De Aqara M2 is een smarthome-hub met een aantal handige functies, die helaas niet altijd even goed benut worden. Doe je er goed aan te investeren in dit ecosysteem of kun je beter voor een alternatief kiezen? Dat lees je in deze Aqara M2 review.

De belofte van een smarthome-hub is groots. Met zo’n hub in huis kun je allerlei slimme apparaten aan elkaar en met het internet verbinden. Veel smarthomeproducten komen ook met hun eigen hub, zoals de slimme lampen vanPhilips Hue. Echter, wanneer je voor allerlei apparaten verschillende hubs moet gebruiken, dan kom je terecht in een wirwar van kabels, plastic en draadloze verbindingen. Daarom is één hub handig; maar dat is voorlopig nog echt toekomstmuziek.

We verwachten niet dat er op korte termijn één smarthome-hub to rule them all op de markt uitgebracht wordt. Maar het zou wel fijn zijn dat wanneer je een hub van een derde, onafhankelijke partij koopt, je die hub kunt gebruiken voor het aansluiten van andere hubs. Zodoende heb je één app nodig voor al je apparaten, mits die natuurlijk de juiste ondersteuning aanbieden. Veel hubs ondersteunen Zigbee, Z-waveof allebei, terwijl Thread ook steeds belangrijker wordt.

©PXimport

De Aqara M2 is een ronde, lekker compacte en strak vormgegeven hub met ondersteuning voor wifi 5 (alleen op 2,4 GHz), bluetooth 5.0 en Zigbee 3.0. Daarnaast zijn er ook drie fysieke aansluitingen, namelijk een ethernet-, een usb-a- en een micro-usb-poort. Zo heb je zelf in de hand hoe je de hub aansluit. Je kunt hem met een (niet meegeleverde) usb-adapter aan een stopcontact koppelen en kunt als back-up een powerbank gebruiken, bij stroomuitval.

De hub kan standaard tot 32 apparaten hebben. Wanneer je extra nodes in het netwerk plaatst, dan rek je dat aantal op tot 128. Extra nodes zijn bijvoorbeeld slimme stopcontacten of wandknoppen; die versterken het signaal van de M2. Voor een gemiddeld huishouden moet 128 slimme apparaten genoeg zijn. Voor menig gebruiker is 32 wellicht ook wel genoeg, tenzij je natuurlijk elke deur en elk raam van een bewegingssensor voorziet en allerlei slimme stopcontacten plaatst in huis.

©PXimport

Twee andere kenmerken zijn de infraroodsensor en de ingebouwde speaker. Die sensor wordt gebruikt voor een koppelen van apparaten die met een infraroodafstandsbediening werken, zoals tv’s of airco’s. Dan moet je model wel ondersteund en gevonden worden door de hub en dat kan voor problemen zorgen. De ingebouwde speaker is handig voor de notificaties, beveiligingsmeldingen en voor zaken als een Aqara-deurbel. Dan is het een soort chime.

In de communicatie van Aqara wordt gemeld dat de Aqara M2 ondersteuning aanbiedt voor zaken als Apple HomeKit, Google Assistent en Amazon Alexa. Echter, in Nederland zijn die verbindingen nog niet actief. Je kunt de spullen die je dus bij de hub koopt, niet opnemen in een bestaand netwerk van bijvoorbeeld de Google Assistent. Dat is ontzettend jammer, omdat de hub verder heel weinig apparaten van derden ondersteunt. Zo voelt het systeem afgesloten en beperkt.

©PXimport

De Aqara M2 in gebruik

Naast de smarthomehub hebben we van Aqara ook enkele accessoires gekregen, zoals een lamp, stopcontact en verschillende sensoren. Het aansluiten van de verschillende producten gaat gemakkelijk. Voordat je dit echter kunt doen, dien je de hub klaar te maken. Dat is eveneens zo gepiept. Je sluit hem aan, downloadt de app en volgt de instructies op, die op het scherm verschijnen. Datzelfde geldt voor alle devices die je vervolgens koppelt.

De aankleding van de app heeft wat weg van een combinatie van Apple HomeKit en het Tuya-smarthomesysteem. Na het installeren van de hub en de apparaten, presenteert de app op het openingsscherm een aantal opties. Dit zijn apparaten, maar ook de metingen van sensoren. Je kunt de metingen bekijken en door op de snelkoppeling te tappen krijg je toegang tot uitgebreide informatie. In een grafiek zie je de metingen van de dag of van de afgelopen week.

Per apparaat verschillen de mogelijkheden. Een lamp kun je in- en uitschakelen, of bijvoorbeeld de kleurtemperatuur aanpassen. In ons geval is het een lamp zonder kleurenopties, dus dat is dan in dit specifieke geval niet te regelen. Mocht je zo’n lamp hebben, dan komen die opties in beeld wanneer je het apparaat dus via de snelkoppeling in de app opent. Verder kun je de naam en locatie aanpassen en is er een overzicht van automatisaties die aan dit product gekoppeld zijn.

©PXimport

Apparaten aan elkaar koppelen

Niet alleen het installatiescherm doet ons denken aan Tuya (links zie je een lijst met type apparaten, rechts een overzicht van die apparaten), maar ook de manier waarop je automatiseringen regelt. Dat werkt namelijk volgens een heel simpel principe: als dit, dan dat. Eigenlijk is dit het beste te omschrijven als een basale versie van If This Then That (IFTTT), maar Tuya heeft het principe met al z’n white labels daadwerkelijk toegankelijk gemaakt voor de gemiddelde consument.

Het belangrijkste is echter dat het gewoon werkt en dat de app in alle gevallen overzicht biedt. De concurrentie kijkt nou eenmaal naar elkaar, dus is het niet vreemd dat echt goede aspecten overgenomen en binnen een eigen omgeving uitgewerkt en aangepast worden. Onderaan de app is een navigatiebalk met vijf opties: Home, Accessoires, Automation, Scene en Profile. Bij de derde optie kun je de automatiseringen regelen, bij optie twee installeer je de apparaten.

©PXimport

Hoewel de opties ietwat basaal zijn in vergelijking met IFTTT, is er toch redelijk wat mogelijk. Je kunt een automatisering laten beginnen op basis van een andere automatisering, maar ook een timer of door het weer. Je kunt vrijwel alle apparaten gebruiken als beginpunt, maar niet als hetgeen wat beïnvloed wordt. Dat is logisch. Wanneer je een slimme knop hebt, dan is dat vaak een beginpunt. Dat kun je niet inzetten als eindpunt, zoals een lamp dat wel is.

Een andere optie is het aanmaken van scenes. Scenes zijn eigenlijk een verzameling opdrachten die je in één keert uitvoert. Zo kun je met een druk op de knop, in de app, bijvoorbeeld een slimme en een domme lamp tegelijkertijd activeren. De domme lamp moet dan wel aangesloten zijn op het slimme stopcontact. Je kunt ook scenes met elkaar combineren en zo bijvoorbeeld alle lampen laten aangaan op een bepaalde verdieping of juist een kamer. Je krijgt hier gewoon de tools voor.

©PXimport

Het is wel mogelijk apparaten van derden te gebruiken met de Aqara M2-smarthomehub, maar dat zijn er niet veel. Het gaat om speakers van Sonos, televisies van Hisense en robotstofzuigers van Ecovacs en Roborock (van Xiaomi). Dat is echt vrij mager. De kans is klein dat je zelf één van die apparaten hebt, waardoor je hier dus niet optimaal gebruik van kunt maken. Heb je dat wel op het oog, dan kun je beter naar een uitgebreider systeem kijken.

Hoewel er geen Google Assistent-ondersteuning is momenteel, is er wel een goede verbinding met Apple HomeKit. Je kunt alle apparaten gewoon bedienen vanuit de Woning-applicatie van het bedrijf. Daardoor krijg je toegang tot veel meer koppelingen en mogelijkheden. Echter, ook hier bestaat de kans dat je geen HomeKit gebruikt, waardoor een deel van de beloofde functionaliteit dus niet toegankelijk is. Aan Assistent-ondersteuning wordt momenteel gewerkt.

©PXimport

Conclusie

Met de producten die we gekoppeld hebben aan de Aqara M2 zijn we geen problemen tegengekomen. De verbinding is stabiel, doch wat langzaam. Maar dat komt omdat we de hub via wifi gekoppeld hebben en niet middels een ethernetpoort. Daarnaast is de app ook een beetje traag met het updaten van de snelkoppelingen, waardoor je meer dan eens te vaak tapt. Dat levert geen problemen op, gelukkig. Maar je moet dus wel even geduld tonen.

Het grootste probleem is dat je toegang hebt tot relatief weinig te koppelen apparaten. Ja, Aqara biedt genoeg sensoren, camera’s, lampen en andere accessoires aan, maar dat is alleen interessant voor wanneer je nog niet aan een smarthome begonnen bent (of al gebruikmaakt van Apple HomeKit). Heb je bijvoorbeeld al iets van Philips Hue, met Google Assistent of een ander bekend smarthomemerk, dan kan de hub van Aqara daar helaas helemaal niets mee.

Daarom kunnen we de hub niet aan iedereen aanbevelen. Nu is de hub interessant voor mensen met Apple HomeKit of mensen die op zoek zijn naar een toegankelijke en goedkope smarthomehub. Helaas kun je weinig tot geen externe apparaten (die dus niet tot het Aqara-systeem zitten) gebruiken met de hub, waardoor die voor weinig mensen interessant is. In de toekomst kan dat nog veranderen. Maar voor nu stelt de toegankelijke hub daardoor teleur.

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.