. Zo kan een app met toegang tot opslaggeheugen niets doen om de werking van het systeem of andere apps te beïnvloeden: een zogeheten ‘sandbox’. Bovendien zijn alle permissies te beheren, je kunt ze altijd intrekken via de Android-instellingen.

Een app kan pas wat uithalen op het systeem of andere apps als hij speciale toestemmingen heeft gekregen. Deze toestemmingen zitten diep in de instellingen verscholen als apparaatbeheerders en gebruikstoegang. Je moet deze toestemmingen altijd handmatig geven. Wees daarom altijd erg terughoudend, wanneer een app hier permissies voor vraagt.

Android werpt dus veel hordes op, zodat malware niet zomaar een ravage op je toestel aanricht. Maar het beperkt daarmee ook de werking van de virusscanners die je veelvuldig in de Play Store vindt. Ingrijpen om andere malware-apps te stoppen, dat kan een antivirus-app niet, zoals dat wél mogelijk is op Windows.

©PXimport

Play Store

Enerzijds is het dus lastig voor malware om toe te slaan en voor antimalware om er iets tegen te doen. Anderzijds is Android voor criminelen een enorm interessant doelwit, omdat het met afstand het grootste mobiele platform is. Malware is dus wel degelijk een probleem voor Android, maar wij als Nederlanders zijn vaak niet de doelgroep voor aanvallers, omdat we meestal vertrouwen op de Play Store voor onze apps. Google scant deze apps in de Play Store, om zo de malware buiten de deur te houden.

Dat houdt overigens niet in dat je zorgeloos álles kunt downloaden uit de Play Store: er schiet nog weleens iets door de beveiliging heen. Kijk voor de installatie dus even naar het aantal downloads van de app, de beoordelingen en wees (na de installatie) kritisch op de gevraagde permissies. Buiten dat hoef je je geen zorgen te maken om malware-apps.

Maar Android biedt ook de mogelijkheid om apps buiten de Play Store om te installeren. Via zogeheten APK-bestanden, maar voordat je dit kunt, moet je echter in de instellingen van Android duiken om dit zelf te activeren. Handmatige installaties gebeuren vooral in landen waar de applicatiewinkel van Google niet beschikbaar is, zoals Rusland en China.

©PXimport

Antivirus: verkeerde bescherming?

Een antivirus-app om je te beschermen tegen malafide apps is dus volkomen overbodig, ondanks de marketing van traditionele Windows-beschermers als McAfee en Eset, die graag een nieuwe markt aanboren op Android. Malwarebeschermings-apps zijn functioneel te beperkt en onnodig als je de Play Store als app-bron gebruikt. Ook als je denkt dat een antivirus-app je een veilig gevoel geeft, is het ronduit zonde van je systeemcapaciteit.

Waar securitybedrijven op Android wel bestaansrecht in vinden, is op een ander gebied: phishing. Googles eigen Chrome-browser scoort slecht als het aankomt op het blokkeren van imitatiessites van bijvoorbeeld banken, social media en webmail, waarvan de links vaak worden verspreid via WhatsApp of e-mail. Securitybedrijven zijn doorgaans beter in het blokkeren van phishing-sites. Maar let wel goed op: sommige bedrijven bieden een losse browserapplicatie aan die niet zo snel of geavanceerd is als de standaard Android-browser. Andere apps bieden de mogelijkheid je standaardbrowser te beschermen, nadat je ze (via de eerdergenoemde) rechten gebruikstoegang verleent.

Een security-app kan je dus beschermen tegen phishing, maar het rechtvaardigt een installatie onvoldoende. Gebruik bij voorkeur gewoon de apps voor belangrijke zaken zoals bankieren, mailen, streamen, social media enzovoort om phishing te voorkomen. Google zou bescherming tegen phishing-sites ondertussen wel wat beter kunnen aanpakken.

©PXimport

Waarom heeft mijn Android al antivirus geïnstalleerd?

Android beschermen

Tot nu toe hebben we het vooral over de werking van Android gehad en dat je een antivirus-app beter links laat liggen. Maar natuurlijk is veiligheid van enorm belang op je mobiele Android-apparaat, alleen niet op de traditionele manier zoals we dat van Windows hebben geleerd. Je gebruikt je Android-toestel wellicht voor zaken waar je alleen zelf toegang toe wilt: chatten, mailen, shoppen, daten, fotograferen, bankieren en ga zo maar door. De eerste stap die je neemt, is het voorkomen dat anderen in je toestel kunnen komen. Android slaat standaard alle gegevens versleuteld op, met als sleutel het wachtwoord dat je bij het opstarten ingeeft. Je kunt dit afstemmen in Instellingen / Beveiliging.

Hier kun je ook terecht voor je vergrendelscherm: toestelvergrendeling is een absolute must op Android. Veel smartphones bieden biometrische ontgrendeling, zoals ontgrendeling via je vingerafdruk, irisscan (bij Samsung-smartphones) of gezichtsherkenning. Biometrische opties zijn praktisch, maar je bent altijd afhankelijk van de techniek van de fabrikant, vooral bij gezichtsherkenning laat dat nog wel eens te wensen over. Wil je de veiligste optie, dan kun je beter voor een wachtwoord, patroon of pincode kiezen.

Android Apparaatbeheer

Naast het vergrendelen van je toestel zodat anderen er niet in kunnen bij diefstal of verlies, wil je ook je toestel kunnen terugvinden. Met Android Apparaatbeheer kun je je toestel op afstand beheren en lokaliseren. Ga hiervoor met de browser van een ander apparaat naar de vind mijn Android-pagina en log in met je Google Account. Vervolgens kun je een seintje geven naar je Android-toestel om hem geluid te laten maken (handig voor het terugvinden). Je ziet op een kaartje waar het apparaat precies is. Wanneer je je toestel écht kwijt bent, kun je als noodgreep op afstand alle gegevens wissen. Ga wel vóóraf na in de beveiligingsinstellingen van je Android-toestel of dit aan staat: dat is niet iets wat je achteraf nog eens kunt doen.

Het wissen van een Android-toestel roept een ander beveiligingsprobleem op: back-ups. Via Google Drive kun je automatisch een back-up laten maken van je systeem. Het is echter ook aan te raden je foto’s (Google Foto’s), contacten (Google Contacts) en de ingebouwde back-upfunctie van WhatsApp te gebruiken.

©PXimport

Bouncer

Wachtwoordbeheer

In Android zit een versimpelde wachtwoordmanager ingebouwd: Google Smart Lock, die je wachtwoorden automatisch invult in apps. In Chrome worden sinds kort ook (veilige) wachtwoorden voorgesteld, die vervolgens aan je Google-account worden gekoppeld. Het is nog altijd veiliger dan het zelf beheren of al je wachtwoorden bewaren op een papiertje in de bureaula (er zijn er nog velen die denken dat dit veilig is). Gezond wachtwoordbeheer houdt je accounts uit de handen van vreemden. Gebruik daarom een wachtwoordmanager. Goede opties zijn Dashlane en 1Password.

Vpn

Het laatste onmisbare puzzelstukje voor de beveiliging van je Android is vpn. Hoe meer je erover nadenkt, hoe gekker het eigenlijk is dat securitybedrijven wel inzetten op antivirus, waarvan de noodzaak uiterst twijfelachtig is, terwijl vpn-diensten over het hoofd gezien worden. Een vpn zorgt voor een versleutelde, omgeleide verbinding. Dit is erg belangrijk, omdat mobiele apparaten natuurlijk ook regelmatig gebruikt worden op openbare netwerken, data die je verstuurt en ontvangt op netwerken van een ander kunnen onderschept worden. Dankzij een vpn-verbinding zorg je dat al het dataverkeer onleesbaar is. Je bent veilig op wifi-netwerken van anderen, maar omdat je internetverkeer wordt omgeleid, lijkt het alsof je internet vanaf een andere locatie. Verbind je dus tijdens je vakantie in het buitenland met een Nederlandse VPN-server, dan omzeil je ook de geoblokkade van bijvoorbeeld Uitzending Gemist.

Het is wel absoluut noodzakelijk dat je een betrouwbare vpn-aanbieder kiest. Want de aanbieder is in theorie in staat je dataverkeer te bekijken. Tenzij de aanbieder belooft geen gegevens te loggen. Daarom is een gratis vpn-dienst niet echt aan te bevelen: hoe moet de aanbieder zijn geld anders verdienen dan met jouw gegevens? Vooral Onavo Protect is niet hard genoeg af te raden. Deze vpn-dienst is van Facebook, een bedrijf dat zeer slecht met je gegevens omgaat.

Gelukkig zijn er zat aanbieders van betrouwbare VPN-verbindingen, zoals Private Internet Access, NordVPN, ProtonVPN, CyberGhost en ExpressVPN. Eerstgenoemde kan zelfs als adblocker fungeren op je Android, hoewel je hiervoor (ironisch genoeg) wel de app handmatig moet downloaden en installeren van de website van Private Internet Access, omdat advertentieblokkering niet toegestaan is voor apps in de Play Store.

Smartphone-keuze

©PXimport

Een veilig Android-toestel begint eigenlijk al in de telefoonwinkel. Het veiligst ben je natuurlijk wanneer een fabrikant je Android-apparaat lang voorziet van updates en veiligheidspatches. Helaas schort het hier nog weleens aan. Google heeft met veel fabrikanten afgesproken minstens 18 maanden smartphones te ondersteunen, maar hoe snel fabrikanten dat mogen uitrollen. Zelf doen ze dat twee jaar, waarmee ze ook niet echt het beste voorbeeld geven: Apple ondersteunt zijn iPhones veel langer.

Ga van tevoren na wat de reputatie is van de Android-fabrikant als het op updates aankomt. De reputatie van onbekende Chinese merken is totaal ruk. Maar ook HTC en LG maken er een potje van, met een tergend langzame uitrol van updates. Producten van OnePlus en de toptoestellen van Sony en Samsung zijn op dat vlak betere keuzes. Het ligt overigens niet altijd aan de fabrikant. Soms liggen componentmakers dwars, door geen driverondersteuning meer te leveren voor de uitrol van Android-updates. Dat is dus een goede reden om smartphones met een MediaTek-processor links te laten liggen.

Android-ondersteuning

Zoek je de beste Android-ondersteuning voor je smartphone, dan ben je directer bij Google het beste af. Google's eigen Pixel-smartphonelijn staat voorop als het aankomt op snelle ondersteuning, deze smartphones krijgen updates als eerste. Officieel verkoopt Google de Pixel niet in Nederland, maar veel Nederlandse webwinkels verkopen hem voor een wat hogere prijs dan de adviesprijs (grijze import). Google heeft wel bekendgemaakt dat de betaalbare Pixel 3A ook officieel in Nederland verschijnt, wanneer is echter nog niet duidelijk.

Enkele jaren terug is Google het Android One-programma gestart. Smartphones die op Android One draaien, hebben een onaangepaste versie van Android en krijgen daardoor snellere en langere update-ondersteuning. Vrijwel alle smartphones van Nokia draaien op Android One, maar ook andere fabrikanten zoals Motorola bieden betaalbare Android One smartphones aan.

©PXimport

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een goedkope soundbar waarmee je het tv-geluid kunt verbeteren? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Denon DHT-S216

Zoek je een betaalbare soundbar van een bekend hifimerk? In dat geval is de Denon DHT-S216 een interessante kandidaat. Ondanks zijn lage prijskaartje oogt de behuizing erg chic. De stoffen afwerking aan de voorzijde geeft dit audiosysteem een luxe uitstraling. Vanwege de bescheiden hoogte van slechts zes centimeter zet je de DHT-S216 probleemloos voor de meeste televisies neer. Daarnaast kun je het apparaat ook ophangen. Je combineert deze soundbar bij voorkeur met een middelgrote of grote smart-tv, want de behuizing meet 89 centimeter lang.

Een pluspunt is dat je de soundbar op vrijwel elke televisie kunt aansluiten. De achterzijde telt twee HDMI-poorten, een optische ingang en een analoge aansluiting. Dat is erg netjes voor een product in deze prijsklasse. Mooi meegenomen is dat de DHT-S216 videostreams met een meerkanaals audiospoor kan verwerken, zoals Dolby Digital en DTS Virtual:X. De betere films en series klinken hierdoor ruimtelijk. Verder kun je ook nog muziek streamen. Koppel een smartphone of tablet via bluetooth en kies in een willekeurige muziek-app een leuke afspeellijst.

JBL Bar 2.0 All-in-One MK2

Deze compacte soundbar van JBL matcht prima met een wat kleinere televisie. De strak vormgegeven behuizing meet namelijk 61,4 × 5,6 × 9 centimeter. Nuttig voor wie bijvoorbeeld het geluid van een slaapkamer-tv wil upgraden. Met een uitgangsvermogen van 80 watt is de Bar 2.0 All-in-One MK2 behoorlijk krachtig. Je verbindt dit audiosysteem via HDMI of een optische ingang met een beeldbuis. Bij geschikte films, series en tv-programma’s kan de soundbar een Dolby Digital-audiospoor verwerken. Verder is er een bluetooth-adapter ingebouwd, waardoor je rechtstreeks vanaf een mobiel apparaat liedjes streamt.

De Bar 2.0 All-in-One MK2 is maar 5,6 centimeter hoog, zodat hij waarschijnlijk niet jouw tv-scherm blokkeert. Ophangen kan trouwens ook, want de fabrikant levert een eenvoudige muurmontageset mee. Gebruik voor de bediening de knoppen bovenop de behuizing of de inbegrepen afstandsbediening. Benieuwd naar ervaringen van andere gebruikers? Deze onafhankelijke reviewers komen tot een gezamenlijk oordeel van een 8,2.

Bose TV Speaker

Normaal gesproken hebben producten van de Britse audiospecialist Bose een behoorlijke prijs, maar dat valt bij deze soundbar alleszins mee. Een enkele webshop duikt zelfs net onder de prijsgrens van tweehonderd euro. Buiten een schappelijk prijskaartje heeft de Bose TV Speaker ook nog eens een goede reputatie. Zo krijgt dit product van ruim dertig Kieskeurig.nl-bezoekers een gemiddelde beoordeling van een 8,3. Een pluspunt is dat je het apparaat op verschillende manieren met een televisie kunt verbinden. Kies tussen HDMI, de optische aansluiting of de analoge 3,5mm-geluidsingang. Een nuttige functie is dat je met de dialoogfunctie menselijke stemmen kunt versterken. Daarnaast heeft de afstandsbediening een knop om het basniveau op te voeren.

Zoals je van een Bose-product mag verwachten, leent het audiosysteem zich ook goed voor het luisteren van muziek. Verbind een smartphone of tablet via bluetooth en laat je favoriete afspeellijsten op deze soundbar los. Met een maximaal vermogen van honderd watt realiseert de TV Speaker in een kleine tot middelgrote kamer een vol geluid. De stijlvolle behuizing is voor soundbar-begrippen erg compact. Zo bedragen de afmetingen slechts 59,4 × 5,6 × 10,2 centimeter. Houd er rekening mee dat de fabrikant geen HDMI-kabel meelevert.

Lees ook: Zo vind je de ideale soundbar voor jouw televisie

Sharp HT-SBW182

De Sharp HT-SBW182 is een goedkope soundbar met een losse subwoofer. Je zet deze basspeaker neer op een willekeurige plek op de vloer. Een kabel trekken is niet nodig, want de subwoofer communiceert draadloos met de soundbar. Logischerwijs is dit audiosysteem een goede keuze voor liefhebbers van een flinke portie bas. De HT-SBW182 voorziet films en series van een diepe laagweergave. Het totale vermogen bedraagt maximaal 160 watt, waardoor je het volume flink kunt opschroeven.

Met een lengte van 74 centimeter is deze soundbar niet zo lang. Je kunt hem met een kleine of middelgrote smart-tv combineren. Verbind beide apparaten met een optische kabel of HDMI-snoertje. Daarnaast is er nog een analoge 3,5mm-audiopoort. Tot slot bevindt zich in de behuizing een bluetooth-ontvanger, zodat je muziek vanaf een mobiel apparaat kunt streamen. Je past met de aanwezige equalizer de geluidsinstellingen naar eigen smaak aan.

TCL S45H

TCL timmert in de drukbezette televisiemarkt de laatste jaren stevig aan de weg. Bij ID.nl zijn we gek op producten die veel bieden voor weinig, en de TCL S45H (ook wel S45HE) past perfect in dat plaatje. Voor een bedrag ver onder de honderd euro haal je met deze soundbar een flinke audio-upgrade in huis. Verwacht geen losse subwoofer die de vloer laat trillen; dit is een compact 2.0-kanaals alles-in-één systeem. Toch weet TCL indruk te maken met ondersteuning voor zowel Dolby Atmos als DTS Virtual:X, features die je doorgaans pas in veel duurdere modellen terugvindt.

Dankzij het slimme ‘Dual Bass’-systeem en de speciale akoestische kamers klinken films en series een stuk voller en ruimtelijker dan via je standaard tv-speakers. Bovendien is hij met HDMI eARC, optische aansluiting en Bluetooth 5.2 helemaal bij de tijd. Zoek je een betaalbare oplossing voor de slaapkamer of een kleine woonkamer zonder gedoe met extra kabels en kasten? Dan biedt dit model absoluut waar voor je geld.

Je smartphone is tegenwoordig veel meer dan een telefoon; het is de kluis van je digitale leven. Bankzaken, privéfoto's, e-mails en locatiegegevens: het staat er allemaal op. Het goed beveiligen van die toegang is dus geen overbodige luxe. Maar kies je voor het ouderwetse wachtwoord, je vingerafdruk of toch je gezicht? Wij leggen de voor- en nadelen van elke methode naast elkaar.

De klassieker: pincode of wachtwoord

Elke telefoon vraagt erom bij het opstarten: een code. Dit is de basisbeveiliging. Zonder code kun je vaak geen gezichtsherkenning of vingerafdruk instellen. Maar is het ook de beste methode voor dagelijks gebruik?

©ID.nl

Pincode of wachtwoord: de voordelen

• Veiligheid in eigen hand

Het sterke aan een code is dat het in je hoofd zit. Maar een code als 1234 of 0000 is zo gekraakt. Maar kies je voor een langere cijferreeks? Dan is het voor iemand die je smartphone in handen krijgt digitaal gezien nagenoeg onmogelijk om de code te kraken. Voeg je ook letters toe, (zie kader), dan is dit digitaal gezien de moeilijkste methode om te kraken.

• Juridisch sterker

Een interessant weetje: in veel rechtsgebieden val je met een toegangscode onder het zwijgrecht. De politie mag je vaak niet dwingen je code af te staan. Je vinger op een scanner leggen kan in sommige situaties wel als dwangmiddel worden ingezet.

Pincode of wachtwoord: de nadelen

• Afkijken

Iemand die in de trein over je schouder meekijkt, heeft je pincode zo gezien. Ook vette vingers op het scherm kunnen je patroon verraden.

• Gemak

Tachtig keer per dag een lange code intikken gaat vervelen. Mensen kiezen daardoor vaak voor een te simpele code, en dat maakt het juist onveilig.

©ID.nl

2. Lekker snel (maar niet altijd even veilig): vingerafdrukscanner

De vingerafdrukscanner is mateloos populair vanwege het enorme gebruiksgemak: in één soepele beweging pak je je telefoon en ben je vrijwel direct binnen. Toch is het belangrijk om te weten dat de ene scanner de andere niet is en dat dit systeem zowel sterke als zwakke punten heeft.

Vingerafdrukscanner: de voordelen

• Snelheid

Het is vaak de snelste manier om je telefoon te openen, zeker als de scanner in de aan-knop verwerkt zit.

• Betrouwbaarheid (bij de juiste techniek)

Heb je een toestel met een fysieke scanner (achterop/zijkant) of een moderne ultrasone scanner (zoals in de Samsung S-serie)? Dan is de beveiliging uitstekend. Ultrasone scanners maken een 3D-map van je vinger en zijn zeer moeilijk te foppen.

Vingerafdrukscanner: de nadelen

• Natte vingers en pleisters

Heb je natte handen? Dan weigeren veel scanners dienst. Ook met een pleister om je vinger herkent de telefoon je niet. Tip: zorg daarom dat je vingerafdrukken van allebei je handen opslaat.

• Ongewenste toegang

Een klein (maar reëel) risico is dat iemand toegang krijgt terwijl je slaapt of bewusteloos bent, door voorzichtig je vinger op de scanner te leggen.

• Onveilige optische scanners

Veel budget-telefoons hebben een 'optische scanner' onder het scherm. Deze maakt een 2D-foto van je vinger. Dit is minder veilig en makkelijker te foppen dan de ultrasone varianten.

©ID.nl

Gezichtsherkenning: gemak of schijnveiligheid?

Telefoon ontgrendelen door ernaar te kijken voelt als magie. Maar pas op: hier zit de grootste valkuil voor consumenten.

Gezichtsherkenning: de voordelen

• Ultiem gemak

Je hoeft niets aan te raken. Kijken is openen. Ideaal als je bijvoorbeeld handschoenen draagt in de winter.

• Extreem veilig (alleen bij 3D)

Heb je een iPhone (FaceID) of een dure Android met 3D-sensoren? Dan worden er duizenden onzichtbare puntjes op je gezicht geprojecteerd om diepte te meten. Dit is amper te misleiden.

Gezichtsherkenning: de nadelen

• Schijnveiligheid (bij 2D)

Veel goedkopere Android-telefoons gebruiken simpelweg de selfiecamera (2D-herkenning). Dit is niet veilig. Soms is een foto van jou (van Facebook of Instagram) al genoeg om in te breken. Gebruik dit type gezichtsherkenning zeker nooit voor je bank-app.

• Toegang tijdens slaap

Als je niet oplet, kan iemand je telefoon voor je gezicht houden terwijl je slaapt om hem te ontgrendelen. Tip: Zet in de instellingen altijd de optie "Aandacht vereist" of "Ogen open" aan. Dan werkt het alleen als je echt naar het scherm kijkt.

Vingerafdruk, pincode of gezichtsherkenning: wat is het best?

Wat de slimste keuze is, hangt volledig af van je toestel. Heb je een iPhone of een high-end Android-telefoon met 3D-scan? Dan kun je gerust gebruikmaken van gezichtsherkenning; dat is niet alleen snel en makkelijk, maar ook veilig. Bezit je echter een middenklasse- of budgettoestel, kies dan liever voor de vingerafdrukscanner. De gezichtsherkenning op deze modellen is namelijk vaak onveilig.

Vergeet ook de basis niet: zorg altijd voor een sterke toegangscode (liefst alfanumeriek of langer dan vier cijfers) als back-up. Start je telefoon bovendien af en toe opnieuw op. Hierdoor wordt de biometrische beveiliging tijdelijk uitgeschakeld, waardoor je telefoon op zijn veiligst is.

📱Ook interessant: Help! Ik ben het wachtwoord van mijn Apple ID vergeten