Adobe Reader DC - voor zowel Windows, Linux als macOS gratis beschikbaar - is een complete PDF-viewer met annotatie-extraatjes aan boord. Kortom: je kunt er meer mee dan alleen pdf'jes bekijken.

PDF is ooit ontwikkeld als universeel bestandsformaat dat er op iedere computer hetzelfde uit moet zien. En ook bij afdrukken altijd hetzelfde resultaat moet geven. Dat is aardig gelukt en het is dan ook het standaardformaat geworden voor het delen en archiveren van documenten. Vrijwel ieder zichzelf respecterend programma dat gebruikersbestanden als teksten, afbeeldingen en combinaties daarvan produceert beschikt over een PDF-exporteermogelijkheid. Ook hebben de meeste besturingssystemen tegenwoordig een universele 'pdf-printer' aan boord. Wat betekent dat je virtueel af kunt drukken naar een pdf-bestand. Kortom: het moet wel heel raar lopen als je op jouw computer geen pdf's kunt maken. Blijft over het lezen. Ook hier geldt dat de meeste besturingssystemen wel een basale viewer aan boord hebben. In Windows is dat bijvoorbeeld de ietwat slaapverwekkende browser Edge. En in macOS is eveneens een viewer aanwezig. Die standaardviewers zijn vaak niet de meest veelzijdige. Uitvinder van het PDF-formaat Adobe heeft al sinds jaar en dag een gratis PDF reader voor je klaarstaan. Het is zeker niet de meest slanke viewer, maar ongetwijfeld wel de meest compatibele. Na installatie kun je PDF-bestanden openen in de reader. En lezen. Maar ook nog wat meer!

Annoteren

Aan de rechterkant van je geopende PDF-bestand vind je een menu met allerlei opties. Helaas geldt voor veel wel dat je en duur betaald abonnement moet nemen op Adobe DC. Eigenlijk is dat gezien de prijsstelling alleen interessant voor 'documenttijgers' in grote bedrijven, zeker ook nu het alleen nog maar in de vorm van een abonnement verkrijgbaar is. Maar annoteren - ofwel het toevoegen van opmerkingen, krabbels en meer - kan wel in Acrobat Reader (of zoals de software anno nu heet Reader DC). Klik daarvoor rechts op Opmerking. Je ziet nu boven je geopende document (je had een PDF'je geopend toch...?) een nieuwe knoppenbalk verschijnen. Hierin zitten flink wat gereedschappen verborgen. Om bijvoorbeeld een opmerking toe te voegen, klik je op de knop met het tekstballonnetje (de eerste aan de linkerkant). Tik een opmerking. Plaats het gele ballonnetje op de gewenste plek en tik een opmerking in het paneel rechts. Klik op - ietwat onlogisch wellicht - Verzenden om de opmerking te bewaren. Ontvangers van jouw geannoteerde PDF kunnen desgewenst ook weer antwoorden op jouw toegevoegde opmerkingen, of zelf nieuwe opmerkingen toevoegen. Erg handig om samen aan een of ander project te werken!

©PXimport

Tekenen en meer

Je ziet in de knoppenbalk ook diverse andere gereedschappen. Zo kun je geselecteerde tekst doorhalen, opmerkingen bij doorgehaalde tekst toevoegen en zelfs tekst toevoegen aan een PDF. Dat laatste doe je door op de knop T te klikken en dan een tekst te tikken. Zelfs lettertype, grootte en kleur zijn dan naar wens aan te passen. Let wel: je bent hier niet de PDF zelf aan het aanpassen, je werkt nog steeds in de 'opmerkingenlaag'. Maar voor het oog maakt dat niet zo veel uit. Met de tekenpen voeg je schetsen - gemaakt met bijvoorbeeld de muis of trackpad - toe. Ook aardig zijn de stempels en via de paperclipknop zijn bijlagen en geluidsopnamen toe te voegen. Praktisch is de vormenknop, zeker als je geen al te vaste (muis)tekenhand hebt. Alle annoteergereedschappen samen leveren een prima basis voor samenwerking op.

©PXimport

Andere extraatjes

Je vindt in Reader DC aan de rechterkant ook nog de optie Invullen en ondertekenen. Hiermee vul je snel en efficiënt PDF-formulieren in en onderteken je ze met een handtekening. Het zijn zomaar wat extraatjes die het programma een stuk veelzijdiger in gebruik maken. En dat zonder dat je er een cent voor hoeft te betalen. Na een tijdje weet je welke knoppen in de knoppenbalk rechts zonder meer gratis zijn te gebruiken. En klik je niet meer mis op een knop die je tot aankoop van een bepaalde functie probeert te verleiden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.