De Aqara M2 is een smarthome-hub met een aantal handige functies, die helaas niet altijd even goed benut worden. Doe je er goed aan te investeren in dit ecosysteem of kun je beter voor een alternatief kiezen? Dat lees je in deze Aqara M2 review.

De belofte van een smarthome-hub is groots. Met zo’n hub in huis kun je allerlei slimme apparaten aan elkaar en met het internet verbinden. Veel smarthomeproducten komen ook met hun eigen hub, zoals de slimme lampen vanPhilips Hue. Echter, wanneer je voor allerlei apparaten verschillende hubs moet gebruiken, dan kom je terecht in een wirwar van kabels, plastic en draadloze verbindingen. Daarom is één hub handig; maar dat is voorlopig nog echt toekomstmuziek.

We verwachten niet dat er op korte termijn één smarthome-hub to rule them all op de markt uitgebracht wordt. Maar het zou wel fijn zijn dat wanneer je een hub van een derde, onafhankelijke partij koopt, je die hub kunt gebruiken voor het aansluiten van andere hubs. Zodoende heb je één app nodig voor al je apparaten, mits die natuurlijk de juiste ondersteuning aanbieden. Veel hubs ondersteunen Zigbee, Z-waveof allebei, terwijl Thread ook steeds belangrijker wordt.

©PXimport

De Aqara M2 is een ronde, lekker compacte en strak vormgegeven hub met ondersteuning voor wifi 5 (alleen op 2,4 GHz), bluetooth 5.0 en Zigbee 3.0. Daarnaast zijn er ook drie fysieke aansluitingen, namelijk een ethernet-, een usb-a- en een micro-usb-poort. Zo heb je zelf in de hand hoe je de hub aansluit. Je kunt hem met een (niet meegeleverde) usb-adapter aan een stopcontact koppelen en kunt als back-up een powerbank gebruiken, bij stroomuitval.

De hub kan standaard tot 32 apparaten hebben. Wanneer je extra nodes in het netwerk plaatst, dan rek je dat aantal op tot 128. Extra nodes zijn bijvoorbeeld slimme stopcontacten of wandknoppen; die versterken het signaal van de M2. Voor een gemiddeld huishouden moet 128 slimme apparaten genoeg zijn. Voor menig gebruiker is 32 wellicht ook wel genoeg, tenzij je natuurlijk elke deur en elk raam van een bewegingssensor voorziet en allerlei slimme stopcontacten plaatst in huis.

©PXimport

Twee andere kenmerken zijn de infraroodsensor en de ingebouwde speaker. Die sensor wordt gebruikt voor een koppelen van apparaten die met een infraroodafstandsbediening werken, zoals tv’s of airco’s. Dan moet je model wel ondersteund en gevonden worden door de hub en dat kan voor problemen zorgen. De ingebouwde speaker is handig voor de notificaties, beveiligingsmeldingen en voor zaken als een Aqara-deurbel. Dan is het een soort chime.

In de communicatie van Aqara wordt gemeld dat de Aqara M2 ondersteuning aanbiedt voor zaken als Apple HomeKit, Google Assistent en Amazon Alexa. Echter, in Nederland zijn die verbindingen nog niet actief. Je kunt de spullen die je dus bij de hub koopt, niet opnemen in een bestaand netwerk van bijvoorbeeld de Google Assistent. Dat is ontzettend jammer, omdat de hub verder heel weinig apparaten van derden ondersteunt. Zo voelt het systeem afgesloten en beperkt.

©PXimport

De Aqara M2 in gebruik

Naast de smarthomehub hebben we van Aqara ook enkele accessoires gekregen, zoals een lamp, stopcontact en verschillende sensoren. Het aansluiten van de verschillende producten gaat gemakkelijk. Voordat je dit echter kunt doen, dien je de hub klaar te maken. Dat is eveneens zo gepiept. Je sluit hem aan, downloadt de app en volgt de instructies op, die op het scherm verschijnen. Datzelfde geldt voor alle devices die je vervolgens koppelt.

De aankleding van de app heeft wat weg van een combinatie van Apple HomeKit en het Tuya-smarthomesysteem. Na het installeren van de hub en de apparaten, presenteert de app op het openingsscherm een aantal opties. Dit zijn apparaten, maar ook de metingen van sensoren. Je kunt de metingen bekijken en door op de snelkoppeling te tappen krijg je toegang tot uitgebreide informatie. In een grafiek zie je de metingen van de dag of van de afgelopen week.

Per apparaat verschillen de mogelijkheden. Een lamp kun je in- en uitschakelen, of bijvoorbeeld de kleurtemperatuur aanpassen. In ons geval is het een lamp zonder kleurenopties, dus dat is dan in dit specifieke geval niet te regelen. Mocht je zo’n lamp hebben, dan komen die opties in beeld wanneer je het apparaat dus via de snelkoppeling in de app opent. Verder kun je de naam en locatie aanpassen en is er een overzicht van automatisaties die aan dit product gekoppeld zijn.

©PXimport

Apparaten aan elkaar koppelen

Niet alleen het installatiescherm doet ons denken aan Tuya (links zie je een lijst met type apparaten, rechts een overzicht van die apparaten), maar ook de manier waarop je automatiseringen regelt. Dat werkt namelijk volgens een heel simpel principe: als dit, dan dat. Eigenlijk is dit het beste te omschrijven als een basale versie van If This Then That (IFTTT), maar Tuya heeft het principe met al z’n white labels daadwerkelijk toegankelijk gemaakt voor de gemiddelde consument.

Het belangrijkste is echter dat het gewoon werkt en dat de app in alle gevallen overzicht biedt. De concurrentie kijkt nou eenmaal naar elkaar, dus is het niet vreemd dat echt goede aspecten overgenomen en binnen een eigen omgeving uitgewerkt en aangepast worden. Onderaan de app is een navigatiebalk met vijf opties: Home, Accessoires, Automation, Scene en Profile. Bij de derde optie kun je de automatiseringen regelen, bij optie twee installeer je de apparaten.

©PXimport

Hoewel de opties ietwat basaal zijn in vergelijking met IFTTT, is er toch redelijk wat mogelijk. Je kunt een automatisering laten beginnen op basis van een andere automatisering, maar ook een timer of door het weer. Je kunt vrijwel alle apparaten gebruiken als beginpunt, maar niet als hetgeen wat beïnvloed wordt. Dat is logisch. Wanneer je een slimme knop hebt, dan is dat vaak een beginpunt. Dat kun je niet inzetten als eindpunt, zoals een lamp dat wel is.

Een andere optie is het aanmaken van scenes. Scenes zijn eigenlijk een verzameling opdrachten die je in één keert uitvoert. Zo kun je met een druk op de knop, in de app, bijvoorbeeld een slimme en een domme lamp tegelijkertijd activeren. De domme lamp moet dan wel aangesloten zijn op het slimme stopcontact. Je kunt ook scenes met elkaar combineren en zo bijvoorbeeld alle lampen laten aangaan op een bepaalde verdieping of juist een kamer. Je krijgt hier gewoon de tools voor.

©PXimport

Het is wel mogelijk apparaten van derden te gebruiken met de Aqara M2-smarthomehub, maar dat zijn er niet veel. Het gaat om speakers van Sonos, televisies van Hisense en robotstofzuigers van Ecovacs en Roborock (van Xiaomi). Dat is echt vrij mager. De kans is klein dat je zelf één van die apparaten hebt, waardoor je hier dus niet optimaal gebruik van kunt maken. Heb je dat wel op het oog, dan kun je beter naar een uitgebreider systeem kijken.

Hoewel er geen Google Assistent-ondersteuning is momenteel, is er wel een goede verbinding met Apple HomeKit. Je kunt alle apparaten gewoon bedienen vanuit de Woning-applicatie van het bedrijf. Daardoor krijg je toegang tot veel meer koppelingen en mogelijkheden. Echter, ook hier bestaat de kans dat je geen HomeKit gebruikt, waardoor een deel van de beloofde functionaliteit dus niet toegankelijk is. Aan Assistent-ondersteuning wordt momenteel gewerkt.

©PXimport

Conclusie

Met de producten die we gekoppeld hebben aan de Aqara M2 zijn we geen problemen tegengekomen. De verbinding is stabiel, doch wat langzaam. Maar dat komt omdat we de hub via wifi gekoppeld hebben en niet middels een ethernetpoort. Daarnaast is de app ook een beetje traag met het updaten van de snelkoppelingen, waardoor je meer dan eens te vaak tapt. Dat levert geen problemen op, gelukkig. Maar je moet dus wel even geduld tonen.

Het grootste probleem is dat je toegang hebt tot relatief weinig te koppelen apparaten. Ja, Aqara biedt genoeg sensoren, camera’s, lampen en andere accessoires aan, maar dat is alleen interessant voor wanneer je nog niet aan een smarthome begonnen bent (of al gebruikmaakt van Apple HomeKit). Heb je bijvoorbeeld al iets van Philips Hue, met Google Assistent of een ander bekend smarthomemerk, dan kan de hub van Aqara daar helaas helemaal niets mee.

Daarom kunnen we de hub niet aan iedereen aanbevelen. Nu is de hub interessant voor mensen met Apple HomeKit of mensen die op zoek zijn naar een toegankelijke en goedkope smarthomehub. Helaas kun je weinig tot geen externe apparaten (die dus niet tot het Aqara-systeem zitten) gebruiken met de hub, waardoor die voor weinig mensen interessant is. In de toekomst kan dat nog veranderen. Maar voor nu stelt de toegankelijke hub daardoor teleur.

Microsoft Gaming-ceo Phil Spencer en Xbox-directeur Sarah Bond vertrekken bij het Amerikaanse bedrijf.

Dat hebben verschillende media vernomen, en Spencer zelf heeft het inmiddels ook bevestigd via social media. Daarbij publiceerde IGN ook interne e-mails van Microsoft's ceo Satya Nadella, de te vertrekken Spencer en de nieuwe Microsoft Gaming-ceo Asha Sharma en Matt Booty.

Naar verwachting vertrekt Spencer, die bijna veertig jaar bij Microsoft werkzaam was, aanstaande maandag. Xbox-president Sarah Bond - waarvan voorheen werd gedacht dat ze Spencer uiteindelijk zou vervangen - gaat ook weg. Asha Sharma is op dit moment nog de president van Microsofts CoreAI en gaat dus Microsoft Gaming bestieren. Matt Booty, het hoofd van Xbox Game Studios, wordt gepromoot naar chief content officer en zal nauw samenwerken met Sharma.

"Afgelopen najaar deelde ik met Satya dat ik nadacht over mijn vertrek en het beginnen aan het volgende hoofdstuk van mijn leven", zo stelt Spencer in zijn e-mail. "Vanaf dat moment gingen we aan de slag met onze aanpak, met het oog op het behoud van stabiliteit en het versterken van de fundering die we hebben gebouwd. Xbox is altijd meer dan een bedrijf geweest. Het is een levendige gemeenschap bestaande uit spelers, makers en teams die erg veel geven om wat we bouwen en hoe we dat doen. Het verdient een goed doordacht plan voor de toekomst."

"Ik wil Phil bedanken voor zijn uitzonderlijke leiderschap en samenwerking", aldus Nadella in zijn e-mail naar werknemers. "In meer dan 38 jaar bij Microsoft, waaronder 12 jaar aan het hoofd van de gamedivisie, heeft Phil geholpen met het transformeren van wat we doen en hoe we dat doen."

De nieuwe Microsoft Gaming-ceo aan het woord

Sharma, de nieuwe ceo van Microsoft Gaming, meldt in haar e-mail: "Mijn eerste taak is simpel: begrijpen hoe dit werkt en het vervolgens beschermen. Dat begint bij drie verplichtingen. Ten eerste geweldige games - daar begint alles mee. We moeten geweldige games hebben die door onze spelers geliefd worden." Vervolgens vertelt Sharma over het belang van onvergetelijke personages, de macht geven aan ontwikkelstudio's en iconische franchises.

"Ten tweede: de terugkeer van Xbox. We verbinden ons opnieuw aan onze trouwe Xbox-fans en -spelers, die de afgelopen 25 jaar in ons hebben geïnvesteerd, en de ontwikkelaars waar we de uitgebreide universa en ervaringen die onze spelers wereldwijd omarmen mee hebben gebouwd. We zullen onze afkomst eren met een vernieuwde inzet voor Xbox, te beginnen bij de console, die heeft gevormd wie we zijn." Sharma benadrukt daarbij dat games tegenwoordig op meerdere apparaten te vinden zijn, en spreekt uit dat Microsoft zich niet wil limiteren aan één apparaat. "Terwijl we uitbreiden op pc, mobiel en cloud, moet Xbox naadloos, onmiddellijk en waardig voor de gemeenschappen die we serveren voelen."

Het derde punt van Sharma is "de toekomst van spelen. We nemen de heruitvinding van spelen waar. Daarom zullen we investeren in nieuwe zakenmodellen en nieuwe manieren om te spelen door gebruik te maken van wat we al hebben: iconische teams, personages en werelden waar mensen van houden. Maar we zullen die werelden niet behandelen als statische IP om uit te melken en geld uit te onttrekken. We bouwen een gedeeld platform en gereedschappen die ontwikkelaars en spelers de macht geven om hun eigen verhalen te creëren en delen."

Over Spencer en de staat van Xbox

Phil Spencer werd in 2014 hoofd van Xbox, toen hij de opdracht had Xbox One van een gebrekkige release het jaar ervoor te redden. Tijdens die consolegeneratie werd onder andere het populaire Xbox Game Pass gelanceerd. Dankzij onder andere die service en zijn veelvuldige interviews werd hij al snel populair onder gamers.

Na de Xbox Series X en S-release in 2020 begon de mening over Spencer om te slaan, vooral gevoed door de veranderingen rondom Xbox als merk. Sinds enkele jaren komen de spellen van Xbox-ontwikkelaar zelfs vaak ook op andere platforms uit - bijvoorbeeld op PlayStation 5 en Nintendo Switch. Tegelijkertijd loopt de verkoop van de huidige Xbox Series X en S-consoles flink terug. Spencer zelf verscheen de afgelopen jaren steeds minder vaak in interviews, en ook de vele ontslagrondes en studiosluitingen binnen de Xbox-divisie zorgden voor reputatieschade.

Tegelijkertijd werden onder Spencers leiding grote aankopen als Bethesda en Activision Blizzard gedaan, bekend van gamefranchises als The Elder Scrolls, Fallout en Call of Duty.

Microsoft heeft eerder laten weten aan een nieuwe console te werken, die de grenzen tussen consoles en pc moet vervagen. Voor zover bekend wordt dit een apparaat die in feite pc-games af gaat spelen, alsmede Xbox-games, en waarop verschillende digitale pc-winkels bereikbaar zullen zijn - en dus niet alleen die van Microsoft zelf.

Het vertrek van twee belangrijke kopstukken binnen Microsofts gamedivisie is opvallend, zeker in combinatie met het feit dat de gametak van het bedrijf schijnbaar in een transitieperiode zit. Ook het feit dat de nieuwe ceo van Microsoft Gaming van CoreAI afkomt, houdt de gemoederen onder gamers bezig. Microsoft zet groots in op kunstmatige intelligentie, maar onder gamers heerst vooral onvrede over de invloed die AI tegenwoordig heeft op hun hobby. Sharma benadrukte in haar interne e-mail echter dat Xbox zich niet gaat richten op "zielloze AI-slop".

Toen je je laptop kocht, keek je waarschijnlijk vooral naar de processor, de grafische chip en hoeveel GB werkgeheugen erin zit. Of dat werkgeheugen DDR4 of DDR5 is, is voor de meeste mensen geen doorslaggevende factor. Toch is het wel handig om te weten wat de verschillen zijn tussen DDR4, dat je vooral in oudere laptops tegenkomt, en DDR5, dat bij nieuwe modellen meestal de standaard is. DDR5 kan per seconde meer data verwerken dan DDR4. Wat dat verschil betekent en wanneer extra gigabytes meer opleveren dan de stap naar DDR5, lees je in dit artikel.

De techniek achter DDR4 en DDR5

Het grootste verschil tussen DDR4 en DDR5 zit in de datasnelheid en bandbreedte. Zie het als een digitale weg: DDR4 is een prima route waar het verkeer netjes doorrijdt, DDR5 is een bredere snelweg waar per seconde meer data overheen kan. Daardoor hoeft de processor bij zware taken waarbij veel data heen en weer gaat (denk bijvoorbeeld aan videobewerking) minder vaak te wachten op nieuwe informatie. Let wel: die extra 'rijstroken' leveren pas winst op als je processor, grafische chip en software er ook echt gebruik van maken. Bij lichte taken, zoals browsen en tekstverwerken, is werkgeheugenbandbreedte zelden de bottleneck. Gaat dat langzaam, dan heeft dat eerder te maken met de processor, opslag, of de browser.

DDR5 kan ook helpen met het energieverbruik, omdat het op een lagere spanning werkt: 1,1 volt in plaats van 1,2 volt bij DDR4. In een laptop kan dat iets schelen, al hangt het effect af van wat je doet en hoe de rest van het systeem is opgebouwd. Daarnaast zit bij DDR5 een deel van de stroomregeling op de geheugenmodule zelf. Dat kan de stroomvoorziening stabieler maken, maar het maakt de module ook wat complexer om te produceren.

Wat biedt DDR5 in de praktijk?

DDR5 komt vooral tot zijn recht bij taken die veel werkgeheugenbandbreedte vragen, zoals 8K videobewerking of complexe simulaties. Daarbij blijft de processor (en soms de GPU) meestal de doorslaggevende factor: die bepaalt of je systeem zo'n klus überhaupt vlot aankan. DDR5 kan helpen om wachttijd te verminderen, maar het maakt een trage CPU niet ineens snel. Een ander voordeel is dat je per module hoge capaciteiten kunt halen. Voor zware desktop-werkstations zijn systemen met 256 GB aan werkgeheugen inmiddels realiteit. Bij laptops ligt die grens doorgaans lager, vaak rond de 128 GB, omdat ze meestal minder geheugenslots hebben. Bovendien is het werkgeheugen bij veel modellen vastgesoldeerd, waardoor je later niet kunt uitbreiden.

©Batorskaya Larisa

DDR5 voor gamers: nodig of niet?

Voor gamers blijft het voordeel van DDR5 vaak beperkt. In veel games gaat het om een klein verschil, en op 1440p of 4K zie je dat meestal nog minder terug omdat je dan eerder tegen de grens van de videokaart aanloopt dan tegen die van het werkgeheugen. Ook hier geldt: de keuze voor CPU en vooral GPU bepaalt je gameprestaties veel sterker dan de stap van DDR4 naar DDR5. Dat verschil tussen DDR4 en DDR5 is onderzocht in een vergelijkingstest van de gezaghebbende site Tom's Hardware. Daarbij ging het bijvoorbeeld om 3% verschil in gameprestaties in Assassin's Creed Valhalla, 2% in Far Cry 6, Tom Clancy's Ghost Recon Breakpoint, Watch Dogs: Legion en Borderlands 3, en 1% in Shadow of the Tomb Raider en Wolfenstein: Youngblood.

©Crystal Dynamics

Is een laptop met DDR4 nog goed genoeg?

Ja, voor de meeste Nederlanders is een laptop met DDR4 nog steeds goed genoeg. Gebruik je hem vooral voor internetten, Netflix kijken, Microsoft Office en af en toe een simpele fotobewerking, dan merk je in de praktijk nauwelijks verschil tussen DDR4 en DDR5. Bij laptops is DDR4 of DDR5 bovendien vaak geen losse keuze: het hangt samen met de generatie processor die in het model zit.

DDR5 kan wel voordeel geven bij zwaardere taken waarbij de computer grote hoeveelheden data tegelijk moet verwerken, maar dat wordt pas echt interessant als je met zware programma's werkt, of als je games zo soepel mogelijk wilt laten lopen - ervan uitgaande dat je CPU en GPU die werklast ook aankunnen. Denk aan situaties waarin je merkt dat je laptop moeite heeft om alles bij te houden, ook al staat de beeldkwaliteit niet eens extreem hoog. In veel situaties blijft het verschil klein. Belangrijker is vaak de hoeveelheid werkgeheugen: 16 GB voelt meestal merkbaar fijner dan 8 GB, ongeacht of het DDR4 of DDR5 is.

DDR4 is niet meer vanzelfsprekend goedkoop

Lange tijd was DDR4 de slimme, goedkope keuze als je vooral op de prijs lette: het verschil met DDR5 was groot. Door de huidige tekorten klopt dat beeld minder. DDR4-geheugen is flink duurder geworden; in sommige gevallen is de prijs zelfs meer dan verdubbeld. DDR5 is ook duurder geworden, maar omdat de productie van DDR4 wordt afgebouwd, kan DDR4 relatief harder in prijs oplopen. Daardoor ligt DDR4 in veel gevallen dichter tegen DDR5 aan dan je zou verwachten. Wie nu een nieuw systeem koopt, is met DDR4 vaak nog steeds het minst kwijt, alleen is 'goedkoop' bij werkgeheugen momenteel een rekbaar begrip.

©ronstik

Upgraden: wat wel en niet kan

DDR4 en DDR5 zijn nooit onderling uitwisselbaar, ook niet in een desktop. De inkeping zit op een andere plek en het platform moet het juiste type werkgeheugen ondersteunen. Je kunt dus geen DDR5 plaatsen in een systeem dat voor DDR4 is gemaakt, en andersom ook niet.

Bij laptops betekent dit meestal dat als je wilt overstappen op DDR5 je een nieuwe laptop zult moeten kopen. Veel laptops hebben namelijk geen uitbreidbaar werkgeheugen meer: de geheugenchips zitten voor ruimte- en kostenbesparing op het moederbord gesoldeerd, en bij sommige ontwerpen zelfs in hetzelfde pakket als de processor. Dan kun je later niets meer bijprikken. Dat is ook precies waarom DDR4 vs DDR5 bij laptops zelden de hoofdvraag is: je kiest een model, en daar hoort dit type geheugen bij.

Bij een desktop heb je vaak meer speelruimte, maar ook daar is het geen kwestie van alleen de geheugenmodules wisselen. Wil je van DDR4 naar DDR5, dan heb je een moederbord nodig dat DDR5 ondersteunt, en vaak ook een processor die bij dat moederbord past. Heb je vooral te weinig werkgeheugen (bijvoorbeeld 8 of 16 GB) en merk je dat je pc daardoor traag wordt, dan is extra DDR4 bijplaatsen meestal de goedkoopste verbetering. Pas als je toch al toe bent aan een grotere upgrade van je pc, wordt de stap naar DDR5 logisch.

Wanneer moet je echt upgraden?

Echt upgraden is pas zinvol als je merkt dat je huidige machine niet meer probleemloos werkt bij zware klussen zoals grote fotobestanden bewerken, video's monteren of veel dingen tegelijk doen. Heb je nu een laptop met 16 GB of 32 GB DDR4 die nog vlot werkt? Blijf die dan vooral gebruiken zolang de prijzen zo hoog liggen. Twijfel je, kijk dan eerst wat de oorzaak van de mindere prestaties is: zit je werkgeheugen tegen zijn limiet, of zijn het vooral je processor of GPU die de klus niet bijbenen?

Zo controleer je of je extra RAM nodig hebt

Voordat je besluit om een flinke investering te doen in een nieuw systeem of extra geheugen, is het slim om te kijken hoe je huidige computer presteert onder druk. Je kunt dit eenvoudig zelf testen op zowel Windows als Mac.

Windows

Open eerst de programma's die je normaal gesproken tegelijk gebruikt, zoals je browser met veel tabbladen, Word en een videocall. Druk daarna op Ctrl + Shift + Esc om Taakbeheer te openen. Ga naar het tabblad Prestaties en klik op Geheugen. Kijk vervolgens naar de grafiek en het percentage dat in gebruik is: blijft dat langere tijd rond de 80 tot 90 procent hangen terwijl je gewoon je dagelijkse werk doet, dan zit je tegen de grens van je werkgeheugen aan. Dat merk je vaak aan kleine haperingen, zoals tabbladen die trager laden of apps die later reageren. Zie je tegelijk dat je pc veel met de schijf bezig is, bijvoorbeeld omdat programma's ineens langzamer worden terwijl je opslaglampje blijft knipperen, dan is de kans groot dat Windows tijdelijk data op de SSD parkeert omdat het werkgeheugen volloopt.

Apple

Open je gebruikelijke programma's en druk daarna op Command + Spatiebalk. Typ Activiteitenweergave en druk op enter. Klik bovenin op het tabblad Geheugen en kijk onderaan naar de grafiek bij Geheugendruk. Is die groen, dan is er niets aan de hand. Wordt de grafiek geel of rood, dan heeft je Mac meer geheugen nodig om alles vlot te blijven draaien. Let ook op Gebruikte swap: als dat oploopt tot meerdere gigabytes, dan is je werkgeheugen in de praktijk te krap.