Wie denkt aan het streamen van films en series denkt misschien meteen aan Netflix, maar er zijn zo veel meer opties! Van NLZiet en Videoland tot Amazon Prime Video en Movies & Series XL van Ziggo: er zijn opties zat, maar de verschillen zijn groot. Wie biedt 4K-streaming, heeft het grootste aanbod en sluit het best aan bij jouw voorkeuren? We vergelijken de beste streamingdiensten die in Nederland beschikbaar zijn.

Reclamevrij je favoriete films en series kijken op het moment dat het jou uitkomt. Het is een van de belangrijkste redenen dat videostreaming sinds een jaar of vijf in opkomst is. De afgelopen tijd is het aantal minuten dat we naar traditionele (lineaire) televisie kijken steeds iets afgenomen (van 200 minuten in 2014 tot 190 in 2017). In dezelfde periode nam de tijd dat we gebruikmaken van streamingdiensten toe tot gemiddeld 12 minuten per dag. Ouderwets tv-kijken is dus nog steeds verreweg het populairst, maar is in een stroomversnelling terrein aan het verliezen.

Naast het gebruiksgemak dat on-demanddiensten als Netflix, Videoland en Amazon Prime Video bieden, helpt het natuurlijk ook dat de snelheid en stabiliteit van mobiel internet fors is toegenomen. Praktisch alle Nederlandse providers hebben een landelijk dekkend 4G-netwerk en grote databundels, waardoor het ook onderweg in de bus of trein mogelijk is om series te ‘bingen’. Sommige providers bieden zelfs onbeperkte databundels.

De randvoorwaarden zijn goed. Bovendien wordt er gewerkt om het aanbod beter te maken, mede dankzij Europese regelgeving. Alleen is het lastig van tevoren na te gaan welke dienst wat precies aanbiedt. Daarnaast doen streamingdiensten hun best om met exclusieve en eigen producties kijkers naar zich toe te trekken. Sommige films en series zijn op meerdere diensten beschikbaar, maar dat is zeker niet vanzelfsprekend.

Overzicht

Kortom, het aanbod is onoverzichtelijk. Waar kun je uit kiezen? Wat zijn de grootste verschillen en overeenkomsten? Hoe is het aanbod? En misschien nog wel belangrijker: is er een dienst die de strijd met ‘koning’ Netflix aan kan? Dat verduidelijken we!

©PXimport

01 Netflix

We beginnen toch even met de ‘koning’. Netflix is sinds het najaar van 2013 beschikbaar in Nederland. Het was de eerste grote streamingdienst in ons land en mede daardoor heeft het een flinke voorsprong opgebouwd. Netflix bereikt 2,4 miljoen Nederlandse huishoudens tegenover 400.000 abonnees van bijvoorbeeld Videoland. De dienst heeft een groter aantal series: 876 tegenover 305 bij Videoland en 136 bij Amazon Prime Video. Ziggo biedt zo’n 135 series van HBO aan.

Na de gratis proefperiode kun je een basisabonnement nemen van 7,99 euro, waarmee je op één scherm in sd (standard definition: 480p) films en series kijkt. Een standaard hd-abonnement kost 10,99 euro en laat je met twee gebruikers gelijktijdig kijken. Wil je 4K, hdr en je abonnement delen met maximaal vier gebruikers, dan heb je het Premium Ultra HD-abonnement van 13,99 euro per maand nodig.

Netflix focust steeds meer op (eigen) series. Stranger Things, Orange is the New Black, Bojack Horseman, 13 Reasons Why en House of Cards – zomaar een greep uit het uitstekende, exclusieve serie-aanbod. Daarnaast zijn er talloze eigen producties te vinden, waaronder de films Okja, Bright en War Machine. Hoewel Netflix bij lange na geen compleet aanbod heeft – zo zul je er nooit alle films van je favoriete acteur vinden – komt er wat betreft kwaliteit en diversiteit geen concurrent in de buurt. Bovendien is de dienst beschikbaar op vrijwel alle platformen, is Netflix eenvoudig in gebruik en zijn video’s te downloaden voor offline gebruik.

Waar blijft de Spotify voor videostreaming?

©PXimport

02 Amazon Prime Video

Het eind 2016 geïntroduceerde Amazon Prime Video maakt onderdeel uit van Amazon Prime. Dat abonnement van webwinkel Amazon biedt gratis bezorging binnen één dag, onbeperkte opslagruimte voor je foto’s en toegang tot diverse tv-series en films. Bekende ‘Originals’ die je alleen op Prime Video vindt, zijn The Grand Tour (de doorstart van Top Gear), The Man in the High Castle, Transparent, Mozart in the Jungle en The Marvelous Mrs. Maisel. Ook populaire shows als American Gods, Mr Robot en klassieker Seinfeld zijn beschikbaar.

Amazon Prime Video kost maandelijks 5,99 euro en is daarmee flink goedkoper dan Netflix. Met circa 111 tv-shows en 435 films haalt het aanbod het echter niet bij dat van Netflix. Helaas is de interface van de dienst Engelstalig en zijn niet alle films en series Nederlands ondertiteld. Ook hoef je geen Nederlandstalige animatiefilms en producties op het platform te verwachten.

Amazon Prime Video scoort wel punten op het vlak van beeldkwaliteit. Steeds meer films en series zijn beschikbaar in 4K en ook hdr-ondersteuning begint te komen. De apps voor desktop en mobiel werken goed. De interface wijst zichzelf, er is ondersteuning voor Apple TV en je hebt de mogelijkheid om video’s te downloaden voor offline gebruik. Streamen naar een Chromecast kan helaas niet, omdat Amazon en Google mot met elkaar hebben.

©PXimport

Zo zit het met Popcorn Time

©PXimport

03 Ziggo Movies & Series XL

Movies & Series XL is alleen beschikbaar voor klanten van Vodafone en Ziggo. Zit je bij KPN, dan heb je geen mogelijkheid om bijvoorbeeld Game of Thrones te kijken. Net als andere HBO-producties, zoals True Blood en Westworld, is de serie exclusief voor Movies & Series XL. Dat verklaart meteen waarom HBO-series zo veel illegaal bekeken worden in Nederland. Het pakket maakt standaard onderdeel uit van Ziggo Alles-in-1 Max en kost los 11,95 euro per maand. Naast zo’n 1500 films en series krijg je 50 live-tv-zenders, al zijn die niet allemaal in hd beschikbaar. Voor 4K en hdr hoef je (nog) niet bij Ziggo aan te kloppen.

Ben je al Ziggo- of Vodafone-klant, dan is Movies & Series XL niettemin de moeite waard. Het abonnement biedt een grote diversiteit aan (buitenlandse) series waarvan alle seizoenen beschikbaar zijn én Nederlands ondertiteld. Ook vind je er talloze familie- en animatiefilms, maar ook films die relatief recent nog in de bioscoop draaiden.

Voor het streamen van films en series op een mobiel apparaat maak je gebruik van de Ziggo Go-app, die op drie apparaten gelijktijdig te gebruiken is. Met de app kun je ook live tv-kijken en films huren. AirPlay- en Chromecast-ondersteuning werken voor lineaire tv en video-on-demand. Ziggo Go laat je wel programma’s tot zeven dagen terugkijken. Ook is er sinds kort een optie om offline te kijken.

©PXimport

Waar is HBO Go?

©PXimport

04 NLZiet

Heb je geen regulier tv-abonnement, maar wil je wel naar je favoriete zenders kijken, en dat het liefst zonder reclame? Dan is NLZiet het overwegen waard. De streamingdienst kost 7,95 euro per maand en biedt 12 zenders, waaronder NPO 1, 2, 3, RTL 4, SBS6 en Veronica. Je kunt live tv-kijken en veel programma’s tot 365 dagen terugkijken. Ook zijn bepaalde shows vooruit te kijken, zoals GTST, Levenslang met Dwang en The Bold and The Beautiful. Het filmaanbod is beperkt, maar veel (buitenlandse) series zijn wel te bekijken.

Hoewel NLZiet een samenwerking is tussen NPO, RTL Nederland en SBS Broadcasting, hebben ze alle drie ook eigen streamingdiensten. Met RTL XL Premium (3,99 euro per maand) kijk je reclamevrij alle RTL-programma’s tot een jaar terug op maximaal vier schermen tegelijk. De gratis versie van RTL XL heeft wel reclames, net als Kijk van SBS en NPO Start van de publieke omroep. Het reclamevrije NPO Start Plus kost 2,95 euro per maand.

NLZiet bundelt al deze diensten en levert een hogere beeldkwaliteit. Toch valt de kwaliteit – ergens schommelend tussen 720p en 1080p – tegen, zeker op grotere schermen. De service ondersteunt Apple TV, AirPlay en de Chromecast, en is op veel verschillende platforms (desktop, tablet, mobiel) beschikbaar.

©PXimport

05 Film1

Film1 is bij diverse aanbieders van digitale televisie af te sluiten. Voor een maandbedrag van 14,95 euro heb je de keuze uit 400 films en series die je on-demand of via een van de themakanalen (Premiere, Action, Family, Drama en Sundance) kunt bekijken. Dat kan met de mediabox van je tv-aanbieder, je browser of de Film1Go-app. Hoewel je maximaal vier apparaten kunt registreren, laat Film1 je slechts op één apparaat tegelijk kijken. Uiteraard zonder reclames, en handig is dat je met een pincode bepaalde content voor kinderen kunt afschermen.

Het aanbod van Film1 wisselt continu. Daardoor krijg je regelmatig verse nieuwe films, maar het komt ook voor dat afleveringen van een serie al na een aantal weken verdwijnen. De Film1Go-app biedt Chromecast- en AirPlay-ondersteuning, maar laat je geen video’s downloaden voor offline gebruik. Ook is de prijs van het abonnement hoog vergeleken met andere streamingdiensten.

©PXimport

06 Videoland

Videoland was ooit een keten van videotheken, maar is inmiddels geëvolueerd tot een veelgebruikte streamingdienst in ons land. De dienst maakt sinds 2014 onderdeel uit van RTL en onderscheidt zich met een groot Nederlandstalig aanbod (130.000 minuten). Denk daarbij aan (RTL-)series als Divorce, Baantjer, het exclusieve drama Zwarte Tulp en de GTST spin-off Nieuwe Tijden. Sommige shows zijn zelfs vooruit te kijken. Daarnaast is er een gezond aanbod buitenlandse films en series, een erotieksectie en een speciale omgeving voor kinderen.

Na de proefperiode betaal je voor Videoland 8,99 euro per maand. Je kijkt dat reclamevrij op maximaal vier apparaten tegelijkertijd. De dienst stelt geen beperking aan het aantal apparaten dat je aan je account kunt koppelen. Sommige content is beschikbaar in 4K en met de mobiele app kun je content downloaden voor offline gebruik. Ook aan ondersteuning voor AirPlay en de Chromecast is gedacht. Helaas betaal je voor het bekijken van nieuwere films 5 euro (hd-kwaliteit).

©PXimport

Conclusie

Hoewel het streamingaanbod steeds beter wordt, blijft Netflix toch de absolute nummer 1 in ons land. Videoland is echter een goed alternatief, zeker als je op zoek bent naar meer Nederlandstalige content. Ben je klant bij Vodafone of Ziggo, dan is Movies & Series XL het overwegen waard. Het abonnement biedt een groot en divers aanbod, maar helaas nog niets in 4K.

Klik op de tabel hieronder voor een grotere versie.

©PXimport

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.