De Philips Fidelio FB1-soundbar ondersteunt Dolby Atmos-geluid en past zich daarmee aan jouw woonkamer aan. Heel duur is hij ook niet. Maar is het een goede soundbar? Dat gaan we bekijken in dit artikel.

Dankzij twee speakers aan de bovenkant en een hele reeks speakers aan de voorkant kan de Fidelio FB1 7.1.2-geluid weergeven. Het gaat hier dus om een echt topmodel dat geschikt is om het Dolby Atmos-geluid van Netflix en andere streamingdiensten correct weer te geven. Zo’n high-endsoundbar kost vaak 1.000 euro of meer, maar met een adviesprijs van 899 euro is de Fidelio FB1 behoorlijk scherp geprijsd.

Neemt (relatief) weinig plaats in 

In tegenstelling tot veel andere topmodellen gaat het hier om een soundbar die je alleenstaand kunt gebruiken. De Fidelio FB1 wordt geleverd zonder extra draadloze subwoofer, al kun je die optioneel wel toevoegen. Woofers in de soundbar zelf zorgen voor verrassend krachtige bassen. De Fidelio FB1 positioneert zich als een soundbar die een veel betere geluidservaring biedt zonder per se veel ruimte in te nemen. En dat klopt ook wel.

Dit is echter geen kleine soundbar. Met een breedte van 120 cm past hij perfect bij een typische 55inch-televisie. Ook bij een 65inch-scherm lijkt hij niet overdreven compact. De hoogte van iets meer dan 7 cm betekent dat je hem voor een televisie met een heel lage voet kunt plaatsen, zonder dat het een deel van het scherm afdekt. Muurmontage kan met de meegeleverde hulpstukken.

Chique afgewerkt

Fidelio is de naam die Philips gebruikt voor luxueuzere, hoger gepositioneerde audio-apparaten. Dat luxegevoel is aanvankelijk niet zo heel sterk bij de FB1, al oogt hij wel strak en is het apparaat fraai afgewerkt. De lederen afwerking rond de controls aan de bovenkant en rondom de bovenrand van de soundbar is ook best smaakvol. Niet dat je er echt veel van meekrijgt als je op de bank zit, maar toch.

©© Jamie Biesemans

Bijzonder: de grote speakers bovenaan zijn omringd door ledverlichting. Kom je dichterbij, dan zie je twee opvallende verlichte cirkels. Een blikvanger die in een verduisterde kamer wat storend kan zijn. Gelukkig kun je de verlichting en het display dimmen of uitschakelen.

Een extra HDMI-ingang

Zoals elke Dolby Atmos-compatibele soundbar kun je de Fidelio FB1 het best aansluiten op een televisie met een HDMI-eARC-poort. Er is een tweede HDMI-ingang om een console of een Blu-ray-speler aan te sluiten. De soundbar kan daarbij 4K-video doorgeven aan de tv, maar ondersteunt niet de 4K120 of 8K60 die de PlayStation 5 of Xbox Series X kunnen leveren. Via de optische aansluiting kun je een cd-speler of ander audiotoestel verbinden.

De Fidelio FB1 kan overweg met de belangrijkste surroundformaten. Naast Dolby Atmos lust het ook DTS:X (te vinden bij games, de Bravia Core-streamingdiensten en bij consoles). Ook de IMAX Enhanced-sticker is aanwezig op de doos. Een goedwerkende Upmix-modus brengt stereogeluid of 5.1-surroundgeluid naar het niveau van Dolby Atmos.

Twee apps voor één soundbar

Bij de Fidelio FB1 horen twee apps. Er is Philips Sound, wat eigenlijk een Philips-uitvoering van de Play-Fi-app is. Je gebruikt het om muziek af te spelen of om de Fidelio FB1 met andere Play-Fi-toestellen te verbinden. Bijvoorbeeld om compatibele Play-Fi-luidsprekers te koppelen die je naast de sofa plaatst, zoals de Philips FS1-speakers. Zo krijg je een surroundopstelling om je te laten omhullen met film- en gamegeluid.

Een andere optie is een Philips FW1-subwoofer draadloos verbinden. Hiermee krijg je meer bassen, wat filmgeluid spectaculairder maakt. Dat alles kun je achteraf toevoegen, als je budget het toelaat. Verschillende retailers verkopen de Fidelio FB1 echter ook in een bundel met twee FS1’s en een FW1-subwoofer.

Je zult de Philips Sound-app er vooral bij nemen als je muziek wilt streamen. Dat kan via de ingebouwde streamingdiensten: Amazon Music, Deezer, Napster, Qobuz en Tidal. Daarnaast kun je internetradio of eigen muziekbestanden afspelen. Spotify werkt ook, maar niet via deze app. Je gebruikt gewoon de Spotify-app. Alsof dat nog niet genoeg opties zijn, kun je ook streamen via AirPlay 2 of via bluetooth. 

Het grootse nadeel bij het streamen via de Philips Sound-app is dat je geen audio-instellingen van de FB1 kunt aanpassen. Je moet dus nog even de remote erbij pakken om de muziekmodus naar Muziek te veranderen. Dat levert een veel betere en evenwichtiger klank op als je naar een playlist of album wilt luisteren. De afstandsbediening heb je trouwens ook nodig als je weer van streaming naar tv-geluid wilt omschakelen; dat kan ook niet via de Philips Sound-app.

Finetunen mogelijk

Een tweede app, PS Fine Tune, is er voor mensen die zelf meer willen instellen. De app geeft je veel meer controle over de soundbar. Zo kun je bassen en treble (hoge tonen) afstellen, maar ook voor elk afzonderlijk speakerpaar (zoals de twee speakers bovenaan) het volume instellen. Op deze manier kun je met wat geduld de Fidelio FB1 helemaal instellen zoals jij dat graag wilt. 

Heel brede soundstage 

De Dolby Atmos-prestaties van de Fidelio FB1 zijn uitstekend. Voorwaarde is wel dat je de kalibratie met de meegeleverde microfoon uitvoert. Dat is niet bepaald moeilijk. Je steekt de kabel achter in de soundbar en start de kalibratie via de afstandsbediening. De bedoeling is dat je de microfoon op de leuning van de bank plaatst, zodat de meting min of meer gebeurt op de hoogte van je oren. Het meten met luide testtonen duurt een minuut of twee.

De Philips-soundbar zet heel goed bewegende geluidseffecten in de kamer neer. Zo wordt de snelheid van de gevechtsvliegtuigen die in Top Gun: Maverick door een ravijn vliegen heel goed overgebracht. Ook daarna, als de jets SAM-raketten proberen te ontwijken, wordt er een overtuigend surroundbeeld gecreëerd en heb je echt de indruk dat de actie op het scherm gespiegeld wordt. Er is geen subwoofer aangesloten, maar toch zijn explosies betrekkelijk groot en heftig.

Wat de FB1 dan weer minder goed doet, is een soundstage produceren die verticaal doorloopt. Sommige soundbars, zoals Sennheisers Ambeo Mini, geven echt de indruk dat Atmos-geluidseffecten hoog in de lucht hangen. Dat is hier minder. 

Ook bij enkele Dolby-demonstratiefilms, zoals ‘Audiosphere’, is dat hoogte-effect eerder beperkt. Wel krijg je een heel brede geluidsmuur, waardoor de ruimteschepen die bij Horizon links en rechts het scherm invliegen echt heel realistisch overkomt.  

©© Jamie Biesemans

Veel controle

Ook qua laag presteert de Philips Fidelio-soundbar prima. Bassen zijn laag, ook in een groter kamer. We horen geen sporen van vervorming als het luid is. Soms hebben soundbars met ingebouwde woofers hier wel last van; door de lage tonen luid te spelen, begint te behuizing mee te bewegen en lawaai te maken. Hier is dat niet het geval.

De FB1 is een goed ontworpen soundbar. Dat merk je als je bij een heftige soundtrack wat luider durft te luisteren. Zowel bij de intense muziek van Hans Zimmer bij Dune of de beginscène van Shazam! Fury of the Gods is het surroundgeluid intens zonder z’n evenwicht te verliezen. Zo wordt spraak ook altijd helder gepresenteerd.

Conclusie

Met de Fidelio FB1 presenteert Philips een high-endsoundbar met veel mogelijkheden die vergeleken met andere topmodellen niet al te veel kost. De Play-Fi-app is soms wat gebruiksonvriendelijk, maar is wel krachtig. Het zijn vooral de goede muziekprestaties en bovengemiddelde surroundprestaties die overtuigen. Dat alles vanuit een aantrekkelijke soundbar die zelfs zonder aparte subwoofer een vol en gecontroleerd geluid produceert. Wil je toch meer, dan kun je alsnog uitbreiden met extra speakers en een subwoofer.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.