ID.nl logo
Alles wat je moet weten over Android-beveiliging
© Reshift Digital
Huis

Alles wat je moet weten over Android-beveiliging

Onlangs las ik onder een online Android-artikel een reactie van een lezer die beweerde dat Android even onveilig is als in de begindagen van Windows. Dat is nogal een stelling, maar het laat vooral zien in dat er nog veel onduidelijkheid is over Android beveiliging. Hoe zit dat nu eigenlijk?

Er is veel onduidelijkheid over veiligheid op Android. Google zelf stelt in zijn jaarlijkse persberichten dat de Play Store veiliger is dan ooit. Daarentegen vinden veel fabrikanten het nodig toestellen te leveren met antivirus, hakt de Consumentenbond in op fabrikanten die geen updates en veiligheidspatches uitrollen en komen er vaak nieuwsberichten voorbij over veiligheid op smartphones – niet alleen gericht op Android, maar ook op Apple. In deze nieuwsberichten wordt vaak gewaarschuwd voor malafide apps, die inderdaad doen denken aan malware op Windows. Zelfs ransomware zou in theorie kunnen toeslaan op Android.

Toch gaat de vergelijking met Windows niet op. Windows is een open systeem, waarbij programma’s en processen zich op de achtergrond kunnen installeren. Vaak via fouten in andere programma’s, zoals Adobe Reader of je browser. Dat geeft malware zelfs de kans om te installeren bij het bezoeken van een betrouwbare site waarvan de advertentie-aanbieder gehackt is. Het gebruik van Internet Explorer is in het verleden bijvoorbeeld herhaaldelijk door de overheid afgeraden, omdat het kritieke fouten bevatte. Dat maakt een virusscanner op Windows gewoonweg onmisbaar: gelukkig is die vanaf Windows 8 standaard aanwezig.

Permissies en apparaatbeheerders

Op Android is het een ander verhaal. De malware die ontwikkeld is voor het mobiele besturingssysteem moet via een app geïnstalleerd worden en kan dus niet achter je rug om gebeuren. Verwijder je de app, dan is de besmetting voorbij. Bovendien kan een app nog niets zonder de nodige permissies. Een app moet eerst nog specifiek toegang vragen tot je contactpersonen, locatie, camera, microfoon enzovoort. Wanneer een app permissie vraagt tot het opslaggeheugen, krijgt het een eigen mapje op het Android-apparaat om zijn eigen gegevens op te slaan. Zo kan een app met toegang tot opslaggeheugen niets doen om de werking van het systeem of andere apps te beïnvloeden: een zogeheten ‘sandbox’. Bovendien zijn alle permissies te beheren, je kunt ze altijd intrekken via de Android-instellingen.

Een app kan pas wat uithalen op het systeem of andere apps als hij speciale toestemmingen heeft gekregen. Deze toestemmingen zitten diep in de instellingen verscholen als apparaatbeheerders en gebruikstoegang. Je moet deze toestemmingen altijd handmatig geven. Wees daarom altijd erg terughoudend, wanneer een app hier permissies voor vraagt.

Android werpt dus veel hordes op, zodat malware niet zomaar een ravage op je toestel aanricht. Maar het beperkt daarmee ook de werking van de virusscanners die je veelvuldig in de Play Store vindt. Ingrijpen om andere malware-apps te stoppen, dat kan een antivirus-app niet, zoals dat wél mogelijk is op Windows.

©PXimport

Play Store

Enerzijds is het dus lastig voor malware om toe te slaan en voor antimalware om er iets tegen te doen. Anderzijds is Android voor criminelen een enorm interessant doelwit, omdat het met afstand het grootste mobiele platform is. Malware is dus wel degelijk een probleem voor Android, maar wij als Nederlanders zijn vaak niet de doelgroep voor aanvallers, omdat we meestal vertrouwen op de Play Store voor onze apps. Google scant deze apps in de Play Store, om zo de malware buiten de deur te houden.

Dat houdt overigens niet in dat je zorgeloos álles kunt downloaden uit de Play Store: er schiet nog weleens iets door de beveiliging heen. Kijk voor de installatie dus even naar het aantal downloads van de app, de beoordelingen en wees (na de installatie) kritisch op de gevraagde permissies. Buiten dat hoef je je geen zorgen te maken om malware-apps.

Maar Android biedt ook de mogelijkheid om apps buiten de Play Store om te installeren. Via zogeheten APK-bestanden, maar voordat je dit kunt, moet je echter in de instellingen van Android duiken om dit zelf te activeren. Handmatige installaties gebeuren vooral in landen waar de applicatiewinkel van Google niet beschikbaar is, zoals Rusland en China.

©PXimport

Antivirus: verkeerde bescherming?

Een antivirus-app om je te beschermen tegen malafide apps is dus volkomen overbodig, ondanks de marketing van traditionele Windows-beschermers als McAfee en Eset, die graag een nieuwe markt aanboren op Android. Malwarebeschermings-apps zijn functioneel te beperkt en onnodig als je de Play Store als app-bron gebruikt. Ook als je denkt dat een antivirus-app je een veilig gevoel geeft, is het ronduit zonde van je systeemcapaciteit.

Waar securitybedrijven op Android wel bestaansrecht in vinden, is op een ander gebied: phishing. Googles eigen Chrome-browser scoort slecht als het aankomt op het blokkeren van imitatiessites van bijvoorbeeld banken, social media en webmail, waarvan de links vaak worden verspreid via WhatsApp of e-mail. Securitybedrijven zijn doorgaans beter in het blokkeren van phishing-sites. Maar let wel goed op: sommige bedrijven bieden een losse browserapplicatie aan die niet zo snel of geavanceerd is als de standaard Android-browser. Andere apps bieden de mogelijkheid je standaardbrowser te beschermen, nadat je ze (via de eerdergenoemde) rechten gebruikstoegang verleent.

Een security-app kan je dus beschermen tegen phishing, maar het rechtvaardigt een installatie onvoldoende. Gebruik bij voorkeur gewoon de apps voor belangrijke zaken zoals bankieren, mailen, streamen, social media enzovoort om phishing te voorkomen. Google zou bescherming tegen phishing-sites ondertussen wel wat beter kunnen aanpakken.

©PXimport

Waarom heeft mijn Android al antivirus geïnstalleerd?

Ondanks dat je op bescherming tegen phishing na niets opschiet met een security-app, wordt op veel smartphones al malwarebescherming van onder andere McAfee, Avast, AVG of Norton voorgeïnstalleerd. De reden is simpel: geld. De securitybedrijven hopen op deze manier dat mensen een betaald abonnement nemen (vaak na een proefperiode). Telefoonmakers ontvangen geld of commissie hiervoor, maar geven de gebruikers ook een vals gevoel van extra veiligheid. Het is een slechte gewoonte van securitybedrijven en fabrikanten, die ze al heel lang kennen van Windows-pc’s. Sommige fabrikanten laten je de app deactiveren of verwijderen. Maar lang niet altijd. Samsung-smartphones hebben de McAfee-antivirus bijvoorbeeld verstopt in de Android-instellingen, zodat het onuitwisbaar is en het vermomd is als belangrijk systeemonderdeel.

Android beschermen

Tot nu toe hebben we het vooral over de werking van Android gehad en dat je een antivirus-app beter links laat liggen. Maar natuurlijk is veiligheid van enorm belang op je mobiele Android-apparaat, alleen niet op de traditionele manier zoals we dat van Windows hebben geleerd. Je gebruikt je Android-toestel wellicht voor zaken waar je alleen zelf toegang toe wilt: chatten, mailen, shoppen, daten, fotograferen, bankieren en ga zo maar door. De eerste stap die je neemt, is het voorkomen dat anderen in je toestel kunnen komen. Android slaat standaard alle gegevens versleuteld op, met als sleutel het wachtwoord dat je bij het opstarten ingeeft. Je kunt dit afstemmen in Instellingen / Beveiliging.

Hier kun je ook terecht voor je vergrendelscherm: toestelvergrendeling is een absolute must op Android. Veel smartphones bieden biometrische ontgrendeling, zoals ontgrendeling via je vingerafdruk, irisscan (bij Samsung-smartphones) of gezichtsherkenning. Biometrische opties zijn praktisch, maar je bent altijd afhankelijk van de techniek van de fabrikant, vooral bij gezichtsherkenning laat dat nog wel eens te wensen over. Wil je de veiligste optie, dan kun je beter voor een wachtwoord, patroon of pincode kiezen.

Android Apparaatbeheer

Naast het vergrendelen van je toestel zodat anderen er niet in kunnen bij diefstal of verlies, wil je ook je toestel kunnen terugvinden. Met Android Apparaatbeheer kun je je toestel op afstand beheren en lokaliseren. Ga hiervoor met de browser van een ander apparaat naar de vind mijn Android-pagina en log in met je Google Account. Vervolgens kun je een seintje geven naar je Android-toestel om hem geluid te laten maken (handig voor het terugvinden). Je ziet op een kaartje waar het apparaat precies is. Wanneer je je toestel écht kwijt bent, kun je als noodgreep op afstand alle gegevens wissen. Ga wel vóóraf na in de beveiligingsinstellingen van je Android-toestel of dit aan staat: dat is niet iets wat je achteraf nog eens kunt doen.

Het wissen van een Android-toestel roept een ander beveiligingsprobleem op: back-ups. Via Google Drive kun je automatisch een back-up laten maken van je systeem. Het is echter ook aan te raden je foto’s (Google Foto’s), contacten (Google Contacts) en de ingebouwde back-upfunctie van WhatsApp te gebruiken.

©PXimport

Bouncer

Het gerucht gaat dat vanaf de Android-versie met codenaam Q (vermoedelijk versie 10) je de mogelijkheid krijgt om app-permissies alleen toe te staan wanneer je de app daadwerkelijk gebruikt. Vooral voor apps die toegang vragen tot de camera en microfoon is dat erg prettig. Je hoeft echter niet te wachten tot Android Q. De app Bouncer brengt deze functionaliteit naar Android, zonder dat je daar root-toegang voor nodig hebt. Wanneer een app een permissie vraagt heb je nu drie opties: weigeren, altijd toestaan of alleen toestaan wanneer de app gebruikt wordt. Wel zo prettig!

Wachtwoordbeheer

In Android zit een versimpelde wachtwoordmanager ingebouwd: Google Smart Lock, die je wachtwoorden automatisch invult in apps. In Chrome worden sinds kort ook (veilige) wachtwoorden voorgesteld, die vervolgens aan je Google-account worden gekoppeld. Het is nog altijd veiliger dan het zelf beheren of al je wachtwoorden bewaren op een papiertje in de bureaula (er zijn er nog velen die denken dat dit veilig is). Gezond wachtwoordbeheer houdt je accounts uit de handen van vreemden. Gebruik daarom een wachtwoordmanager. Goede opties zijn Dashlane en 1Password.

Het is gek dat securitybedrijven wel inzetten op antivirus, waarvan de noodzaak uiterst twijfelachtig is, terwijl vpn-diensten over het hoofd gezien worden.

-

Vpn

Het laatste onmisbare puzzelstukje voor de beveiliging van je Android is vpn. Hoe meer je erover nadenkt, hoe gekker het eigenlijk is dat securitybedrijven wel inzetten op antivirus, waarvan de noodzaak uiterst twijfelachtig is, terwijl vpn-diensten over het hoofd gezien worden. Een vpn zorgt voor een versleutelde, omgeleide verbinding. Dit is erg belangrijk, omdat mobiele apparaten natuurlijk ook regelmatig gebruikt worden op openbare netwerken, data die je verstuurt en ontvangt op netwerken van een ander kunnen onderschept worden. Dankzij een vpn-verbinding zorg je dat al het dataverkeer onleesbaar is. Je bent veilig op wifi-netwerken van anderen, maar omdat je internetverkeer wordt omgeleid, lijkt het alsof je internet vanaf een andere locatie. Verbind je dus tijdens je vakantie in het buitenland met een Nederlandse VPN-server, dan omzeil je ook de geoblokkade van bijvoorbeeld Uitzending Gemist.

Het is wel absoluut noodzakelijk dat je een betrouwbare vpn-aanbieder kiest. Want de aanbieder is in theorie in staat je dataverkeer te bekijken. Tenzij de aanbieder belooft geen gegevens te loggen. Daarom is een gratis vpn-dienst niet echt aan te bevelen: hoe moet de aanbieder zijn geld anders verdienen dan met jouw gegevens? Vooral Onavo Protect is niet hard genoeg af te raden. Deze vpn-dienst is van Facebook, een bedrijf dat zeer slecht met je gegevens omgaat.

Gelukkig zijn er zat aanbieders van betrouwbare VPN-verbindingen, zoals Private Internet Access, NordVPN, ProtonVPN, CyberGhost en ExpressVPN. Eerstgenoemde kan zelfs als adblocker fungeren op je Android, hoewel je hiervoor (ironisch genoeg) wel de app handmatig moet downloaden en installeren van de website van Private Internet Access, omdat advertentieblokkering niet toegestaan is voor apps in de Play Store.

Smartphone-keuze

©PXimport

Een veilig Android-toestel begint eigenlijk al in de telefoonwinkel. Het veiligst ben je natuurlijk wanneer een fabrikant je Android-apparaat lang voorziet van updates en veiligheidspatches. Helaas schort het hier nog weleens aan. Google heeft met veel fabrikanten afgesproken minstens 18 maanden smartphones te ondersteunen, maar hoe snel fabrikanten dat mogen uitrollen. Zelf doen ze dat twee jaar, waarmee ze ook niet echt het beste voorbeeld geven: Apple ondersteunt zijn iPhones veel langer.

Ga van tevoren na wat de reputatie is van de Android-fabrikant als het op updates aankomt. De reputatie van onbekende Chinese merken is totaal ruk. Maar ook HTC en LG maken er een potje van, met een tergend langzame uitrol van updates. Producten van OnePlus en de toptoestellen van Sony en Samsung zijn op dat vlak betere keuzes. Het ligt overigens niet altijd aan de fabrikant. Soms liggen componentmakers dwars, door geen driverondersteuning meer te leveren voor de uitrol van Android-updates. Dat is dus een goede reden om smartphones met een MediaTek-processor links te laten liggen.

Android-ondersteuning

Zoek je de beste Android-ondersteuning voor je smartphone, dan ben je directer bij Google het beste af. Google's eigen Pixel-smartphonelijn staat voorop als het aankomt op snelle ondersteuning, deze smartphones krijgen updates als eerste. Officieel verkoopt Google de Pixel niet in Nederland, maar veel Nederlandse webwinkels verkopen hem voor een wat hogere prijs dan de adviesprijs (grijze import). Google heeft wel bekendgemaakt dat de betaalbare Pixel 3A ook officieel in Nederland verschijnt, wanneer is echter nog niet duidelijk.

Enkele jaren terug is Google het Android One-programma gestart. Smartphones die op Android One draaien, hebben een onaangepaste versie van Android en krijgen daardoor snellere en langere update-ondersteuning. Vrijwel alle smartphones van Nokia draaien op Android One, maar ook andere fabrikanten zoals Motorola bieden betaalbare Android One smartphones aan.

©PXimport

▼ Volgende artikel
Review Philips Café Aromis 8000-serie - Horecakoffie gewoon bij je thuis
© Philips
Huis

Review Philips Café Aromis 8000-serie - Horecakoffie gewoon bij je thuis

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Fantastisch
Conclusie

Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Plus- en minpunten
  • Barista-melkschuim zonder slangetjes
  • Haalt goud uit supermarktbonen
  • Stil in gebruik
  • Einde aan discussies dankzij gebruikersprofielen
  • Foolproof bediening: iedereen kan nu topkoffie zetten
  • Vakje voor gemalen koffie is wat knullig
  • Geen actieve kopjeswarmer
  • Plastic lekbak voelt goedkoop aan

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Bonen vs cups: fight!

Voor wie nog twijfelt om de overstap te maken van cups naar bonen: doe het. Het verschil is niet subtiel, het is een aardverschuiving. Waar capsules vaak toch een beetje vlak smaken, proef je hier ineens nuances die je eerder miste. Het apparaat oogt misschien intimiderend professioneel, maar de bediening is uiteindelijk net zo simpel als je gewend bent van je good old Nespresso.

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

▼ Volgende artikel
Voormalige Assassin's Creed-baas klaagt Ubisoft aan
Huis

Voormalige Assassin's Creed-baas klaagt Ubisoft aan

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Nieuw op ID: het complete plaatje

Misschien valt het je op dat er vanaf nu ook berichten over games, films en series op onze site verschijnen. Dat is een bewuste stap. Wij geloven dat technologie niet stopt bij hardware; het gaat uiteindelijk om wat je ermee beleeft. Daarom combineren we onze expertise in tech nu met het laatste nieuws over entertainment. Dat doen we met de gezichten die mensen kennen van Power Unlimited, dé experts op het gebied van gaming en streaming. Zo helpen we je niet alleen aan de beste tv, smartphone of laptop, maar vertellen we je ook direct wat je erop moet kijken of spelen. Je vindt hier dus voortaan de ideale mix van hardware én content.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.