Houd je regelmatig restjes over of wil je graag wat meer (gekookt) eten op voorraad hebben? Dan is invriezen de ideale oplossing. Er zijn namelijk allerlei voedingsproducten die goed kunnen worden ingevroren. Vlees, vis, brood, fruit en groente: je kunt ze prima bewaren in de vriezer. Wel is het zo dat ze niet allemaal even lang bewaard kunnen blijven. Hoe dat zit, leggen we je uit in dit artikel.

Een vriezer is natuurlijk heel handig om de houdbaarheid van eten te verlengen, maar ook dat heeft een limiet. Dit komt doordat bij het bevriezen van voeding ijskristallen ontstaan. Deze ijskristallen prikken de cellen van etenswaren lek, waardoor enzymen van buitenaf de kans krijgen om binnen te dringen. Deze enzymen zorgen ervoor dat de voedingswaarde en de smaak achteruitgaan. Met name vlees kan sterk beïnvloed worden door dit proces.

De juiste manier om eten in te vriezen

Wil je de vriezer gebruiken om de houdbaarheid van etenswaren te verlengen? Dan zijn er een aantal tips om je producten zo vers mogelijk te houden. Vries etenswaren, met name vlees en vis, zo snel mogelijk na aankoop in. Hoe verser het product, hoe beter. Zo krijgen bacteriën minder kans zich te ontwikkelen. Daarnaast is het belangrijk om gekookte etenswaren altijd eerst goed te laten afkoelen. Doe je dat niet, dan zorgt het warme eten ervoor dat de temperatuur in de vriezer stijgt waardoor ook andere voedingsmiddelen kunnen ontdooien en bederven.

Houdbaarheid versus te gebruiken tot

Om de houdbaarheid van etenswaren uit te drukken, worden verschillende termen met andere betekenissen gebruikt, die je terugvindt op het etiket of de verpakking. Het gaat om TGT en THT. Met TGT wordt 'te gebruiken tot' bedoeld. Je ziet TGT vaak terug op producten die je maar kort kunt bewaren, zoals vlees, vis, voorgesneden groenten en verse vruchtensappen. De gegeven datum is de laatste dag waarop je het product nog veilig kunt eten. Als je producten met zo'n TGT-datum bij thuiskomst meteen invriest, kun je de houdbaarheid echter verlengen tot (ver) na de TGT-datum.

THT staat voor 'ten minste houdbaar tot'. Een THT-datum wordt vaak gebruikt voor lang houdbaar voedsel. Producten met dit type datum kun je vaak goed invriezen. De aanduiding 'ten minste' in deze term houdt in dat producten met een THT-datum vaak ook nog gegeten kunnen worden ná de aangegeven datum. Bekijk de etenswaren dan alleen vooraf wel goed en ruik er even aan. Als een product niet meer goed is, merk je dat namelijk vaak aan de kleur of geur. Twijfel je toch? Een klein stukje proeven geeft vaak ook uitsluitsel.

Of je producten nou een TGT- of een THT-datum hebben, de kans is groot dat je ze kunt invriezen om de houdbaarheid te verlengen. Maar voor hoe lang en hoe weet je dan nog of het over datum is?

Vergelijk vriezers op Kieskeurig.nl

Vlees en vis invriezen

We beschreven hierboven al dat het vooral uitkijken is met vlees. Ingevroren vlees kan na verloop van tijd ranzig worden, wat inhoudt dat het in het eerste stadium van bederf verkeert. Daarbij zit er nogal een verschil in de houdbaarheid van verschillende soorten vlees. De vraag 'hoe lang kun je vlees in de vriezer bewaren' is dan ook niet zomaar te beantwoorden. Datzelfde geldt overigens voor vis. Hieronder zetten we een aantal richtlijnen op een rij voor de gemiddelde houdbaarheid van diverse soorten vlees en vis. We gaan er daarbij wel van uit dat je de producten invriest op dezelfde dag als je ze koopt.

Gemiddelde houdbaarheid van vlees en vis:

- Kip: 6 tot 9 maanden

- Varkensvlees: 4 maanden

- Gehakt: 3 maanden

- Rundvlees: 6 tot 12 maanden

- Vis: 2 tot 3 maanden

©brebca

Overig voedsel invriezen

Zoals je net hebt kunnen lezen, is er nogal een verschil tussen de houdbaarheid van verschillende etenswaren. Dat geldt niet alleen voor vlees en vis. Hieronder geven we daarom ook een aantal richtlijnen voor de gemiddelde houdbaarheid van andere uiteenlopende etenswaren. Dus wil je groenten invriezen, fruit bewaren in de vriezer of weten hoelang je boter en yoghurt kunt bewaren in de vriezer? Gebruik dan dit lijstje als hulpmiddel.

Gemiddelde houdbaarheid van overige etenswaren:

- Brood: 2 tot 4 weken

- Zuivel (margarine, roomboter en melk): tot 2 maanden

- Groenten: 6 tot 12 maanden

- Fruit: 10 tot 12 maanden

- Yoghurt: tot 2 maanden

- Gekookte aardappelen: 1 tot 2 maanden

- Hutspot en stamppot: 1 tot 2 maanden

- Risotto: 1 tot 2 maanden

©Vladdeep

Houdbaarheid na ontdooien

Nu je weet hoe lang je etenswaren gemiddeld kunt invriezen, is het ook belangrijk te weten wat de houdbaarheid van etenswaren is na het ontdooien. Vooral over het ontdooien van vlees en vis zijn er vaak veel vragen. Bijvoorbeeld: hoe lang is kip uit de vriezer houdbaar? Om daar maar meteen antwoord op te geven: de houdbaarheid van kip na ontdooien is erg beperkt. Dat geldt overigens voor vrijwel alle producten. Houd daarom de volgende richtlijnen aan bij het ontdooien van etenswaren uit de vriezer.

Vergelijk vriezers op Kieskeurig.nl

De beste manier om eten te ontdooien

Het is het beste om ingevroren eten rustig te laten ontdooien en bij voorkeur laat je het in de koelkast ontdooien. Leg de etenswaren in een bord of schaal en dek ze af, bijvoorbeeld met aluminiumfolie. Het beste is om de voedingsproducten al de avond voordat je ze nodig hebt uit de vriezer te halen. Het duurt namelijk tot wel 18 uur voordat de producten voldoende ontdooid zijn.

Heb je een product snel nodig? Dan kun je ook gebruikmaken van de magnetron. Kies in dat geval voor de ontdooistand. Laat je etenswaren liever niet op het aanrecht of op de verwarming ontdooien. De omgevingstemperatuur is dan al snel te hoog, waardoor bacteriën alle kans krijgen en het eten sneller kan bederven. Ook het ontdooien in warm water wordt daarom afgeraden. Als laatste is het ook niet verstandig bevroren eten direct in de pan te gooien, omdat dan de binnenkant niet altijd gaar wordt.

Als de etenswaren ontdooid zijn, zijn ze over het algemeen nog beperkt houdbaar. Je kunt de producten dan ook het beste dezelfde dag nog gebruiken. Wacht in ieder geval nooit langer dan een paar dagen. Mocht je twijfelen aan de houdbaarheid, gebruik dan je neus. En mocht je een product door omstandigheden toch niet nodig hebben, dan zit er echt maar één ding op: weggooien. Dat is natuurlijk enorm zonde, maar als voedsel ontdooid is, mag je het nooit opnieuw invriezen.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.