Google bracht in het laatste kwartaal van 2020 de nieuwste Chromecast met Google TV uit, een mediaspeler met afstandsbediening om comfortabel films en series te kunnen kijken op de tv via een vernieuwde gebruikersinterface. We werpen een blik op de mogelijkheden én de concurrentie.

Tip 01: Wat is Google TV?

Het besturingssysteem Android maakt ook als televisieplatform een snelle groei door. Zo is ruim 40 procent van alle smart-tv’s wereldwijd ervan voorzien, onder meer van Philips en Sony. Een nadeel van smart-tv’s is dat ze snel kunnen verouderen als de software niet wordt bijgewerkt, terwijl het beeldscherm vaak nog altijd uitstekend werkt. Helaas is dat wel wat er gebeurt. Heel wat modellen verdwijnen na een paar jaar al in de vergetelheid qua updates. Maar wie niet tevreden is met de softwarecapaciteiten van zijn (verouderde) smart-tv, kan de tv uitbreiden met een losse mediaspeler. Apple TV is een prima optie, maar ook Android is een goede keuze, temeer het merendeel van de mediaspelers al voorzien is van het laatstgenoemde besturingssysteem. We beperken ons hierbij tot officiële hardware, want de goedkope kastjes uit China vallen vaak al snel door de mand (zie kader ‘Goedkoop is duurkoop’). In dit artikel richten we ons op de nieuwe Chromecast met Google TV, maar we laten ook zien wat de concurrentie te bieden heeft. De naam Google TV verwijst overigens naar de vernieuwde en overzichtelijke gebruikersinterface die we ook zullen behandelen, maar die je (nog) niet op andere mediaspelers ziet.

©PXimport

Goedkoop is duurkoop

©PXimport

Tip 02: Chromecast 4

Als je bekend bent met de Chromecast-sticks zoals de Ultra en zijn voorgangers, weet je dat je ze rechtstreeks in een vrije hdmi-poort van je tv kunt steken. Stroom krijgt het apparaatje via een micro-usb-poort. De voeding kun je in de meeste gevallen handig aftappen vanaf een vrije usb-poort op de tv. Nadat je de Chromecast 4, de Chromecast met Google TV, hebt ingesteld via de Google Home-app op je smartphone of tablet, kun je vanaf diezelfde apparaten met apps als YouTube, Netflix en Plex content streamen (of eigenlijk casten) naar de tv of je scherm van je smartphone of tablet delen. Je moet wel altijd je smartphone of tablet bij de hand hebben en de bediening gaat niet altijd even snel of makkelijk. In theorie moet je dankzij HDMI-CEC de afstandsbediening van de tv kunnen gebruiken om bijvoorbeeld een filmpje te pauzeren, maar in de praktijk werkt dat niet altijd even goed. Bovendien zijn afspelen en pauzeren de enige ondersteunde commando’s voor HDMI-CEC. De vernieuwde Chromecast met Google TV werkt als geheel zelfstandige mediaspeler en kun je bedienen via de bijgeleverde afstandsbediening. Ook zijn de originele functies, casten en schermdeling, nog steeds mogelijk. Het apparaatje is verkrijgbaar via Bol.com voor zo’n 90 euro.

©PXimport

Tip 03: Concurrentie

Concurrentie voor de nieuwste Chromecast is er zeker. De populairste zijn de Nvidia Shield TV en de duurdere Pro-versie. Deze verschenen in 2015 voor het eerst en werden zowel in 2017 als 2019 vernieuwd. Als de trend doorzet, zal er dit jaar een vierde versie verschijnen. De Shield TV en de Pro-versie daarvan zijn luxer, robuuster, sneller en veelzijdiger, maar ook een stuk duurder dan Googles Chromecast (zie kader ‘Nvidia Shield TV (Pro)’). Een andere optie is de Nokia Streaming Box 8000 (ongeveer 110 euro) die door het Oostenrijkse StreamView wordt gemaakt, het bedrijf dat ook televisies onder de Nokia-merknaam uitbrengt. De voornaamste meerwaarde van dit apparaatje is het aantal extra aansluitingen, zoals een netwerkpoort, optische uitgang en een usb3.0-poort. Voor het streamen via diensten als Netflix, Disney+, NLZiet, Videoland of Amazon Prime doen al deze de mediaspelers eigenlijk niet voor elkaar onder. Gaat het je vooral om extra aansluitingen, dan kun je dat met extra accessoires ook bij de Chromecast met Google TV voor elkaar krijgen, dankzij de flexibiliteit van usb-c. Al moet je dan natuurlijk wel de totaalprijs in het oog houden voor een eerlijke vergelijking.

©PXimport

Nvidia Shield TV (Pro)

©PXimport

Tip 04: Extra aansluitingen

De Chromecast met Google TV heeft alleen een usb-c-aansluiting, en die is in principe bedoeld voor de bijgeleverde voedingsadapter. Maar het is mogelijk om via diezelfde usb-c-poort het aantal aansluitingen uit te breiden. Zo bestaat er een officiële voedingsadapter met ingebouwde netwerkpoort, zodat je een netwerkkabel aan kunt sluiten. Een vaste netwerkaansluiting is nuttig als je een wat problematische wifi-dekking in huis hebt, maar het blijkt ook in andere gevallen de snelheid en stabiliteit te verbeteren. Het zorgt ook voor minder vertraging, bijvoorbeeld als je games met Steam Link wilt streamen. Die bewuste ethernetadapter is wel wat lastig verkrijgbaar. Je kunt ook je geluk beproeven met de een van de vele multipoort-hubs voor usb-c. Afhankelijk van het model bieden ze bijvoorbeeld een netwerkpoort, microSD-slot voor extra opslag en usb-poorten om apparaten als een toetsenbord, camera of muis aan te sluiten. Let op dat de hub een usb-c-poort voor stroomvoorziening (pd of Power Delivery genoemd) heeft, want de Chromecast moet nog steeds van stroom worden voorzien. Niet alle usb-c-hubs werken even goed met de Chromecast.

©PXimport

Tip 05: In gebruik nemen

De nieuwe Chromecast is wat forser dan zijn voorgangers, maar kun je evengoed direct in een vrije hdmi-poort van de tv steken. Na het opstarten kiezen we met de afstandsbediening de Nederlandse taal en kunnen we met de Home-app op de smartphone door de QR-code te scannen de installatie versneld doorlopen. Dit omvat onder meer de keuze voor een wifi-netwerk om mee te verbinden, het instellen van diensten als Netflix, Disney+ en YouTube, en de keuze voor een sfeerstand, die bepaalt wat er wordt getoond als je het apparaat niet gebruikt. Daarna krijgt de mediaspeler een systeemupdate en worden de nodige apps geïnstalleerd, op basis van je keuzes. Voor sommige streamingdiensten moet je nog wat apparaten koppelen of erop inloggen, maar dat merk je als je de bewuste apps opstart.

©PXimport

Tip 06: Google TV

Google TV is een eenvoudige en toegankelijke gebruikersinterface. Op het thuisscherm (Home) zie je aanbevelingen voor films en series die bij de gekozen diensten te zien zijn. Die ondersteuning is breed: onder meer voor YouTube, Netflix, Prime Video, Disney+, NLZiet, Ziggo Go, Videoland, Spotify en Google Play verschijnen aanbevelingen. Ook kun je op dit thuisscherm zien wat je aan het kijken bent.

Via de geïntegreerde zoekfunctionaliteit kun je direct bepaalde films of series opzoeken. Dat gaat meestal het gemakkelijkst via de ingebouwde Google Assistent, door het knopje op de afstandsbediening ingedrukt te houden en een opdracht te geven. Helaas gaat dat in de Engelste taal nog altijd veelal beter dan in het Nederlands. De resultaten tonen ook meteen via welke streamingdiensten de film of serie beschikbaar is. Tot slot kun je interessante titels aan je bibliotheek toevoegen om later te kunnen bekijken. Een minpuntje is wel dat Disney+ niet werd meegenomen in de zoekresultaten, ook al was dit wel als dienst ingesteld. Google dringt in ieder geval geen materiaal uit haar eigen (betaalde) catalogus op.

©PXimport

Tip 07: Extra apps

Uiteraard kun je de meerwaarde van de Chromecast met Google TV vergroten door andere apps te installeren vanuit de Google Play Store. Zo kun je met apps als Kodi of Plex de Chromecast als lokale mediaspeler gebruiken (zie kader ‘Lokale media afspelen’).

Heb je een game-pc met Steam-bibliotheek, dan kun je je games streamen via het netwerk door de Steam Link-app te installeren. Dat laatste gaat meestal een stuk stabieler als zowel de pc als Chromecast een vaste netwerkverbinding heeft. Over het algemeen zul je voor games natuurlijk ook een controller nodig hebben, bijvoorbeeld een model die je via bluetooth kunt koppelen.

Blader je door de Google Play Store, dan vind je ook talloze andere geschikte apps. De apps die Android TV niet officieel ondersteunt, vind je niet direct via de zoekfunctie, maar kun je via een omweg – door ze te sideloaden – vaak alsnog met succes installeren en gebruiken.

©PXimport

Lokale media afspelen

©PXimport

Tip 08: Afstandsbediening

De afstandsbediening van de Chromecast met Google TV maakt een wat goedkope indruk en heeft relatief weinig knoppen. Toch voelt dit nergens echt beperkend, mede dankzij de grote ronde knop multifunctionele knop. Eventueel kun je de functies van de toetsen op de afstandsbediening veranderen. De volumeknoppen aan de zijkant kun je bijvoorbeeld voor iets anders gebruiken als je het volume toch al op een andere manier regelt. Maar ook de knoppen die je wel gebruikt, kun je extra functies geven door een actie voor een dubbelklik of het lang ingedrukt houden te configureren. Er zijn verschillende apps waarmee je dit kunt instellen. Wij gebruikten met succes Button Mapper, in ons geval om een van de toetsen in te zetten voor het maken van schermafbeeldingen van de gebruikersinterface. Je kunt natuurlijk ook apps laten starten via bepaalde knoppen, zoals Disney+. Ook het veranderen van de functie van bijvoorbeeld de YouTube- of Netflix-knop is mogelijk. Voor de installatie van Button Mapper zijn een paar extra handelingen nodig, zoals het aanpassen van de toegankelijkheidsopties, maar dat lukt allemaal met de afstandsbediening.

©PXimport

Tip 09: Bestanden uitwisselen

Om bestanden uit te wisselen tussen de Chromecast met Google TV en je netwerk bijvoorbeeld, blijkt X-plore File Manager erg praktisch. Ook deze app is goed te bedienen met de afstandsbediening. Om het wat makkelijker te maken, kun je bijvoorbeeld Google Drive als bron of bestemming gebruiken, zodat je aan die kant geen ingewikkelde wachtwoorden hoeft in te voeren. Heb je een multipoort-hub dan kun je de opslag uitbreiden met extra lokale opslag, en ook dan komt bestandsbeheer goed van pas. De Chromecast zelf heeft met 4 GB maar beperkt de ruimte, al vormt het apparaat daarop geen uitzondering als we naar andere mediaspelers kijken. De Nvidia Shield TV heeft bijvoorbeeld 8 GB aan opslag, al kun je hier wel een microSD-kaartje bijplaatsen.

©CIDimport

Amazon werkt aan een realityshow rondom de Fallout-franchise waarin deelnemers moeten zien te overleven in een schuilkelder.

Er gingen onlangs al geruchten over de realityshow die naar Amazon Prime Video moet komen, maar nu is de show officieel goedgekeurd en wordt er zelfs naar deelnemers gezocht. In het spelprogramma moeten spelers in een schuilkelder leven en meedoen aan een reeks competitieve spellen die de zeven kerneigenschappen uit de Fallout-reeks uitlichten: kracht, perceptie, charisma, intelligentie, uithoudingsvermogen, geluk en wendbaarheid.

Volgens de beschrijving "is het een spel van machtspatronen, populariteit en sociale strategieën waarbij uiteindelijk een gigantische geldprijs gewonnen kan worden". Verdere concrete detail zijn er nog niet, en het is ook niet duidelijk vanaf wanneer de realityshow op Amazon Prime Video te zien zal zijn.

Gebaseerd op de games

Amazon heeft de smaak goed te pakken wat betreft Fallout: in 2024 begon de fictieve, gelijknamige serie al op de streamingdienst, gebaseerd op de games van Bethesda. Met acteurs als Ella Purnell, Walton Goggins en Kyle MacLachlan wordt een alternatieve geschiedenis (en toekomst) geschetst waarbij de Verenigde Staten door een nucleaire winter geteisterd worden. Diverse samenlevingen houden het jarenlang vol in schuilkelders, en wanneer ze daar weer uit durven te komen, maken ze kennis met een aardoppervlakte die voorgoed veranderd is.

De serie bleek een grote hit en het eerste seizoen behaalde meer dan honderd miljoen kijkers. Het tweede seizoen is eind vorig jaar begonnen – wekelijks wordt er een nieuwe aflevering op Amazon Prime Video getoond. Het ziet er naar uit dat Amazon nu wil inspelen op dit succes door ook aan een realityshow binnen deze franchise te werken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.