De Philips Fidelio FB1-soundbar ondersteunt Dolby Atmos-geluid en past zich daarmee aan jouw woonkamer aan. Heel duur is hij ook niet. Maar is het een goede soundbar? Dat gaan we bekijken in dit artikel.

Dankzij twee speakers aan de bovenkant en een hele reeks speakers aan de voorkant kan de Fidelio FB1 7.1.2-geluid weergeven. Het gaat hier dus om een echt topmodel dat geschikt is om het Dolby Atmos-geluid van Netflix en andere streamingdiensten correct weer te geven. Zo’n high-endsoundbar kost vaak 1.000 euro of meer, maar met een adviesprijs van 899 euro is de Fidelio FB1 behoorlijk scherp geprijsd.

Neemt (relatief) weinig plaats in 

In tegenstelling tot veel andere topmodellen gaat het hier om een soundbar die je alleenstaand kunt gebruiken. De Fidelio FB1 wordt geleverd zonder extra draadloze subwoofer, al kun je die optioneel wel toevoegen. Woofers in de soundbar zelf zorgen voor verrassend krachtige bassen. De Fidelio FB1 positioneert zich als een soundbar die een veel betere geluidservaring biedt zonder per se veel ruimte in te nemen. En dat klopt ook wel.

Dit is echter geen kleine soundbar. Met een breedte van 120 cm past hij perfect bij een typische 55inch-televisie. Ook bij een 65inch-scherm lijkt hij niet overdreven compact. De hoogte van iets meer dan 7 cm betekent dat je hem voor een televisie met een heel lage voet kunt plaatsen, zonder dat het een deel van het scherm afdekt. Muurmontage kan met de meegeleverde hulpstukken.

Chique afgewerkt

Fidelio is de naam die Philips gebruikt voor luxueuzere, hoger gepositioneerde audio-apparaten. Dat luxegevoel is aanvankelijk niet zo heel sterk bij de FB1, al oogt hij wel strak en is het apparaat fraai afgewerkt. De lederen afwerking rond de controls aan de bovenkant en rondom de bovenrand van de soundbar is ook best smaakvol. Niet dat je er echt veel van meekrijgt als je op de bank zit, maar toch.

©© Jamie Biesemans

Bijzonder: de grote speakers bovenaan zijn omringd door ledverlichting. Kom je dichterbij, dan zie je twee opvallende verlichte cirkels. Een blikvanger die in een verduisterde kamer wat storend kan zijn. Gelukkig kun je de verlichting en het display dimmen of uitschakelen.

Een extra HDMI-ingang

Zoals elke Dolby Atmos-compatibele soundbar kun je de Fidelio FB1 het best aansluiten op een televisie met een HDMI-eARC-poort. Er is een tweede HDMI-ingang om een console of een Blu-ray-speler aan te sluiten. De soundbar kan daarbij 4K-video doorgeven aan de tv, maar ondersteunt niet de 4K120 of 8K60 die de PlayStation 5 of Xbox Series X kunnen leveren. Via de optische aansluiting kun je een cd-speler of ander audiotoestel verbinden.

De Fidelio FB1 kan overweg met de belangrijkste surroundformaten. Naast Dolby Atmos lust het ook DTS:X (te vinden bij games, de Bravia Core-streamingdiensten en bij consoles). Ook de IMAX Enhanced-sticker is aanwezig op de doos. Een goedwerkende Upmix-modus brengt stereogeluid of 5.1-surroundgeluid naar het niveau van Dolby Atmos.

Twee apps voor één soundbar

Bij de Fidelio FB1 horen twee apps. Er is Philips Sound, wat eigenlijk een Philips-uitvoering van de Play-Fi-app is. Je gebruikt het om muziek af te spelen of om de Fidelio FB1 met andere Play-Fi-toestellen te verbinden. Bijvoorbeeld om compatibele Play-Fi-luidsprekers te koppelen die je naast de sofa plaatst, zoals de Philips FS1-speakers. Zo krijg je een surroundopstelling om je te laten omhullen met film- en gamegeluid.

Een andere optie is een Philips FW1-subwoofer draadloos verbinden. Hiermee krijg je meer bassen, wat filmgeluid spectaculairder maakt. Dat alles kun je achteraf toevoegen, als je budget het toelaat. Verschillende retailers verkopen de Fidelio FB1 echter ook in een bundel met twee FS1’s en een FW1-subwoofer.

Je zult de Philips Sound-app er vooral bij nemen als je muziek wilt streamen. Dat kan via de ingebouwde streamingdiensten: Amazon Music, Deezer, Napster, Qobuz en Tidal. Daarnaast kun je internetradio of eigen muziekbestanden afspelen. Spotify werkt ook, maar niet via deze app. Je gebruikt gewoon de Spotify-app. Alsof dat nog niet genoeg opties zijn, kun je ook streamen via AirPlay 2 of via bluetooth. 

Het grootse nadeel bij het streamen via de Philips Sound-app is dat je geen audio-instellingen van de FB1 kunt aanpassen. Je moet dus nog even de remote erbij pakken om de muziekmodus naar Muziek te veranderen. Dat levert een veel betere en evenwichtiger klank op als je naar een playlist of album wilt luisteren. De afstandsbediening heb je trouwens ook nodig als je weer van streaming naar tv-geluid wilt omschakelen; dat kan ook niet via de Philips Sound-app.

Finetunen mogelijk

Een tweede app, PS Fine Tune, is er voor mensen die zelf meer willen instellen. De app geeft je veel meer controle over de soundbar. Zo kun je bassen en treble (hoge tonen) afstellen, maar ook voor elk afzonderlijk speakerpaar (zoals de twee speakers bovenaan) het volume instellen. Op deze manier kun je met wat geduld de Fidelio FB1 helemaal instellen zoals jij dat graag wilt. 

Heel brede soundstage 

De Dolby Atmos-prestaties van de Fidelio FB1 zijn uitstekend. Voorwaarde is wel dat je de kalibratie met de meegeleverde microfoon uitvoert. Dat is niet bepaald moeilijk. Je steekt de kabel achter in de soundbar en start de kalibratie via de afstandsbediening. De bedoeling is dat je de microfoon op de leuning van de bank plaatst, zodat de meting min of meer gebeurt op de hoogte van je oren. Het meten met luide testtonen duurt een minuut of twee.

De Philips-soundbar zet heel goed bewegende geluidseffecten in de kamer neer. Zo wordt de snelheid van de gevechtsvliegtuigen die in Top Gun: Maverick door een ravijn vliegen heel goed overgebracht. Ook daarna, als de jets SAM-raketten proberen te ontwijken, wordt er een overtuigend surroundbeeld gecreëerd en heb je echt de indruk dat de actie op het scherm gespiegeld wordt. Er is geen subwoofer aangesloten, maar toch zijn explosies betrekkelijk groot en heftig.

Wat de FB1 dan weer minder goed doet, is een soundstage produceren die verticaal doorloopt. Sommige soundbars, zoals Sennheisers Ambeo Mini, geven echt de indruk dat Atmos-geluidseffecten hoog in de lucht hangen. Dat is hier minder. 

Ook bij enkele Dolby-demonstratiefilms, zoals ‘Audiosphere’, is dat hoogte-effect eerder beperkt. Wel krijg je een heel brede geluidsmuur, waardoor de ruimteschepen die bij Horizon links en rechts het scherm invliegen echt heel realistisch overkomt.  

©© Jamie Biesemans

Veel controle

Ook qua laag presteert de Philips Fidelio-soundbar prima. Bassen zijn laag, ook in een groter kamer. We horen geen sporen van vervorming als het luid is. Soms hebben soundbars met ingebouwde woofers hier wel last van; door de lage tonen luid te spelen, begint te behuizing mee te bewegen en lawaai te maken. Hier is dat niet het geval.

De FB1 is een goed ontworpen soundbar. Dat merk je als je bij een heftige soundtrack wat luider durft te luisteren. Zowel bij de intense muziek van Hans Zimmer bij Dune of de beginscène van Shazam! Fury of the Gods is het surroundgeluid intens zonder z’n evenwicht te verliezen. Zo wordt spraak ook altijd helder gepresenteerd.

Conclusie

Met de Fidelio FB1 presenteert Philips een high-endsoundbar met veel mogelijkheden die vergeleken met andere topmodellen niet al te veel kost. De Play-Fi-app is soms wat gebruiksonvriendelijk, maar is wel krachtig. Het zijn vooral de goede muziekprestaties en bovengemiddelde surroundprestaties die overtuigen. Dat alles vanuit een aantrekkelijke soundbar die zelfs zonder aparte subwoofer een vol en gecontroleerd geluid produceert. Wil je toch meer, dan kun je alsnog uitbreiden met extra speakers en een subwoofer.

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.