De Philips Fidelio FB1-soundbar ondersteunt Dolby Atmos-geluid en past zich daarmee aan jouw woonkamer aan. Heel duur is hij ook niet. Maar is het een goede soundbar? Dat gaan we bekijken in dit artikel.

Dankzij twee speakers aan de bovenkant en een hele reeks speakers aan de voorkant kan de Fidelio FB1 7.1.2-geluid weergeven. Het gaat hier dus om een echt topmodel dat geschikt is om het Dolby Atmos-geluid van Netflix en andere streamingdiensten correct weer te geven. Zo’n high-endsoundbar kost vaak 1.000 euro of meer, maar met een adviesprijs van 899 euro is de Fidelio FB1 behoorlijk scherp geprijsd.

Neemt (relatief) weinig plaats in 

In tegenstelling tot veel andere topmodellen gaat het hier om een soundbar die je alleenstaand kunt gebruiken. De Fidelio FB1 wordt geleverd zonder extra draadloze subwoofer, al kun je die optioneel wel toevoegen. Woofers in de soundbar zelf zorgen voor verrassend krachtige bassen. De Fidelio FB1 positioneert zich als een soundbar die een veel betere geluidservaring biedt zonder per se veel ruimte in te nemen. En dat klopt ook wel.

Dit is echter geen kleine soundbar. Met een breedte van 120 cm past hij perfect bij een typische 55inch-televisie. Ook bij een 65inch-scherm lijkt hij niet overdreven compact. De hoogte van iets meer dan 7 cm betekent dat je hem voor een televisie met een heel lage voet kunt plaatsen, zonder dat het een deel van het scherm afdekt. Muurmontage kan met de meegeleverde hulpstukken.

Chique afgewerkt

Fidelio is de naam die Philips gebruikt voor luxueuzere, hoger gepositioneerde audio-apparaten. Dat luxegevoel is aanvankelijk niet zo heel sterk bij de FB1, al oogt hij wel strak en is het apparaat fraai afgewerkt. De lederen afwerking rond de controls aan de bovenkant en rondom de bovenrand van de soundbar is ook best smaakvol. Niet dat je er echt veel van meekrijgt als je op de bank zit, maar toch.

©© Jamie Biesemans

Bijzonder: de grote speakers bovenaan zijn omringd door ledverlichting. Kom je dichterbij, dan zie je twee opvallende verlichte cirkels. Een blikvanger die in een verduisterde kamer wat storend kan zijn. Gelukkig kun je de verlichting en het display dimmen of uitschakelen.

Een extra HDMI-ingang

Zoals elke Dolby Atmos-compatibele soundbar kun je de Fidelio FB1 het best aansluiten op een televisie met een HDMI-eARC-poort. Er is een tweede HDMI-ingang om een console of een Blu-ray-speler aan te sluiten. De soundbar kan daarbij 4K-video doorgeven aan de tv, maar ondersteunt niet de 4K120 of 8K60 die de PlayStation 5 of Xbox Series X kunnen leveren. Via de optische aansluiting kun je een cd-speler of ander audiotoestel verbinden.

De Fidelio FB1 kan overweg met de belangrijkste surroundformaten. Naast Dolby Atmos lust het ook DTS:X (te vinden bij games, de Bravia Core-streamingdiensten en bij consoles). Ook de IMAX Enhanced-sticker is aanwezig op de doos. Een goedwerkende Upmix-modus brengt stereogeluid of 5.1-surroundgeluid naar het niveau van Dolby Atmos.

Twee apps voor één soundbar

Bij de Fidelio FB1 horen twee apps. Er is Philips Sound, wat eigenlijk een Philips-uitvoering van de Play-Fi-app is. Je gebruikt het om muziek af te spelen of om de Fidelio FB1 met andere Play-Fi-toestellen te verbinden. Bijvoorbeeld om compatibele Play-Fi-luidsprekers te koppelen die je naast de sofa plaatst, zoals de Philips FS1-speakers. Zo krijg je een surroundopstelling om je te laten omhullen met film- en gamegeluid.

Een andere optie is een Philips FW1-subwoofer draadloos verbinden. Hiermee krijg je meer bassen, wat filmgeluid spectaculairder maakt. Dat alles kun je achteraf toevoegen, als je budget het toelaat. Verschillende retailers verkopen de Fidelio FB1 echter ook in een bundel met twee FS1’s en een FW1-subwoofer.

Je zult de Philips Sound-app er vooral bij nemen als je muziek wilt streamen. Dat kan via de ingebouwde streamingdiensten: Amazon Music, Deezer, Napster, Qobuz en Tidal. Daarnaast kun je internetradio of eigen muziekbestanden afspelen. Spotify werkt ook, maar niet via deze app. Je gebruikt gewoon de Spotify-app. Alsof dat nog niet genoeg opties zijn, kun je ook streamen via AirPlay 2 of via bluetooth. 

Het grootse nadeel bij het streamen via de Philips Sound-app is dat je geen audio-instellingen van de FB1 kunt aanpassen. Je moet dus nog even de remote erbij pakken om de muziekmodus naar Muziek te veranderen. Dat levert een veel betere en evenwichtiger klank op als je naar een playlist of album wilt luisteren. De afstandsbediening heb je trouwens ook nodig als je weer van streaming naar tv-geluid wilt omschakelen; dat kan ook niet via de Philips Sound-app.

Finetunen mogelijk

Een tweede app, PS Fine Tune, is er voor mensen die zelf meer willen instellen. De app geeft je veel meer controle over de soundbar. Zo kun je bassen en treble (hoge tonen) afstellen, maar ook voor elk afzonderlijk speakerpaar (zoals de twee speakers bovenaan) het volume instellen. Op deze manier kun je met wat geduld de Fidelio FB1 helemaal instellen zoals jij dat graag wilt. 

Heel brede soundstage 

De Dolby Atmos-prestaties van de Fidelio FB1 zijn uitstekend. Voorwaarde is wel dat je de kalibratie met de meegeleverde microfoon uitvoert. Dat is niet bepaald moeilijk. Je steekt de kabel achter in de soundbar en start de kalibratie via de afstandsbediening. De bedoeling is dat je de microfoon op de leuning van de bank plaatst, zodat de meting min of meer gebeurt op de hoogte van je oren. Het meten met luide testtonen duurt een minuut of twee.

De Philips-soundbar zet heel goed bewegende geluidseffecten in de kamer neer. Zo wordt de snelheid van de gevechtsvliegtuigen die in Top Gun: Maverick door een ravijn vliegen heel goed overgebracht. Ook daarna, als de jets SAM-raketten proberen te ontwijken, wordt er een overtuigend surroundbeeld gecreëerd en heb je echt de indruk dat de actie op het scherm gespiegeld wordt. Er is geen subwoofer aangesloten, maar toch zijn explosies betrekkelijk groot en heftig.

Wat de FB1 dan weer minder goed doet, is een soundstage produceren die verticaal doorloopt. Sommige soundbars, zoals Sennheisers Ambeo Mini, geven echt de indruk dat Atmos-geluidseffecten hoog in de lucht hangen. Dat is hier minder. 

Ook bij enkele Dolby-demonstratiefilms, zoals ‘Audiosphere’, is dat hoogte-effect eerder beperkt. Wel krijg je een heel brede geluidsmuur, waardoor de ruimteschepen die bij Horizon links en rechts het scherm invliegen echt heel realistisch overkomt.  

©© Jamie Biesemans

Veel controle

Ook qua laag presteert de Philips Fidelio-soundbar prima. Bassen zijn laag, ook in een groter kamer. We horen geen sporen van vervorming als het luid is. Soms hebben soundbars met ingebouwde woofers hier wel last van; door de lage tonen luid te spelen, begint te behuizing mee te bewegen en lawaai te maken. Hier is dat niet het geval.

De FB1 is een goed ontworpen soundbar. Dat merk je als je bij een heftige soundtrack wat luider durft te luisteren. Zowel bij de intense muziek van Hans Zimmer bij Dune of de beginscène van Shazam! Fury of the Gods is het surroundgeluid intens zonder z’n evenwicht te verliezen. Zo wordt spraak ook altijd helder gepresenteerd.

Conclusie

Met de Fidelio FB1 presenteert Philips een high-endsoundbar met veel mogelijkheden die vergeleken met andere topmodellen niet al te veel kost. De Play-Fi-app is soms wat gebruiksonvriendelijk, maar is wel krachtig. Het zijn vooral de goede muziekprestaties en bovengemiddelde surroundprestaties die overtuigen. Dat alles vanuit een aantrekkelijke soundbar die zelfs zonder aparte subwoofer een vol en gecontroleerd geluid produceert. Wil je toch meer, dan kun je alsnog uitbreiden met extra speakers en een subwoofer.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz