Voor de meeste lezers zijn hackers mythische wezens, die via een soort zwarte magie je systeem of accounts binnenkomen om daar onrust te zaaien. Uiteraard is dat niet het geval, de methodes en motieven van hackers om je systeem binnen te komen zijn soms eenvoudiger dan je denkt. In dit artikel leggen we je uit hoe hackers te werk gaan - en wat hun motieven zijn.

Als je niet heel technisch onderlegd bent zal de beveiliging van je thuisnetwerk je waarschijnlijk niet altijd heel veel interesseren. En zelfs als je je wel bewust bent van het belang van netwerkbeveiliging, doe je er misschien in de praktijk weinig aan en hoop je er maar het beste van. Maar je thuisnetwerk moet eigenlijk behandeld worden zoals het huis waarin het zich bevindt. Als er geen slot op de deur van je huis zou zitten, zou je er waarschijnlijk een laten maken om te voorkomen dat er vreemden binnen zullen komen. Hetzelfde moet eigenlijk gelden voor je thuisnetwerk.

Elk apparaat dat met internet verbonden is kan via datzelfde internet ‘gescand’ worden en is daarmee dus mogelijk kwetsbaar voor aanvallen van buitenaf. Dat soort scans vinden dan ook de hele dag plaatst, zowel gevraagd als ongevraagd. Verbind maar eens een willekeurige webserver of apparaat met het internet en kijk met een netwerk-sniffer als Wireshark of er zogenoemde portscans van buitenaf opduiken; het zal waarschijnlijk niet heel lang duren. Hackers maken hier ook gebruik van, ze scannen een gevonden ip-adres om te ontdekken of er poorten open zijn. Op deze manier kan er achterhaald worden wat de mogelijkheden zijn van het verbonden apparaat. Vinden ze bijvoorbeeld een open poort 80, dan kan dat betekenen dat er een webserver met een website achter zit. Vinden ze poort 21, dan zal het waarschijnlijk een ftp-server betreffen. Vervolgens kan een hacker met portscan-software zoals nmap de gevonden open poorten verdere analyseren. Met een script dat standaard meegeleverd wordt met nmap kan bijvoorbeeld onderzocht worden om welk type ftp-server het gaat en welke versie de ftp-server draait. Zo vergaart een hacker steeds meer informatie om een compleet beeld te krijgen van de services achter een bepaald ip-adres, achter het ip-adres van een bedrijf of achter het ip-adres wat jouw internetprovider aan jouw huisadres heeft gegeven.

Portscan

©PXimport

Ethisch hacken

Grote bedrijven huren soms zogenaamde ethische hackers in om zo’n onderzoek uit te laten voeren. De ethische hacker gaat op dezelfde manier te werk als een hacker met onvriendelijke intenties. Hij creëert eerst een beeld van alle ip-adressen, de open poorten, services en de versies van services die achter de poorten draaien. Met al die informatie kan de ethische hacker proberen binnen te komen door bijvoorbeeld kwetsbaarheden te misbruiken. Op de website www.exploit-db.com vind je een up-to-date lijst van bekende kwetsbaarheden voor bijvoorbeeld een bepaalde ftp-server met een bepaalde versie. Of misschien vind je zelf wel een manier om toegang te krijgen tot een bepaalde service, zonder dat iemand anders deze mogelijkheid al eerder ontdekt had. Zo’n kwetsbaarheid waar dan ook nog geen oplossing voor gemaakt is noemen we een zero-day vulnerability, of kortweg zero-day.

Maar er bestaan tegenwoordig vele andere manieren waarop hackers je thuisnetwerk kunnen binnendringen. Niet alleen met portscans van buitenaf, maar ook van binnenuit. Soms sta je hier niet eens bij stil of wist je niet van het bestaan van deze mogelijkheden. We bespreken verschillende manieren die hackers gebruiken om gegevens te stelen en je systeem binnen te komen.

Phishing

Bij phishing wordt een e-mail gestuurd die vrijwel niet van echt te onderscheiden is. Hiermee proberen hackers vaak gevoelige data van de geadresseerde te stelen, zoals wachtwoorden, bank gegevens of creditcard gegevens. Meestal lijkt het alsof de e-mail afkomstig is van iemand die je kent of een bedrijf waarvoor je werkt of waarvan je klant bent zoals je bank. In de e-mail is vaak spraak van urgentie. Je moet om een of andere reden direct actie ondernemen en daarbij moet je dan wel persoonlijke data verstrekken of gebruiken. Je ontvangt bijvoorbeeld een e-mail van je bank waarin staat dat je bankpas geblokkeerd is, je wordt via een ogenschijnlijk betrouwbare link naar een valse bankwebsite gestuurd waar je vervolgens verzocht wordt om in te loggen. Dat gaat natuurlijk niet, maar ondertussen zijn wel je gebruikersnaam en wachtwoord vastgelegd en daarmee kan de hacker vervolgens bij je echte bankaccount inloggen.

Het opzetten van een phishingsite is eigenlijk kinderlijk eenvoudig. Op GitHub, een online platform voor opensource software, vind je bijvoorbeeld het programma shellphish. Je downloadt het programma op je webserver, je start het programma op en vervolgens maak je een keuze of je een website van bijvoorbeeld Facebook, Twitter, Netflix of LinkedIn wil namaken. Je krijgt dan een linkje te zien dat nodig is voor de e-mail die naar het slachtoffer wordt gestuurd en je wacht vervolgens tot deze de e-mail heeft gelezen, op de link klikt en inderdaad zijn gebruikersnaam en wachtwoord gaat opgeven.

©PXimport

Smishing

Het misleiden van slachtoffers (ook wel social engineering genoemd) kan ook via sms-phishing, of kortweg smishing. Hierbij wordt iemand via een sms-tekstbericht verleid tot het klikken op een bepaalde link in het sms-bericht. Net als bij phishing doet het bericht zich voor alsof het bijvoorbeeld van een bekende persoon of instantie vandaan komt. Veel mensen zijn zich inmiddels wel bewust van het gevaar van het klikken op een link in een e-mail, maar veel minder wanneer het over sms-berichten gaat.

Een smishing-berichtje maken en versturen kan bijvoorbeeld via de website van www.messagebird.com. Je schrijft een berichtje waarin een link zit naar de website waar je het slachtoffer naartoe wil leiden of bijvoorbeeld een betaalverzoek. Je vult een zelfbedachte afzender in en het telefoonnummer van de geadresseerde, en het bericht is klaar om verstuurd te worden.

©PXimport

Vishing

Een andere vorm van phishing heet voice phishing, ofwel vishing. Bij deze vorm van phishing wordt via een telefoongesprek aangestuurd door spraaksoftware naar de persoonlijke gegevens van telefoongebruikers gevraagd. Ook hier wordt meestal een gevoel van urgentie gecreëerd, net als dat bij e-mail phishing en smishing gebeurt, waarbij je gevraagd wordt om direct actie te ondernemen en daarmee dus informatie te gaan verstrekken. De stemmen die gebruikt worden om geschreven tekst om te zetten in gesproken woorden, laten nog wel behoorlijk te wensen over. Je zult waarschijnlijk direct door hebben dat je door een computer gebeld wordt, maar de stemmen zullen in de toekomst steeds realistischer worden.

©PXimport

Onveilige netwerken

Wie maakt er nu geen gebruik van wifi in de trein, supermarkt of horeca? Het is gratis en erg makkelijk, maar voor hackers ook een makkelijke manier om aan je data en wachtwoorden te komen. Op de zogenoemde open wifinetwerken kunnen hackers namelijk meekijken met al het wifinetwerkverkeer dat door de lucht gaat. Hiervoor gebruikt een hacker vaak een wifi-dongle, bijvoorbeeld de Netgear WNA3100M, die al voor ongeveer 25 euro te koop is. Deze wifi-adapter kan namelijk in monitor-mode gezet worden om vervolgens het netwerkverkeer te kunnen inzien. Met de tool genaamd airodump-ng kan bekeken worden welke wifi-accesspoints er in de buurt zijn, op welk kanaal het accesspoint zit en welke apparaten er met het accesspoint verbonden zijn. Als je het kanaalnummer van het accesspoint weet kun je met airodump-ng luisteren naar het verkeer dat over dat kanaal gaat en dit vervolgens opslaan in een bestand. Als er genoeg verkeer over de lijn gegaan is kan de data geanalyseerd worden met een tool als urlsnarf en ziet de hacker precies welke websites jij bezocht hebt. Met de tool dsniff kunnen zelfs wachtwoorden die over de lijn zijn gegaan gezien worden. Driftnet is de tool om afbeeldingen te bekijken die jij daarvoor net via het open wifi had bekeken.

©PXimport

Kwaadaardige usb-sticks

Wie op straat of ergens op kantoor plots een usb-stick vindt, is waarschijnlijk nieuwsgierig naar wat erop staat en van wie de usb-stick is. Maar hackers gebruiken die nieuwsgierigheid graag om opzettelijk usb-sticks neer te leggen, met daarop programmacode die uitgevoerd wordt zodra je de stick in je computer stopt. De code zal waarschijnlijk vliegensvlug over je scherm gaan waardoor je misschien denkt dat er helemaal niks gebeurd is, maar ondertussen heeft je computer een verbinding opgezet met de server van een hacker die rustig kan meekijken en ziet welke bestanden er allemaal op je computer staan. Of hij gaat op zoek naar wachtwoorden om in te loggen bij je bank, je e-mail of je socialmedia-accounts.

Er zijn voor het uitvoeren van deze programmacode speciale usb-sticks te koop die uiterlijk niet zijn te onderscheiden van reguliere usb-sticks. Deze sticks doen zich voor als een HID (Human Interface Device), in dit geval een toetsenbord van een gebruiker. Die worden namelijk altijd vertrouwd door de computer en security-software. De vooraf ingeprogrammeerde code staat op een micro-sd-kaartje in de usb-stick. Die code kan bijvoorbeeld zogenaamde toetsaanslagen naar de computer sturen om de computer iets te laten doen, vertrouwelijke gegevens en echte toetsaanslagen opslaan en deze ongemerkt naar de hacker sturen. Een voorbeeld van zo’n usb-stick is de USB Rubber Ducky die gewoon via internet te koop is.

©PXimport

Mobiele apps

Sommige apps bevatten kwaadaardige programmacode die malware op je telefoon kunnen installeren. Apps vragen je bijvoorbeeld om – vaak onnodig – toestemming voor toegang tot je camera, microfoon of contacten en hackers kunnen zo toegang krijgen tot je berichten, contacten of media zoals foto’s en video’s. Maar hackers kunnen op die manier ook sms-berichten versturen vanaf jouw mobiele telefoon, je microfoon gebruiken om gesprekken af te luisteren, of je contactenlijst en e-mailadressen gebruiken en die gegevens weer doorverkopen aan bijvoorbeeld spammers.

Hoe bescherm je jezelf?

Maar hoe kun je jezelf nou beschermen tegen al die verschillende vormen van hacking? Hoe zorg je er nou voor dat je foto’s, e-mails, creditcardgegevens of zelfs je zoekgeschiedenis niet in handen komen van anderen? Daar is eigenlijk geen eenvoudig antwoord op te geven. Maar we kunnen je wel een aantal tips geven die het een hacker in ieder geval al een stuk moeilijker maken om binnen te komen:

- Gebruik een VPN-verbinding, zeker wanneer je gebruikt maakt van een open wifi, bijvoorbeeld in de trein. Zo kan iemand anders op hetzelfde netwerk niet zomaar met je meekijken, want al je netwerkverkeer wordt versleuteld verstuurd.

Philips introduceert de Baristina Plus Stainless Steel, een semi-automatische koffiemachine met een roestvrijstalen design en iced coffee-functie. Dit derde apparaat in de Baristina-lijn combineert een robuuste uitstraling met veel gebruiksgemak. Kan er echt niks verkeerd gaan? ID.nl testte het uit.

Ontwerp & specificaties

De Baristina Plus Stainless Steel is een matte, zilverkleurige koffiemachine waarmee je espresso, lungo en cold brew kunt maken van je eigen gewenste soort koffiebonen. In het apparaat zit een grinder die de bonen maalt, de gemalen koffie komt in het portafilter terecht en daarmee zet de Baristina een kop koffie in de gewenste sterkte. De machine is met zijn 5,8 kilo makkelijk te verplaatsen en niet overdreven groot: 35 centimeter hoog, 38 centimeter diep en 15 centimeter breed. De buitenzijde is uitgevoerd in RVS. Smaakvol, maar wel gevoelig voor vingerafdrukken (zoals alle apparaten van roestvrij staal).

©Versuni

Plaats in de Baristina-lijn & techniek

Deze machine is de derde variant in de Baristina-lijn. De eerste, de Baristina, bood in vergelijking met dit apparaat geen ice koffie en was eenvoudiger uitgevoerd. De tweede, de Baristina met Bean swap, bood de gebruikers de keuze om bij elke bak koffie te kiezen tussen twee soorten bonen, of een mix van beide. Dit derde, nieuwe apparaat is een premium-machine die naast een luxe uitstraling de kwaliteit van versgemalen koffie combineert met gebruiksgemak. Als extraatje vergeleken met het instapmodel is er dus de ice coffee-optie. Voor het koffiezetten zet de machine 16 bar pompdruk in voor optimale extractie.

Uitpakken & installatie

De machine zit deugdelijk verpakt in een grote doos met kartonnen bescherming. Er zit geen handleiding bij, alleen een sticker met iconen die aangeven wat er ongeveer moet gebeuren. We vinden dat echt een minpunt; wie nieuw is 'in de koffie' heeft toch wat meer informatie nodig over wat de machine precies kan.

Monteren is een groot woord voor wat je zelf nog moet doen om je eerste kop koffie te zetten. Je pakt het portafilter uit, spoelt het goed om en vult het waterreservoir van 1,2 liter. Dat kan door het reservoir los te halen uit de machine en onder de kraan te vullen. Handiger is het om het klepje bovenaan even open te doen en dan met een kan of maatbeker het water aan te vullen. Bovenin zit een reservoir voor koffiebonen. Ook dit open je met een klepje en vul je tot de rand. Dat is alles!

Bediening & functies

Dit apparaat is duidelijk ontwikkeld voor de koffieliefhebber die houdt van gemak en kwaliteit. De kwaliteit heb je natuurlijk deels zelf in de hand door het type koffiebonen dat je gebruikt. Het gemak uit zich in de bediening van de machine. Aan de bovenzijde zitten verschillende knoppen: een voor espresso, een voor lungo, een voor koffie waar je een ijskoffiedrank mee wilt maken, en een knop voor extra sterke koffie, voor als de standaardinstelling niet voldoende voor je is. Voor de ice coffee wordt de koffie eerst warm gebouwen waarna het doorstroomproces traag verloopt zodat de koffie langzaam afkoelt tijdens het zetten.

De instelling van de molen is niet aanpasbaar, het volume van de koffie in het kopje wel. Hier uit zich het gemis aan een handleiding, deze functie ontdekten we pas toen we op het YouTube-kanaal van Philips wat filmpjes bekeken over de bediening en functies. HIER vind je de betreffende video.

©Versuni

Workflow: van boon tot kop

Je duwt het portafilter in de gleuf links tot deze vastklikt. Dan kies je de gewenste drank, en beweegt (swipet) het portafilter helemaal naar rechts, waar de grinder zit. Het filter zit dan vast en de machine maalt de koffiebonen. Dat maakt uiteraard geluid, vergelijkbaar met andere koffiezetapparaten. Het filter spring terug naar de beginpositie, en de machine zet de gewenste hoeveelheid koffie. Stopt de keuzeknop met knipperen, dan is je 'bakkie' klaar. Het portafilter kun je dan loshalen, ondersteboven boven de vuilnisbak houden en met een druk op de knop de koffiedrab eruit werpen. Dat is alles.

Hier zie je in een Duitstalige video precies hoe dit werkt:

Praktijktest

Koffiemachines moeten natuurlijk getest worden en het liefst door veel verschillende mensen. Ons testexemplaar beleefde de vuurdoop tijdens een drukke verjaardagsvisite, waarbij alle koffiedrinkende bezoekers een kopje Baristina kregen. De vraag was of de machine snel genoeg zou zijn om mensen niet nodeloos lang te laten wachten, en of het geluid van het malen de gesprekken niet zou overstemmen. Voor beide aspecten slaagde de machine met vlag en wimpel. Iedereen was erg te spreken over de smaak van de koffie. Het waterreservoir van 1,2 liter is natuurlijk na enige tijd leeg, dus moet tijdens zulke bijeenkomsten tussentijds wel worden bijgevuld.

Aandachtspunt

Wel dook er een klein aandachtspunt op. Na enige tijd kwam er nogal waterige koffie met een raar kleurtje uit de machine en klonk het malen ook een beetje gek. De koffiebonen bleken op te zijn. Daar komt verder geen signaal of melding van, maar is iets om in de gaten te houden. Het deksel van het koffiebonen-reservoir is semi-transparant, dus normaliter zou je dat wellicht snel zien. Echter, de machine wordt niet geleverd met een handleiding, maar... met een paarse sticker precies op die plek! Als je die er niet afhaalt, zie je dus niet hoe het gesteld is met de voorraad koffiebonen.

Onderhoud & schoonmaak

De machine heeft verder weinig nodig aan energie van de gebruiker. Het lekbakje is afneembaar en kun je periodiek schoonmaken. Als je zorgt voor voldoende water en bonen en het portafilter elke keer leegmaakt na het zetten van een kopje koffie, kun je een tijd vooruit. Overigens: als je vergeet de drab weg te gooien en aan een nieuwe bak koffie wilt beginnen, kun je het portafilter niet naar de grinder bewegen, dan zit 'ie vast. Je kunt dus nooit verse koffie gemaald krijgen over de drab van een eerdere sessie.

©Versuni

Eindoordeel & alternatieven

Deze machine blinkt uit in gebruiksgemak en het robuuste design zal zeker een grote groep koffiedrinkers aanspreken. Het reservoir bevat genoeg water om de dag door te komen, en er kan eigenlijk niets misgaan tijdens het gebruik. De prijs is stevig vergeleken met de eerder uitgebrachte Baristina Bean Swap, die geen optie heeft voor ice koffie, maar wel weer de keuze biedt uit twee soorten koffiebonen. Ben je erg prijsbewust en wil je wel de genoemde functies voor espresso, lungo en ice koffie, maar geef je niks om verse bonen, dan is de L'OR Barista Absolu zeker een optie. Die werkt met cups maar is in functionaliteit identiek. Kies je voor je eigen bonen, stijl en gebruiksgemak, dat is de Baristina Plus Stainless Steel een goede keuze.

☕ Bekijk alle koffieapparaten van Philips op Kieskeurig.nl

Met de huidige energieprijzen letten we allemaal extra op ons stroomverbruik. Zuinig aandoen klinkt logisch, maar is best lastig als je niet weet waar de echte energieslurpers zitten. Soms zitten de kosten in een onverwachte hoek. We zetten vijf apparaten op een rij die meer stroom verbruiken dan je waarschijnlijk denkt.

Altijd doen: energielabel checken of instellingen aanpassen

Als je iets in huis moet vervangen, kijk in de winkel dan altijd eerst naar het energielabel. Dat geeft een duidelijk beeld van het stroomverbruik. Blijf je liever nog even bij je huidige toestel, dan helpt het om zuiniger met de instellingen om te gaan. Denk aan het aanpassen van de standby-stand of het apparaat alleen gebruiken op momenten waarop de stroomprijs lager ligt. Dat levert al snel tientallen euro's voordeel op.

©EPREL

1. Kokendwaterkraan: 133 euro per jaar

Meteen kokend water uit de kraan: wie eenmaal een Quooker heeft, wil niet meer zonder. Maar realiseer je wel dat zo'n kraan het water doorlopend op temperatuur moet houden. En dat zie je terug op je energierekening. Een voorbeeld: een gezin van drie personen gebruikt gemiddeld zo'n 10 liter kokend water per dag via een Quooker. Om dit water te verwarmen, is jaarlijks ongeveer 423 kWh aan energie nodig (bron: ANWB Energie) . Daarnaast kost het op temperatuur houden van het water nog eens 87,5 kWh per jaar. Dit komt neer op een totaal energieverbruik van 511 kWh per jaar. Stel dat je een energiecontract hebt waarbij je gemiddeld 0,26 euro per kWh betaalt, dan kost de kraan je 133 euro per jaar. Je moet dus zelf de afweging maken of je het extra comfort vindt opwegen tegen de extra kosten.

2. Wifi-versterker: 23 euro per jaar

Overal goede wifi in huis: we kunnen niet meer zonder. Zeker wanneer je veel thuis werkt, graag streamt of kids hebt die niet achter hun gameconsole zijn weg te slaan, is een must. Grote kans dus dat je een of meerdere wifi-versterkers of repeaters gebruikt. Omdat die 24/7 hun werk doen, kost dat meer dan je misschien denkt. De gemiddelde wifi-versterker – je hebt ze met verschillende wattages – verbruikt jaarlijks 88 kWh. Dat kost je per jaar dus ongeveer 23 euro per repeater.

3. Televisie: afhankelijk van grootte en schermresolutie

Niet verrassend: het stroomverbruik van een televisie is afhankelijk van het formaat van het scherm. Een 65inch-televisie verbruikt bijvoorbeeld twee keer zo veel stroom als een 43inch-exemplaar met hetzelfde energielabel. Vooral de resolutie van het scherm maakt veel uit voor het verbruik. Grotere beeldschermen hebben een hogere resolutie om een scherp beeld te krijgen, zoals een 4K- of zelfs 8K-resolutie. 8K-televisies verbruiken flink meer energie dan een 4K-televisie die net zo groot is. Bij televisies wordt daarom ook vaak het stroomverbruik apart vermeld voor zowel de SDR- als de HDR-video. In dit geval staat SDR voor Standard Dynamic Range met een resolutie van 1080p en HDR voor 4K-content.

Doordat er hier zo veel variabelen een rol spelen, kunnen we geen richtbedrag berekenen. Met deze gegevens en de uitleg over verbruik uitrekenen in het kader hierboven kun je dit het beste zelf doen.
Lees ook: Dit zijn de 11 best geteste televisies van 2025

4. Extra koelkast - tussen de 30 en 36 euro

Wanneer ze een nieuwe koelkast kopen, zetten veel mensen hun oude koelkast in de schuur of garage. Handig, maar houd er rekening mee dat oude koelkasten wel een stuk minder zuinig zijn dan nieuwe. Stel dat je een simpele, eendeurs oude koelkast als extra koelruimte gaat gebruiken. Grote kans dat zo'n koelkast dan energielabel D, E of zelfs F heeft. Daarvan is het gemiddelde jaarverbruik respectievelijk 113, 130 en 139 kWh. Dat kost je op jaarbasis al snel tussen de 30 en 36 euro op jaarbasis extra.

Het kan dus slimmer zijn om in plaats daarvan één grotere koelkast in de keuken neer te zetten. Neem een energiezuinig model als de Samsung RB38C607AB1: die heeft een koelinhoud van 273 liter en een vriesinhoud van 114. Verbruik op jaarbasis? 108 kWh, dus ongeveer 28 euro. Dat is dus lager dan die simpele, oude eendeurs koelkasten die we hierboven hebben aangehaald!

Weet je niet zeker of je aan één koelkast genoeg hebt? Veel mensen leggen uit gewoonte alles in de koelkast, maar dat is zonde van de ruimte én de energie. Sommige producten horen er zelfs liever niet in: tomaten, komkommers, avocado's en aubergines verliezen door de kou hun smaak. Daarnaast zijn harde groenten zoals pompoen, knolselderij en winterpeen op een koele plek in huis wekenlang houdbaar zonder koeling. En waarom zou je zes flessen frisdrank tegelijk koelen? Er pas een nieuwe fles in zetten wanneer de oude bijna leeg is werkt net zo goed.

Wil je de tweede koelkast toch houden, zet hem dan alleen aan wanneer je hem echt nodig hebt, bijvoorbeeld wanneer je je hele familie hebt uitgenodigd voor het kerstdiner of wanneer je je verjaardag viert.

5. Consoles en gaming-pc's - tussen de 45 en 365 euro

Ben je een fervent gamer of heb je kinderen die dat zijn? Afhankelijk van het apparaat waarmee er gegamed wordt, kunnen de kosten flink oplopen. Gebeurt dat op een Xbox of PlayStation, dan verbruikt deze tussen de 150 en 160 watt per uur. Game je 3 uur per dag, dan zit je per jaar zo aan de 45 euro.

Maar pas écht in de papieren loopt het met een game-pc: het verbruik zo'n machine komt gemiddeld per jaar – inclusief monitor – uit op ongeveer 1.400 kWh. Je hebt het dan, bij een tarief van 0,26 euro/kWh, over zo'n 365 euro. En dat staat gelijk aan het energieverbruik van drie koelkasten. Wil je echt besparen, dan is een gameconsole dus de betere keuze. En door hem echt uit te zetten in plaats van op stand-by wanneer je hem niet gebruikt, ben je nog voordeliger uit.